Ένα blog στο Ρουπάκι - Ίσκιος επικοινωνίας!

Στον ηλεκτρονικό του ίσκιο δημιουργησαμε μαζί έναν ανοιχτό χώρο ενημέρωσης, σκέψης και προβληματισμού για την ζωή μας σε όλες της τις εκφάνσεις. Για πράγματα που αγαπάμε αλλά και που μας ενοχλούν.

Φιλόξενος τόπος για ενημέρωση, προβληματισμό και δραστηριοποίηση για τα τοπικά πράγματα αλλά και για θέματα από αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, ανοιχτός ακόμα και σε "θυμωμένες" απόψεις με ευπρέπεια και σεβασμό.

Στη δύσκολη συγκυρία θα προσπαθήσουμε να κάνουμε τον ίσκιο μας σημείο συνάντησης και επικοινωνίας για τους συμπολίτες μας και να προτείνουμε λύσεις και διεξόδους για τον τόπο μας που μοιάζει να μην μιλάει με τους ανθρώπους του.

Ξεκινώντας από απλά και μικρά που θα μας επιτρέψουν να ξαναγνωριστούμε και να μάθουμε να συζητάμε και να συνεργαζόμαστε, να λύνουμε προβλήματα.

Αλέξανδρος Παρίσης: Ιδανικός Αυτόχειρας;

Είναι σίγουρα πολύ νωρίς για μία ασφαλή πολιτική κατόπτευση των γεγονότων, όμως παραταύτα και όντας φύσει αιθεροβάμωνες και αλαφροΐσκιωτοι, θα αποτολμήσουμε ένα ακολούθημα του μίτου της Αριάδνης και όπου μας βγάλει βρε αδελφέ.

Με τούτα και με τ’ άλλα, ο Δήμαρχος από χθες και επίσημα πια, απαγγέλει στίχους Καββαδία στο Μιχαλάτο: «ό,τι αγαπούσα αρνήθηκα για το πικρό σου αχείλι». Κι όχι μόνο σ’ αυτόν, αλλά και στον έτερο των Διόσκουρων, κ. Διονύση Λυκούδη, ο οποίος ελέω Παρίση, συνέγραψε το ηρωικό του έπος στις εκλογές του ΕΒΕΚΙ.

Είναι πέραν από εξόφθαλμη και ιλαρή, συνάμα, η προσπάθεια των ιμάμηδων απόγονων του Γκαίμπελς των τοπικών ΜΜΕ, να πείσουν την κοινή γνώμη, για την επιτυχία του εγχειρήματος, την κυριαρχία του Άθως, του Πόρθος και του Άραμις, καθώς και για την ήττα του Λουκέρη, της Στεφάτου και του τοπικού ΠΑΣΟΚ συνολικά.

Αλλά ας δούμε τα πράγματα πιο ψύχραιμα.

Λοιπόν, το δεδομένο είναι ότι ο Μιχαλατός, ο Παρίσης και ο Λυκούδης τους πήραν τα σώβρακα στο επιμελητήριο. Επειδή από το αποτέλεσμα κρίνονται όλα, το αποτέλεσμα λέει σε απόλυτους αριθμούς 13, 8, 0.

Όμως έτσι μετριούνται όλα σε απόλυτα νούμερα;

Σε κάθε μας επιλογή υπάρχουν τα κόστη και τα οφέλη. Εξ’ ου και οι μελέτες κόστους-οφέλους (Cost-Benefit Analysis) . Μόνο έτσι μετριούνται οι επιλογές μας.

Έχουμε και λέμε. Μήπως οι πιθανότητες αποτυχίας δεν ήταν και τόσο πολλές ώστε να συνιστά θρίαμβο η νίκη Μιχαλάτου; Μήπως δηλαδή έπαιζε στην έδρα του;

Μήπως το μέγεθος της νίκης είναι απλώς εικονική πραγματικότητα;

Και από την άλλη μήπως ο κ. Παρίσης χθες αυτοκτόνησε πολιτικά;

Μήπως δηλαδή αυτή η σπουδή που επέδειξε να στηρίξει τους φίλους του, Μιχαλάτο και Λυκούδη, ήταν μία θηλιά που πέρασε στο λαιμό του;

Και εξηγούμαι.

Με τη στάση που κράτησε στο επιμελητήριο, δυσαρέστησε και πολλαπλασίασε τους εντός της ΝΔ συντρόφους του, οι οποίοι τον στήριξαν να εκλεγεί δήμαρχος. Αυτό το 8% της κ. Στεφάτου, καλό είναι κάποιος να το μεταφράσει σε πρόσωπα, τα όποια όπως φαίνεται, νιώθοντας προδομένα, δε θα στηρίξουν ξανά τον κ. Παρίση για δήμαρχο. Και μιλάμε για στελέχη παραδοσιακά προσκείμενα στον Παρίση. Έτσι βαθαίνει το χάσμα που έχει ανοίξει μετά από τις διαγραφές και παραιτήσεις Ρουχωτά και Βεντούρα.

Ένα δεύτερο δεδομένο είναι ότι καταβάλλεται μία έναγχη προσπάθεια να φάνει η ήττα του ψηφοδελτίου της ΝΔ όχι σαν δεύτερη αποστασία Παρίση (τα ίδια είχαν συμβεί και το 2006 με το Λευκαδίτη), αλλά σαν αποτυχία των επιλογών της ΝΟΔΕ. Εδώ, εκ των πραγμάτων, αληθεύουν και οι δύο υποθέσεις. Και ο μεν αποστάτησε και οι δε απέτυχαν.

Ποιό αμάρτημα είναι βαρύτερο; Ο καιρός γαρ εγγύς.

Επίσης, εάν επιθυμεί ο κ. Παρίσης να επανεκλεγεί δε μπορεί χωρίς τη στήριξη τη ΝΟΔΕ. Άρα ή πρέπει να κυριαρχήσει στη ΝΟΔΕ ή να τα βρούνε μεταξύ τους. Γιατί, στην περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ κατεβάσει ένα καλό ψηφοδέλτιο, δεν θα έχει καμία ελπίδα ούτε με τον Λυκούδη αλλά ούτε και με το Μιχαλάτο παρέα.

Καλό θα ήταν να γινεί αντιληπτό ότι η διαφορά που είχε ο κ. Παρίσης από τον κ. Κοτσιλίνη δεν ήταν δα και κάτι σημαντικό. Οι γνωρίζοντες λένε, ότι με τα πλεονεκτήματα που είχε ο Παρίσης και τα μειονεκτήματα που είχε ο Κοτσιλίνης, η διαφορά δεν ήταν άξια λόγου.

Ποντάρει άραγε ο κ. Παρίσης σε μία εκλογή Παπαδάτου στις βουλευτικές; Πιθανόν. Αυτή η εξέλιξη σίγουρα θα τον έκανε να νιώσει πιο άνετα.

Αν όμως εκλεγεί ο Αλιβιζάτος, τότε τί γίνεται;

Στην περίπτωση που δεν πάρει το χρίσμα από τη ΝΔ, σκέφτεται την πιθανότητα να κατεβάσει ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο με Μιχαλάτο και Λυκούδη;

Αν χάσει, θα μείνει να κάνει αντιπολίτευση ή θα τους αφήσει πάλι σύξυλους, όπως έκανε το 2006;

Το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι από τη στενότατη συναστροφή του με Μιχαλάτο και Λυκούδη έχει βγει χαμένος, κι ας μην το καταλαβαίνει.

Πιθανόν όταν το καταλάβει να είναι αργά.

Α.Π.

1 σχόλιο:

  1. ΑΝΑΜΑΜΑΛΑΣ8 Δεκ 2011, 1:14:00 π.μ.

    Οχι δεν ειναι αληθεια, εγω..., εγω δεν εχω τιποτα να μου καταλογισω.
    Δεν μου φαινεται να εχω κανει κατι σοβαρο.
    Η ζωη μου; Μια ζωη κανονικη...Θελω να πω, δεν εχω κλεψει ποτε,...
    δεν εχω σκοτωσει κανενα φαντασου! Δουλευω, εχω οικογενεια, πληρωνω φορους. Δεν νομιζω να εχω αμαρτησει. Ουτε δημοτικος συμβουλος εχω κανει, μμμ..., πως; Μα εσεις μιλατε για παλια... Ααα...παλια, ...Παλια συμπεριφερομουν οπως ολοι ...Δεν ξερω... Πως ντυνομουνα; Εεε, ντυνομουνα οπως τωρα , ισως, οχι ακριβως οπως τωρα...μπορει ...μμμ...ενα τζιν, ενα πουλοβερ, ενα ζιβαγκο. Γιατι; Δεν ειναι καλο; Ηταν ανετο...Πως; τι τραγουδουσα; Ωωω, τωρα με ρωτατε τι τραγουδουσα; Χα-χα! Ναι βεβαια και λαϊκα τραγουδια και τα διεθνη..., Αν εχω στο δωματιο μου φωτογραφιες; Τι ερωτηση ειναι αυτη...και βεβαια εχω, Εχω φωτογραφιες των γονιων μου, της γυναικας μου...Αφισες; δεν θυμμμ, ισως μια. Μικρη, τοσοδα. Τον Che Quevara. Μα τι ειναι εδω; δικαστηριο; Οχι-οχι, αυτο οχι ,λυπαμαι αλλα τη γροθια ποτε! Ποτε, ποτε, Ε, τωρα...ισως μια φορα. Μια γροθιτσα, ετσι μικρη.
    Πως; αν ημουν κομμουνιστης; Εεε-ααα, μ' αρεσουν οι ευθειες ερωτησεις. Θελετε να ξερετε αν ημουν...; Επιτελους! Με ποια εννοια;
    Θελω να πω... Καποιος ηταν κομμουνιστης γιατι...ξερεις...ο παππους, ο θειος, ο μπαμπας,...η μαμα οχι! καποιος αλλος γιατι εβλεπε τη Ρωσια σαν μια υποσχεση, την Κινα σαν ποιηση, την τον κομμουνισμο σαν επιγειο παραδεισο,...αλλος επειδη το σινεμα το απαιτουσε, το θεατρο το απαιτουσε, η ζωγραφικη το απαιτουσε, η λογοτεχνια επισης, Το απαιτουσαν ολοι!...Αλλος γιατι "η ιστορια ειναι με το μερος μας" , καποιος αλλος γιατι του το ειχανε πει, αλλος επειδη δεν του τα ειχανε πει ολα, αλλος γιατι παλιοτερα,...παλιοτερα...ηταν φασιστας. Καποιος ηταν κομμουνιστης γιατι ειχε καταλαβει οτι η Ρωσια πηγαινε...αργα, αλλα θα εφτανε μακρια, Αλλος γιατι ητανε πλουσιος αλλα αγαπουσε τον λαο! Αλλος γιατι ηταν τοσο αθεος που ειχε αναγκη απο εναν αλλο Θεο. Καποιος αλλος γιατι ηθελε αυξηση μισθου. Καποιος αλλος γιατι "επανασταση οχι σημερα...αυριο μπορει...αλλα μεθαυριο σιγουρα!"! Αλλος γιατι "η αστικη ταξη, το προλεταριατο, η ταξικη παλη"...το κερατο μου! Καποιος αλλος για να τσαντισει τον πατερα του, επισης λογο μοδας, αλλος λογω αρχων και καποιοι απο απογοητευση. Καποιος γιατι ηθελε να κρατικοποιησει τα παντα!...Ακου να δεις! Αλλος παλι γιατι ηταν πιο κομμουνιστης απο τους αλλους, ή γιατι δεν υπηρχε τιποτα καλυτερο. Αλλος παλι γιατι δεν αντεχε πια αυτο το βρωμικο πραγμα που επιμενουμε να αποκαλουμε Δημοκρατια. Καποιος πιστευε οτι ειναι κομμουνιστης ...και ισως κατι να ηταν, ή γιατι ονειρευοταν μια αλλη ελευθερια...διαφορετικη απο αυτη της Αμερικης.
    Γιατι πιστευε πως μπορουσε να ειναι ζωντανος κι ευτυχισμενος μονο εαν ηταν και οι αλλοι.
    Γιατι ειχε αναγκη απο μια ωθηση για κατι νεο, γιατι ηταν διατεθιμενος να αλλαζει καθε μερα, γιατι αισθανοταν την αναγκη για μια διαφορετικη ηθικη. Γιατι ητανε μονο μια δυναμη, ενα πεταγμα, ενα ονειρο...Ηταν μονο μια παρορμηση, μια επιθυμια να αλλαξαι τη ζωη.
    Καποιος ηταν κομμουνιστης, γιατι μες την ατελειωτη αυτη ωθηση, ο καθενας ηταν κατι παραπανω απο τον εαυτο του...
    Ηταν κατι σαν δυο προσωπα σε ενα, απο την μια η προσωπικη καθημερινη κοπωση και απο την αλλη η αισθηση του να ανηκεις σε μια ρατσα που θελει ν' απογειωθει για να αλλαξει πραγματικα τη ζωη! Οχι...καθολου θληψη, Ισως ακομα και τοτε πολλοι να ειχαν ανοιξει τα φτερα τους , χωρις να ειναι ικανοι να πεταξουν. Σαν υποθετικοι γλαροι. Και τωρα; Νιωθεις σαν δυο!
    Απο την μια ο ανθρωπος δουλοπρεπης προβαλλεται μεσα απο την αθλιοτητα της καθημερινης του επιβιωσης και απο την αλλη...ο γλαρος...που δεν εχει καν τη προθεση να πεταξει πια, γιατι το ονειρο εχει πια σακατευτει.
    Δυο δυστυχιες σ' ενα μονο σωμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια που δεν είναι γραμμένα στα ελληνικά απορρίπτονται.