VlahataSamis: Τι είχε αποφασιστεί για τις τέντες το 2011 στη σύσκεψη Δημοτικής Αρχής και καταστηματαρχών;

Αναδημοσιεύουμε την "υπενθύμιση" του VlahataSamis σχετικά με τη σύσκεψη που είχε γίνει στη Σάμη το 2011 για τις τέντες και την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου. Το Σεπτέμβρη του 2011 είχε γίνει σύσκεψη στη Σάμη και πάρθηκαν συγκεκριμένες αποφάσεις για την λύση του προβλήματος. Δεν φτάσαμε, δηλαδή, από του πουθενά στα πρόσφατα γεγονότα που πλήττουν - ξανά - συμπατριώτες μας. 

Την Πέμπτη 22-9-2011, ο Δήμαρχος Κεφαλονιάς κ. Α. Παρίσης, συνοδευόμενος από τους κ. Νίκο Ανουσάκη, Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου Κεφαλονιάς και τον κ. Σπύρο Κουνάδη, Αντιδήμαρχο Σάμης, πραγματοποίησε σύσκεψη με καταστηματάρχες της πόλης.

Το αντικείμενο της  σύσκεψης ήταν το πρόβλημα που είχε προκύψει με τις "τέντες" των καταστημάτων στη παραλία. (Το πρόβλημα αυτό δεν είναι χτεσινό...κρατάει χρόνια).

Τότε η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου και ο Εισαγγελέας Κεφαλονιάς, καλούσαν τους επαγγελματίες που είχαν "τέντες" στην παραλία, να τις αποσύρουν εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος.

Στη σύσκεψη που έγινε για το θέμα Δήμαρχος και καταστηματάρχες αποφάσισαν από κοινού τα ακόλουθα.

1. Να απευθυνθούν στις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου για μελέτη και προτάσεις  νέας διαμόρφωσης της παραλιακής ζώνης της Σάμης και 
2. Να συσταθεί επιτροπή από τον Δήμο, τους  πολίτες, φορείς και καταστηματάρχες της πόλης που θα μελετήσουν τις προτάσεις αυτές και θα αποφασίσουν για την τελική πρόταση που θα εφαρμοστεί. 

Αποφασίστηκε επίσης (δεν γράφτηκε όμως  για ευνόητους λόγους), να επισκεφτεί ο Δήμαρχος την προϊσταμένη της Κ.Ε.Δ. για εξεύρεση λύσης από κοινού.

Αυτά έγιναν και αποφασίστηκαν τότε! Από εκεί και μετά... το θέμα "χάθηκε"!!! Καμία ανακοίνωση από μεριά του Δήμου αλλά και καμία μεταβολή δεν έγινε στην παραλία της Σάμης. Τα πράγματα έμειναν ως είχαν, για να φτάσουμε σήμερα στα γνωστά πρόστιμα από τη μεριά της Κ.Ε.Δ. προς τους καταστηματάρχες.

Να σημειώσουμε ότι, παρόντες στην συνάντηση εκτός από τους επαγγελματίες ήταν και οι: Δημοτικοί Σύμβουλοι Θεοτόκης Καβαλλιεράτος, Δημήτρης Φιοραβάντες, οι Τοπικοί Σύμβουλοι Βασίλης Κάραλης, Όλγα Αντωνάτου Βαλσάμου, Ελένη Κοντογιώργη, καθώς και άλλοι κάτοικοι της περιοχής.

Καλό θα ήταν οι εμπλεκόμενοι στην προαναφερόμενη σύσκεψη, να μας πουν τι έγιναν οι αποφάσεις που πάρθηκαν τότε και γιατί δεν "προχώρησε" το θέμα με τη μελέτη των τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου. Από τη σύσκεψη αυτή, φάνηκε πως η εφικτή και σύννομη λύση είναι η νέα διαμόρφωση της παραλιακής ζώνης χωρίς τέντες. Μάλιστα στο κλείσιμο της κουβέντας, ειπώθηκε προς τον Δήμαρχο από επαγγελματία "Δήμαρχε, στην απόφαση που θα πάρεις, πρωτίστως πρέπει να λάβεις υπόψιν σου το συμφέρον των Σαμικών και μετά των καταστηματαρχών".

Υπήρχε δηλαδή ένα κλίμα συναίνεσης προς τη κατεύθυνση αυτή.

Τώρα, γιατί έμειναν τα πράγματα στάσιμα...όποιος γνωρίζει ας μας πει κι εμάς για να μάθουμε,  αλλά να μάθουν κυρίως οι άμεσα ενδιαφερόμενοι! Γιατί αν μάθουν... ίσως να μην ξαναπάθουν!

Τάσος Καβαλλιεράτος

Πηγή: Vlahata Samis

Κοντραστάρος - ΖΩ!

ΝΑ ΜΠΕΙ Ο ΔΙΑΟΥΛΟΣ ΜΕΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ! ΝΥΦΙΤΣΕΣ!

Σας χαιρετώ αδούλειαστος, ζωερός, αμαγάριστος όπως πλέουρο!

    

Να το λοιπόν πως καταντήσατε τα χωριά σας… σα ντα μουσούδια σας!

Βρωμάνε, ζέχνουνε και κρούνε, η σκέψη και τα χνώτα σας!!!

Ω γιε…σας έπιασε τάχα η ψυχοπόνεση! Αντίς να σταυρώνατε τότενες το ΚΑΚΟΧΡΟΝΑΧΕΙΣ ΚΑΙ  ΤΟΝ ΚΟΝΤΡΑΣΤΑΡΟ…σταυρωθήκατε του λόγου σας, σταυρώσατε  τα παιδιά σας και τον τόπο σας… με στείλατε για βρούβες! Ο Χριστούλης ωρέ, εκουβάλησε  το σταυρό για ένα ανηφόρι μοναχά… κι η αφεντιά σας τον έκαμε ραφτόνε  στη σπάλα!   ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΑΘΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΡΔΙΟ ΣΥΝΗΘΕΙΟ! 

 

Δεν εφανερωννόμουνα επί τούτου! 

ΡΟΥΠΑΚΙΔΕΣ ΑΓΑΠΗΤΟΙ! ΟΥΛΟΙ! ΧΩΡΙΣ ΞΕΣΚΟΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΣΥ ΜΕΜΑ ΜΠΡΑΤΣΕΤΕ ΜΕ ΤΟ «ΓΑΛΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΤΥΡΟΓΑΛΑ»… ΠΟΥ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΕΣΤΡΑ, ΤΑ ΚΟΜΠΛΙΜΕΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΡΤΕ ΣΟΥ ΣΤΟ «ΚΑΚΟΧΡΟΝΑΧΕΙΣ 2010»  ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΕΝΤΙΑ ΜΟΥ!

Σας είμαι παραστάτης και σέμπρος στη σενιορία σας!

Χάθηκα Ωρές μου! Όπως χαθήκατε και του λόγου σας από τσου νεαυτού σας!

Σας αγαπάω όμως, όπως τα πρωινά του τόπου μας! Σας αγαπάω όπως την πνογή που ρουφάω από τον ανεμορούφουλα του Ρουδιού το θρούμπι και τσι λαψάνας την ανεμορπή! Σας αγαπάω όπως κάθε θραμπούλιασμα τσι μέρας! Σας αγαπάω και   μουνουχισμένους σας θωρώ ξέλαργα, που συρθήκατε στην πύργια και σκάσατε στον πάτο τση πλίθας κι απάνου στο κάφκαλό σας ρίχνουνε τελεοράσεις, λαπιτόπια, αγγλικά πιοτά, θέσεις εργασίας και γυριστές τρίχες από μούσια σκλαβούνων!

    

Ζω… κάτου από το ξεκουρούπωτο δέντρο τση ιστορίας, στην συλλοή  κι απά στο φυλλολόισμα  τα ματόφρυδα γένονται οκάδες και πετάω απ το Μεγάλο Βουνό στα Ταρκασάτα κι απ την Άγια Γρούσπα στο κάστρο.

Ζω… αβαλίδος και έψιμος, πινομής των Τσιτσιμπαίων που με χλίψη φορούνε πανωφόρια, σκελέες, ψυχή, μπούτια, καρδιά, σκουτιά νεκρικάτα!

Ζω… ακόμα, αμπαρμπούτιαστος, πισωκώλου κι απερηφάνευτος στο κατωφλόπορτο του Άδη και σε ντελίριο τον μπάλο αρχίζω.

Ζω… σαν θάγμα, στο θάγμα του θεαυτού του Ανθρώπου και μερώνω στα ζεστά σκέλια μιας ερπίδας στο ξωφόρι της Πατρίδας μου.

Ζω… γιατί το κακοθάνατο περνάρι που σκιέσαι και βρίσκεις ολημερίς,  σκοντάφτεις και σε μποδάει και σε σκιάζει,    κάποτες…   θα το γδεις!

Τόμου και σου δικάει…Ζω…

Ένα συγνώμη να σου πω στο πυρομάχι καβάλα που πατώ,  πόγινε δρόμος κι αμά το ονόμασες Πατρίδα.   Διαουμάω μιλιούνια τσι ντροπές τση υπόδουλης καθεμέρας μου.

Κι απά στη γιόμιση του φέγγους τα σκλεπούνια  σκρεμιδεύουνε στον ίδρωτα τση  μετώπης μου. 

Άγιε μου… ντέλομαι!

Κοντόψυχος, τα φανερά να κρύβω! Κι εκειό που είμαι να μη βαστώ!  

Ε το λοιπόν… κι άμα ζω;  Φέξε μου κι αγλίστρησα!  

    

Ομπρί κάτι μηνιάτικα,  είχα πέσει του μάκρου και του πλάτου…είπα μέσαθέ μου «Ανάθεμα  τσι άγονες ψυχές των ερειπωμένωνε  λιμανιών!»

Κι αμά,  ομπρί κάτι βδομαδιάτικα, απά στο ρίμμα του ήλιου… μούρτε σβιλάδα στην σβερκαδούρα και αιστανόμουνα  οκάδες βαρύ το πέτο μου. 

Συνεννογιέμαι εγώ με εμένανε…  εκειό που ήμουνα, μ’ εκειό που ήθελα  κι εκειό που με κάματε…

  

ΟΧΙ! Δεν είμαι του λόγου μου Λιανοπουλητής ονείρατων! Ούτε Ματσαδόρος σε λιτανείες και κούρταλα! Απαρατώ κόμματα και «Γάλατα, Σανούς, Κακοχρονάχεις», το πολύ πολύ με το συμπάθιο, «κακοχρονάχετε!» μιας και «κακοχρονάχουμε» θελήσαμε παρέα    κι απά στην κακομοιριά  μπαρκάδοι!

  

Μα Σιορ Μπρατσέτε μου,  δε με αμπαδάρει η φαμίλια μου… και ψήφο να γυρέψω του αλλουνού;!

    

Όπου γυμνοί κι ανάλλαγοι, που να βρεις τα όβολα, τα χαρτόσημα, τα σκατά και τα σάβανα… ένα κάρο Μιλόρδους, σέμπρους, κολομπέους, Γροστολιώτες, κατακαθούρια, ίσα με τρακόσια βατσέλια, βασιλιπάλιατσα, ορτύκια, νεροκουβαλήστρες… Σώχορα και Μώχορα! Κι αμά… ξέρω εγώ από τζόγους μπα γιέ μου;  Να μου βγει η Παναγία και να ρουφήξω φόλα μου;   

Με τσου κοκόρους τσου πολλούς σε τρώει το αίμα σου, γλυκαίνεται το δόντι  και τόμου κι ανοίξεις  φάμπρικα θέλοντας και μη, θα σπάσεις τσι σπιέρες σου!

Κι άμα μωρέ είγδες προκοπή από τσου Κόμηδες, τσου Σέμπρους, τα Δεούτελα  και τσου Δεσπότες;    Ποια δημοκρατία θα ασπαστείς μωρέ; Πια απ’ ούλες; Πότενες την αντάμωσες και που την ακρουμάστηκες;  Η λευτεριά Μαγκούφη μου, είναι για τσι Κωλοφωτιές και τσι Βαβύλες!  Με στα  σπλάχνικά σου τη Λευτεριά  εμάντρωσες  κι απόξου ψάχνεις δόλιε! Το δίκιο που ξεσκλάς, υπόσκεσαι.   Θα βοχθάς του Πονεμένου το πόνεμα με μια οκά μούρη καθώς θα σκαίνεσαι  την κατακλείδα του.

«Θ’ αχνίζει ψέμα ο στόμας σου… νάθε χίλια πανεπιστήμια διαβείς… Ορκωτής, για να δικαιολογάς τσι πράξεις σου ».  

Να σας χαρώ… συλίντρεχοι να πα να αγιάσετε! Ουρές οι υπόλοιποι τσι Κυριακάδες στο προσκύνημα! Ουρές τσι καθημερινές τσι Τράπεζες, ουρές τα βρόχια με τα κοτσύφια και τσου μπούφους που πετάνε τσι οθόνες  και ξωτικά που κράζουνε και τίποτσι δεν λένε…μα τίπουτσι! Τίποτες, για την ουρά, νάθιγκ  για τσου τελευταίους τση ουράς, πολύ πιο μπροστά από τον πρώτονε.

Τόμου κι απολάει η εκκλησιά… μη σου παραξοφανεί… αντίδωρο δεν έχει!

             

Το λοιπόν Ρουπάκιδες τσι κάμαμε κι αυτές τσι εκλοέέέέές! 

Μου εκόψατε  τα ύπατα! Μου αλλάξατε τον ανανία!

Τι ήτανε ευκειό  εφέτο Πατριώτες;;;

Το ένα τρίτο τση κρεατόπιτας συμμετείχε τσι  εκλοές, το άλλο τρίτο τσι έκαμε και το άλλο τρίτο στα καφενεία βλαστήμαγε, κατάστρωνε, τσακωνόταντανε, έλεε ψέματα, έβλεπε ΑΖΜΙΝ, έχανε το σπίτι του, κοιμότουνε ανοιχτομάτικα, επερίμενε να μπηδηχτεί η γυναίκα του, εκατούραε το ζήθο του, έχανε τη δουλειά του κι έβανε άλλονε να τηνε ψάχνει, σκότωνε την ώρα που του λάκιζε από μόνη τσι και δε τηνε πετύχαινε... έμεινα Δεούτελο!

      

Ο Θειός   να  συγχωρέσει το Γκλόμπο!

Αναπαμένος ο Κλοντίρης!

Ο τσαμένος ο Κοντραστάρος ο Σμπαράδος!

Θα κάνανε ούλοι φκείνοι, φκειά που κάματε του λόγου σας; 

      

Είπανε στο Λαό οι Κόμηδες : « Δημοκρατία δε θέτε; Ε! Ελάτε να τηνε παίχτε ούλοι!» Κι απά στην καύλα του το κοκορέλι έχεσε ομελέτα  μιας και δε προκόβει να κάμει αυγά! Μούτοι το λοιπόν οι Άλαλοι, με τσι κραυγές τσι τζούφιες… έπαιξαν στρόμπο με μια πλευρά να στέκει απ’ ούλες!

Κι αμά…  

Τι σάρτους που κάνουνε οι νικητές στον ύπνο τσου!

Σωροί τα άντερα από μιλιούνια λαγουδέλια, με ένα σμπάρο μοναχά!

Από  μια φαμίλια, αλλού ο φαμελίτης αλλούθε ο συφάμελος !

Του ανεψιού μου του Τζώρτζινα λόγου χάρη… η μάνα του στο τοπικό για να πάρουνε τη θυγατέρα τσι  τσι τρούπες και τα σπήλαια. Ο αδερφός του στου άλλου για τι θα του τρατάρουνε τα χρεωστικά του ύδατος από τα πρόπερσι. Ο Τζώρτζινας διαούμαε κάτι τσάντες με κωλόχαρτα και γαλέτες από ζούπερ μαρκέτα και δυο πενηντάρικα που βρωμάανε πουτσίλας από τσι τσέπες ενός ιδρωμένου λιβάις όπου βγήκανε…. Ο ένας  τ’ αλλουνού…εκειού…του όντος, του εκλεχτού του νούτσιου, του όποιου του οποίου, του όπουκιανπού! 

Τούτη τη βολά δεν κατουρήσατε εκεί που γλείψατε ή ανάποδα!

Σας κατουράανε καθώς γλείφατε! Σκρεμίδισμα τσι αγάπης με βλαστήμιες! Σπουδαγμένοι Σκουμπούεροι !

Μένω απόσβωλος και ψαχαλεύω κόντι κόντι το λίμπρο ντ όρο να βρω τσου Πρόγονους... από πού ειμαστάνε και ΤΙΙΙΙ;  Βασκαμός μας πετυχησιά! 

Τραμπαλάρω  ότα γλέπω τον ένα δώθε, τον άλλο κείθε… τον κούτση και τον λάλα ομπρός πίσω… κι όμως, ο πίξιος και ο δίξιος  τόσο κοντά!  Ντάλε κουάλε!

Τόμου πάλε και τα βάλεις ξέλαργα… τόμου και βάλεις και τη λιόκρουση… ημπορεί να μην έχετε κι ούλα τα άδικα,  μιας και κανείς μας δεν γλέπει κειό που φαίνεται και πίσω από δαύτο στέκει!  Ίσως και πάλι είστενε σοφοί  κι εγώ ο  δαιμονισμένος!

Μα είναι πολλά τα τέρμινα, βάλε με το νου σου, το νου αν θα προκάμεις μπρος να  τονε βάλεις, η νάβα να σαρπάρει πινομή στα εγγόνια, να θειαφίσεις τη ρήμαξη για να τρυγήσεις μιαν αξία.

ΕΥΚΕΙΟ ΘΑ ΠΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ!     

Τηράτε ορέ, για τούτα και για τα άλλα, του Κοντραστάρου τα λόγατα σε πλάκα ριζιμιάς να γρατζουνίσετε!

ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΟΙ ΛΑΟΥΡΕΝΤΗΔΕΣ ΤΣΙ ΕΠΙΣΤΑΣΙΑΣ!

Τσου Μαφιόζους με τσι σημαίες και τα φλάμπουρα που γράφουνε την ιστορία και τσου μύθους. Τα Παραλέκατα που ξεσηκώνουν τσι ημερομηνίες όπως να σκώνουν τη κότα τσου. Που ξεπατικώνουν μιλιούνια Νοστράδαμους και ξεστέλιαστες παστρικιές με σκολίωση, που φουμάρουν Μανδραγόρα κι αμά βάνουνε ξέμπλιαστα πλεκτά με ορμήνιες τσου ΑΝΙΔΕΟΥΣ ΠΕΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ… ΣΤΟΝ ΑΝΟΝΕΙΡΟ ΟΧΛΟ!   ΤΣΟΥ ΧΛΙΜΜΕΝΟΥΣ, ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΣΤΟΙΧΙΣΜΕΝΟΥΣ!

ΠΑΛΑΜΑΚΙΖΟΝΤΑΣ  ΚΩΛΑΝΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΟΛΕΘΡΑ!     Η ΑΦΕΝΤΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟΛΟΪ ΜΑΣ ΞΑΘΡΩΠΙΖΟΥΝΤΕ ΣΤΗΝ  ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΧΟΝΤΡΟΦΛΟΥΔΩΝ ΑΘΡΩΠΩΝΕ!  ΚΙ ΑΜΑ ΓΛΥΤΡΩΣΑΜΕ ΑΠ’ ΤΟ ΣΦΥΡΙ ΚΑΙ ΠΕΣΑΜΕ ΣΤ’ ΑΜΟΝΙ!    ΚΙ ΟΠΟΥ ΚΑΚΟΥ ΣΟΥ ΘΕΛΕΙ!

ΖΩ… ΚΙ ΑΝΤΙΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΝΑ ΡΙΧΝΩ ΠΕΤΡΙΕΣ… ΠΑΩ ΤΟΥ ΔΙΑΟΛΟΥ ΒΑΓΙΑ!

Ανοιχτή Επιστολή κατοίκων του Καραβομύλου, προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Κεφαλονιάς.

Καραβόμυλος  Κεφαλονιάς, 14 Ιουνίου 2014

Προς 

Κύριον Αυγέρη Ανδρέα, Αστυνομικό Διευθυντή Κεφαλονιάς.

ΒΙΠΕ Αργοστολίου, 28100 Αργοστόλι Κεφαλονιά.

Θέμα: επικίνδυνη οδήγηση στην κεντρική οδό Καραβομύλου.

Αξιότιμε κύριε Αρχηγέ,

O σκοπός  της παρούσης επιστολής είναι να ζητήσουμε την έμπρακτον βοήθειά σας για το μεγάλο και επικίνδυνο πρόβλημα της κυκλοφορίας επί της κεντρικής οδού Καραβομύλου, αμείωτο, καθόλη την διάρκεια του έτους.

Συγκεκριμένα, το πρόβλημα αυτό είναι χρονίζον αλλά εφέτος είναι πέραν κάθε ορίου και λογικής. Τι να πρωτοαναφερθεί; Την εκτός κοινής λογικής ταχύτητα που αναπτύσσουν τα διερχόμενα οχήματα; Τις διπλές και τριπλές προσπεράσεις και μάλιστα όταν δύο από τα τρία οχήματα, είναι βυτιοφόρα  εύφλεκτων υγρών; Την άμιλλα των διερχομένων οδηγών ποιο από τα δίτροχα ή τετράτροχα οχήματά τους θα κάμει νέο ρεκόρ ταχύτητας; Χωρίς κανένα σεβασμό και πρόνοια προς τους  διερχομένους πεζούς αλλά και ζώα.

Βεβαίως, ο κεντρικός μας δρόμος είναι τμήμα της επαρχιακής οδού Αιγιαλού Σάμης-Καραβομύλου-Αγίας Ευφημίας Πυλάρου, ωστόσο δεν παύει να αποτελεί τον ζωτικό  δρόμο των κατοίκων του χωριού μας. Επιπροσθέτως να σημειώσουμε ότι λόγω των αξιοθεάτων του Καραβόμυλου, είναι πυκνή η ανθρώπινη ροή  τουλάχιστον επί 12ώρου ημερησίως, ιδιαίτερα  κατά τους μήνες Μάϊο έως και Οκτώβριο.

Επιπροσθέτως να σημειώσουμε την απίστευτη «πρωτοτυπία» ότι ο χώρος και των δύο πεζοδρομίων της ίδιας λεωφόρου δεν διατίθεται για την αυτονόητη χρήση για ασφάλεια των πεζών αλλά για το παρκάρισμα των αυτοκινήτων-σε όλο το πλάτος-με αποτέλεσμα οι πεζοί να περπατάνε στο δρόμο!

Εκφράζοντας την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων του Καραβομύλου για τα συγκεκριμένα ζητήματα, ευελπιστούμε για την ενημέρωσή μας, στην έμπρακτη βοήθεια και ταχύτατη επέμβασή σας.

Μετά τιμής  

Kάτοικοι του Καραβομύλου

H σεισμική ανακολουθία της Κυβέρνησης

Υποκρισία με πολλά Ρίχτερ

Την ίδια ακριβώς ημέρα που ο Πρωθυπουργός της χώρας επισκέφτηκε εκτάκτως την Κεφαλονιά για να διαπιστώσει ο ίδιος το μέγεθος του προβλήματος και λίγο μετά τη διατύπωση δηλώσεων για τη “Κεφαλονιά που άντεξε” και τη “Κυβέρνηση που στέκεται και θα σταθεί δίπλα στα προβλήματα που άφησε ο σεισμός”, ο πολλά υποσχόμενος Υπουργός – Ειδικός επί των ενεργειακών ζητημάτων της χώρας, ο κος Μανιάτης, έσπευδε στην Αθήνα να πανηγυρίσει για την ολοκλήρωση της επεξεργασίας των δεδομένων από τις σεισμικές έρευνες για υδρογονάναθρακες στο Ιόνιο (και τη Νότια Κρήτη) και τη μεταμόρφωσή τους σε μια βάση δεδομένων προσβάσιμες σε πετρελαϊκές εταιρείες, με σκοπό τη προκήρυξη διαγωνισμού για παραχώρηση στη διεθνή πετρελαϊκή βιομηχανία των “εμπορεύσιμων” θαλασσίων οικοπέδων. Για το σκοπό αυτό μάλιστα, πραγματοποιήθηκε την ημέρα αυτή σύσκεψη υπό τον Υπουργό, με συμμετοχή στελεχών του Υπουργείου, των εκπροσώπων της νορβηγικής εταιρείας PGS και του γαλλικού οίκου BEICIP (θυγατρική εταιρεία του Γαλλικού Ινστιτούτου Πετρελαίων).

Η ανιστόρητη και “αφύσικη” αυτή προτεραιότητα της Κυβέρνησης (όπως και των αμέσως προηγούμενων) έρχεται με εντελώς ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ τρόπο την ίδια στιγμή που η Κεφαλονιά, προσπαθεί να ξεπεράσει τη σεισμική δοκιμασία και να επιστρέψει σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Εκτός δε απο ανιστόρητη και προκλητική, η μόλις χθεσινή τοποθέτηση του αρμόδιου Υπουργού, δηλώνει με σαφή και συγκεκριμένο τρόπο την κυνική και πραγματική αδιαφορία της συγκεκριμένης αυτής “ενεργειακής” πολιτικής για το Ιόνιο, τα νησιά και τις τοπικές κοινωνίες, μια αδιαφορία που αγγίζει τα όρια της πιο απροκάλυπτης αναλγησίας καθώς αντί το επίσημο κράτος να ανασυγκροτεί ένα σχέδιο αποκατάστασης και επανόρθωσης των συνεπειών από έναν καταστροφικό σεισμό στο Ιόνιο, κύριο μέλημα, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΗΜΕΡΑ,αποτελεί η προώθηση στις διεθνείς αγορές θαλασσίων οικοπέδων του Ιονίου με ενεργειακό ενδιαφέρον. (Προκαλεί δε ακόμη περισσότερο η σχεδόν ταυτόχρονη αντικατάσταση στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων της σημερινής ημέρας (30-1-2014) του χάρτη της "σεισμικής" Κεφαλονιάς με τον χάρτη μιας άλλης Κεφαλονιάς γεμάτης ενεργειακά "πλούτη", που σημειολογικά και περίεργα ακολουθούν εικόνες με τον "κατα φαντασίαν" κατεστραμμένο Μύρτο. Αυτή την Κεφαλονιά, θέλουν;)

Φαντάζει δε τρομακτικό για τους κατοίκους της Κεφαλονιάς αλλά και των υπολοίπων περιοχών του Ιονίου, την ίδια στιγμή που αγνοείται με αντι-επιστημονικό και άρα εγκληματικό τρόπο η σεισμικότητα της περιοχής, σε μια συγκυρία που το νησί βιώνει την τραυματική εμπειρία ενός (ακόμη) μεγάλου σεισμού κι ενώ -την ίδια ημέρα- στην Ετήσια Ομιλία της Ελληνικής Γεωλογικής Εταιρίας με θέμα: «Η Πρόγνωση των Σεισμών», ο Καθηγητής Παπαζάχος δηλώνει πως “με βάση το μεσοπρόθεσμο μοντέλο πρόγνωσης σεισμών που χρησιμοποιούμε μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια θα υπάρξει σεισμός την περιοχή του Ιονίου στην Κεφαλονιά, ο οποίος θα είναι 7 ρίχτερ”, η Κυβέρνηση χωρίς καν τα τηρεί τα προσχήματα μιας ειλικρινούς και κυρίως έμπρακτης συμπάθειας για τους δοκιμαζόμενους κατοίκους του νησιού, έρχεται να διαφημίσει τα ενεργειακά πλούτη μιας τραυματισμένης από τις δονήσεις θάλασσας.

Προκύπτει δε άμεσα και αυτονόητα, το απλό ερώτημα του κάθε πολίτη της Κεφαλονιάς που βιώνει τη τρομακτική εμπειρία του σεισμού, τι θα συνέβαινε αν την ίδια στιγμή των 6,2 Ρίχτερ και της μεγάλης επιτάχυνσης του σεισμικού φαινομένου λόγω του επιφανειακού εστιακού βάθους, αν σε λίγα ναυτικά μίλια από τη νησί στέκονταν εγκατεστημένες οι δεξαμενές άντλησης και πρώιμης επεξεργασίας των υδρογονανθράκων; Ποιος εγγυάται ότι ένας παρηκμασμένος λόγω της μνημονιακής αποσύνθεσης και των μακροπρόθεσμων συνεπειών της οικονομικής κρίσης κρατικός μηχανισμός, θα μπορούσε να επέμβει δραστικά και αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση τέτοιων σεισμικών ατυχημάτων; Πόσο αδύνατη θα ήταν μια αποκατάσταση ζημιών από διαρροή αποβλήτων, όταν κρίνεται δύσκολη η αποκατάσταση πιο “αντιμετωπίσιμων” επιφανειακών ζημιών ; Και τέλος, στην επικείμενη “εμποροπανήγυρη” των θαλασσίων οικοπέδων του Ιονίου, με ποιο τρόπο η υπό οικονομική κατάρρευση Ελλάδα, θα επιβάλλει όρους σεισμικής επικινδυνότητας στην κατέχουσα τη δεσπόζουσα θέση σε μια τέτοια συναλλαγή, πετρελαϊκή βιομηχανία;

Ο Πρωθυπουργός, κατά το πέρας της επίσκεψής του στο νησί, έκανε λόγο για Κασσάνδρες που διαψεύστηκαν. Πόσο δίκιο να έχει άραγε, όταν προτεραιότητα της Κυβέρνησης του, δεν φαίνεται να είναι η ενίσχυση τοπικών παραδοσιακών τομέων οικονομικής δραστηριότητας που θα υποβληθούν αμέσως μετά το πρώτο σοκ του σεισμού σε δεινές περιπέτειες, αλλά – φευ- την ίδια ακριβώς στιγμή, η προώθηση ενεργειακών μεταπωλήσεων; Και πόσο υποκριτικό μπορεί να φαίνεται ένα ακόμη κι επιτόπιο ενδιαφέρον, όταν η στιγμή της καταστροφής κι ένα φυσικό φαινόμενο δεν εμπνέει τον ηγήτορα μιας χώρας να αλλάξει στάση, αντιλαμβανόμενος ότι σε μια από τις πιο σεισμικές περιοχές της Ευρασίας, δεν είναι δυνατόν να τοποθετούνται αντλίες εξάντλησης της φυσικής και φυσιολογικής αντοχής. Εκτός κι αν θέλει ο ίδιος να πάρει τη θέση της Κασσάνδρας, αν και τότε θα έχει ήδη δοκιμάσει τις δονήσεις της δικής μας ανοχής, που ήδη συλλέγει ο κυνικά και προκλητικά αδιάφορος -για όλους εμάς- κ. Μανιάτης. Ο οποίος θα πρέπει εκτός από “Κασσάνδρα”, να θεωρεί τον εαυτό του για την Κεφαλονιά, persona non grata, καθώς επέλεξε το “φτηνό” πετρελαϊκό παζάρι, την ίδια ακριβώς ημέρα που θα όφειλε με την ιδιότητά του αυτή, να παρίσταται σε συσκέψεις και πρωτοβουλίες για το καλό του νησιού και του Ιονίου συνολικά. Κρίμα!!!

Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Κεφαλονιάς για τους Υδρογονάνθρακες

Αγρυπνία για τους σεισμούς της Κεφαλονιάς

Ιδιαίτερο χαρακτήρα προσλαμβάνει εφέτος, η καθιερωμένη μικρή Αγρυπνία για την εύρεση των Ιερών Λειψάνων των Αγίων Γρηγορίου, Θεοδώρου και Λέοντος των εν Κεφαλληνία Φανέντων, η οποία τελείται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Καβούρι.

Λόγω του καταστρεπτικού σεισμού που έπληξε την Κεφαλονιά, η προσευχή μας θα είναι αφιερωμένη στους συγγενείς, τους φίλους και τους γνωστούς που διαμένουν στο νησί και αυτές τις μέρες δοκιμάζονται σκληρά.

Ας δεηθούμε, ο παντοδύναμος Θεός, με τις πρεσβείες των τιμωμένων Αγίων Φανέντων και όλων των Αγίων της Κεφαλονιάς, να δίνει υπομονή, υγεία και δύναμη στους σεισμόπληκτους συμπατριώτες μας, που πέρα από την υλική υποστήριξη έχουν ανάγκη και τις θερμές προσευχές μας.

Κατά την Αγρυπνία, που θα αρχίσει στις 9.00 το βράδυ της Παρασκευής  31ης  Ιανουαρίου και θα τελειώσει περίπου την 1η πρωινή του Σαββάτου, θα αναπέμψουμε ικεσίες για τους σεισμούς, θα τεθούν σε προσκύνηση τα Ιερά Λείψανα των Αγίων Φανέντων και θα ψαλλούν τα εγκώμιά τους.

Δικέλης Βλιχός - Κεφαλονιά 2014

Το νησί μου
Πέτρα κι ασβέστης
Στα σωθικά του βουητά
Χαράδρες πυρός και σιδήρου
Χαλασμός και γενέθλια δύναμη
Στο σύρε κι έλα του κόσμου
Κλυδωνίζεται ασπαίρον
Στην κόψη του χάους 
Θα πέσει, λεν, δε θα πέσει;
Λες και υπογράφει ισόβια
Την ατέλεια του πλανήτη
Στην εντροπία του σύμπαντος.

Το νησί μου αιώνιος κύκλος 
Γένεση και Πάθη, Δοξαστικό,
Πάθη και Γένεση
Και τα τέκνα του 
Στα οχτώ του ορίζοντα στήθη
Σπέρνοντας μνήμη
Ζουν μετεικάσματα εικόνων
Και σε Προ Σεισμού
Και Μετά Σεισμόν εποχές
Μετράνε την ύπαρξή τους.

Το νησί μου
Τα τέκνα του
Στο πριν και στο τώρα
Στο πάντα ως τη συντέλεια
Στέκονται αντικρύ
Στο αιώνιο ερώτημα
Ποντοπόροι ελπίδων
Ζωής που μαίνεται πλήρης θριάμβου
Με μουσική και με γλώσσα
Με στεντόρειες φωνές 
Και με χαίνουσες τις πληγές εσαεί
Των γκρεμών, των στιγμών, των ερώτων
Απαντούν 
Δίνοντας σημασία στην ταχύτητα του φωτός :

Κεφαλονιάάά στους Αιώνες!…

ΔΙΚΕΛΗΣ ΒΛΙΧΟΣ 

Μετα-σεισμικά ή αναδεικνύοντας σκοπιμότητες....

...ανεθυνότητα και ελαφράς καρδίας!

Βομβαρδιζόμενοι από άμεσες αντιδράσεις, καταστροφές, πληγές και προβλήματα, ρεπορτάζ και πλειοδοσία στο μέγεθος της καταστροφής, σας προτρέπουμε να διαβάσετε τις παρακάτω απόψεις από το IthacaNet.

Θα επανέλθουμε κι εμείς όταν "η περίστασις συγχωρήσει"...


IthacaNet: Μετασεισμική γιορτή ή σεισμικόν μεθεόρτιον

IthacaNet: Ήρθαν οι "επιτόπου": Ο σεισμός ως αξιοθέατο καιαξιοβίωτη ψυχαγωγία

IthacaNet: Προς τους "δώρα φέροντες": Να δηλώσουμε όλοι τιςζημιές μας.

Τα Πάντα για το Τίποτα!

Ζώντας στη Σάμη το χειμώνα, εδώ και μερικά χρόνια σε ένα νεκροταφείο δηλαδή, έχουμε απαντήσει στο κεντρικό μεταφυσικό ερώτημα της μετά θάνατον ζωής. 

Ναι εμείς ξέρουμε περί τίνος πρόκειται!!! 

Θα μπορούσαμε μάλιστα να οργανώσουμε και σχετικό σεμινάριο. 

Σήμερα, μετά το Δημοτικό Συμβούλιο στην περιοχή μας, έχουμε ζήσει μια ακόμα συναρπαστική εμπειρία, εκείνη που στην φυσική ονομάζεται "απόλυτο κενό". 

Δηλαδή εκεί που μαθαίνεις τα πάντα για το ΤΙΠΟΤΑ!!! 

Αν δεν ήταν έτσι, τότε είμαστε τυχεροί γιατί συμμετείχαμε, χωρίς να το ξέρουμε, σε μια καταπληκτική περφόρμανς με στοιχεία αναβίωσης θέατρου του παραλόγου. 

Πρωταγωνιστής ο δήμαρχος που, στο τέλος της θητείας του, έρχεται για να "δει" τα προβλήματα της περιοχής και να δώσει επιτόπου λύσεις, ή να μας παραπέμψει, μέσω τηλεφωνήματος, στον εκτελούντα χρέη "αντ'Αυτού" στην περιοχή μας.

 Τι τιμή για μας, τους ταπεινούς ιθαγενείς της δημοτικής περιφέρειας του, που επιμένουμε να ζούμε σαυτό το προκεχωρημένο φυλάκιο, στην εσχατιά της κεφαλληνιακής καλλικρατικής επικράτειας που λέγεται Σάμη !!! 

Στο έργο συμμετείχαν αρκετοί: guest stars τα μέλη της πλειοψηφίας συνεπικουρούμενα από τις επιεικώς αμήχανες ομιλίες των προέδρων των τοπικών συμβουλίων, σε δεύτερους ρόλους η αντιπολίτευση, ενώ σε ρόλο κομπάρσων η "μείζων" βεβαίως βεβαίως!!, που με την στάση της μας κάνει να υποψιαζόμαστε τα χειρότερα που ακούγονται για το ποιός κρατάει ποιόν και από που... 

Θα μπορούσαν τουλάχιστον να ήταν πιο πρωτότυποι: Ας είχαν ντυθεί μάγοι με τα δώρα των λύσεων στα προβλήματά μας. 

Έτσι κι αλλιώς φαίνεται ότι γιαυτούς δεν είμαστε παρά τα ζώα στην πολιτική τους φάτνη... 

Καλά Χριστούγεννα χριστιανοί...

Γέρων του Κάμπου.

Συνεδριάζει το ΔΣ στη Σάμη - ελεύθερο θέμα!

Η πρόσκληση για τη συνεδρίαση του ΔΣ στη Σάμη αναφέρει:

Παρακαλείσθε όπως προσέλθετε σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου (50η  συνεδρίαση)  που θα πραγματοποιηθεί στη Δημοτική Ενότητα Σάμης στο χώρο του Γυμνασίου –Λυκείου Σάμης  στις 11 Δεκεμβρίου  ημέρα  Τετάρτη    και  ώρα  18.00   προκειμένου να συζητηθούν:

Θέματα Δημοτικής Ενότητας Σάμης.

Σαν να λέμε "έκθεση ιδεών" με ελεύθερο θέμα. 

Συνήθως το ΔΣ συνεδριάζει με συγκεκριμένα θέματα που έχουν προετοιμαστεί από εισηγητές και προτείνονται λύσεις και λαμβάνονται αποφάσεις.

Δεδομένου ότι στην ατζέντα υπάρχει μόνο το "Θέματα Δημοτικής Ενότητας Σάμης" περιμένουμε εισηγήσεις για συγκεκριμένα ζητήματα από το Τοπικό Συμβούλιο Σάμης και τους Δημοτικούς Συμβούλους.

Γενικά, η πρόσκληση αυτή μοιάζει με συζήτηση προ-ημερήσιας διάταξης. Γίνεται λίγους μήνες πριν τις εκλογές, θα δωθεί ο λόγος μάλλον σε κατοίκους και φορείς να εκφράσουν οργή, θυμό, αγανάκτηση, θα δωθούν εγγυήσεις και υποσχέσεις και θα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα.

Για το ένα και μοναδικό (για την ώρα) ΔΣ στη Σάμη αναμένουμε να φανεί ότι έχει γίνει σοβαρή προετοιμασία, έχουν μελετηθεί τα προβλήματα και να κατατεθούν προτάσεις  και όχι ότι "σας κάναμε τη χάρη και ήρθαμε, πείτε τι προβλήματα έχετε να τα ....καταγράψουμε...

Αυτό που προβλέπουμε όμως είναι ένταση, θόρυβος, δηλώσεις ότι απέτυχε ο Καλλικράτης, ότι το κράτος δεν δίνει λεφτά, ότι ο Δήμαρχος στηρίζει τη δημιουργία Δήμου στην επαρχία Σάμης, και ότι ο πρώην Δήμος Σάμης άφησε μεγάλο χρέος. 

Ίδωμεν...

Πάραλος

Γ. Τζανετάτος - Θέμα συνείδησης

Είναι υποχρέωσή μου σαν απόδημος Κεφαλήν στην Αμερική να καταθέσω, σχετικά με την εκδίκαση της αγωγής του Δημάρχου Κεφαλληνίας προς το Κefalonia Press και την κ. Ελένη Χιόνη, ελεύθερα την άποψή μου γιατί είναι θέμα συνείδησης. 

Με τα εργαλεία που διαθέτεις σαν διοίκηση μην τα στρέφεις να στραγγαλίσεις την αλήθεια και να προσπαθήσεις να μειώσεις άτομα που εργάζονται για το κοινό συμφέρον και την πληροφόρηση όλων μας. Οι απόδημοι θεωρώ έχουμε καλύτερη πληροφόρηση για τα προβλήματα και τα τεκταινόμενα στο νησί μας από το Kefalonia Press παρά από το Δήμο. Με συνέπεια, αντικειμενικότητα, μεταφέρετε τις ειδήσεις και αναδεικνύετε τα θέματα που προβληματίζουν την κοινωνία μας. 

Η ανταμοιβή για τη σκληρή δουλειά σας από ό,τι φαίνεται είναι οι μηνύσεις από τα πρόσωπα της εξουσίας. Είναι λυπηρό ότι στις δύσκολες εποχές που περνά η πατρίδα μας φωνές σαν τη δικιά σας που μιλά ντόμπρα και Κεφαλλονίτικα προσπαθούν να φιμώσουν για πολιτικές σκοπιμότητες. Από ό,τι φαίνεται αυτό είναι και το πταίσμα σας ότι δεν ακολουθείτε πολιτική γραμμή αλλά έχετε χαράξει θαρραλέα μια πορεία που σας φέρνει αντιμέτωπους με την εξουσία. 

Αντί οι της διοικήσεως να αξιολογούν όλα αυτά τα προβλήματα της καθημερινότητας που αναδεικνύετε και να  δώσουν μια ανάσα και ελπίδα στους δοκιμαζόμενους Κεφαλλήνας αδελφούς μας από τη λαίλαπα της δυστυχίας και της εγκατάλειψης προτιμούν το δρόμο της μιζέριας και της αντιπαράθεσης χρησιμοποιώντας χαρτί και μελάνι πληρωμένο από τον Έλληνα φορολογούμενο να γράψουν τις ασυναρτησίες τους σε "Δελτία Τύπου". 

Καλά δεν ελέγχονται από κανέναν για όλη αυτή την κακοδιαχείριση της κρατικής περιουσίας των Κεφαλλήνων; Πόσοι γραμματείς, δικηγόροι. συμβουλάτορες, υπολογιστές, ώρες εργασίας, παίρνει για να βγουν τα προσωπικά απωθημένα της διοίκησης;Αυτού του τύπου οι συνεχείς τραγελαφικές ανακοινώσεις  ενάντια σε κάθε ανεξάρτητη φωνή έχουν κάνει δυστυχώς τα Δελτία Τύπου του Δήμου να στερούνται κάθε σοβαρότητος. 

Όταν υπάρχει έλλειμμα σοβαρού έργου οι γραφειοκράτες και οι πολιτικάντηδες πρέπει να καταπιάνονται με κάτι. Όλοι βαφτίζονται από αυτούς αντιφρονούντες και αντί να βγάζουν δελτίο τύπου για έργα- που ούτε ψίχουλα δεν έχουν να δείξουν στο νησί- τους φταίει ο Τύπος και τα άτομα που αγωνίζονται να αναδείξουν τα προβλήματα προς επίλυση. 

Είμαστε στο πλευρό σας. Αρωγοί και συμπαραστάτες για τον δίκαιο αγώνα σας προς ενημέρωση και προστασία    της ελευθερίας σας και αξιοπρέπειά σας. Συμπαραστάτες σε όλες τις ελεύθερες φωνές του Κεφαλληνιακού Τύπου, των bloggers, τις ιστοσελίδες και κάθε μορφή γραπτής ή διαδικτυακής ενημέρωσης που σέβεται την ελευθερία και δημοκρατία. 

Έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες με το αγαπημένο μας νησί και των αδελφών Κεφαλλήνων εκεί και ανά την οικουμένη.

Με εκτίμηση,

Γιώργος Τζανετάτος

Κεφαλλήν

Σικάγο - US

Ε. Αθανασοπούλου - Ζητάμε τα Μεγάλα τα Κυνήγια

Ζητάμε τα Μεγάλα τα Κυνήγια

Το μΕΡΤικό μας απ’ τη χαρά

Ελένη Αθανασοπούλου

Θυμάσαι;

Θέλω να ξέρω μόνο αν θυμάσαι. Πώς είναι να χαμογελάς.

Πες μου αν θυμάσαι, τίποτα άλλο. Τα υπόλοιπα θα τα βρούμε στην πορεία.

Μαζί.

Ζω με το φόβο πως ο ιστορικός του μέλλοντος δεν θα βρει τίποτα να γράψει για τούτη εδώ τη γενιά, για τούτη εδώ την εποχή, για αυτά τα χρόνια βίαιου αφανισμού, βίαιου σωφρονισμού, βίαιου φανατισμού. Όλα βίαια γίνονται, μα μου φαίνεται πως ακόμα και η βία αναγκάστηκε σε εθελούσια έξοδο και συνταξιοδοτήθηκε νωρίς· δεν είναι πια η μαμή της Ιστορίας, δεν ξεγεννάει πια κινήματα, δεν φέρνει στον κόσμο επαναστάσεις, δεν βγαίνει στα μικρόφωνα να δηλώσει με άγρια χαρά «πως απόψε φέραμε στον κόσμο έναν υγιέστατο Μάη του ’68, δύο χαμογελαστά δίδυμα προερχόμενα από διαφορετικά ωάρια που θα τα ονομάσουμε ΕΛΑΣ και ΕΑΜ για να μην τα μπερδεύουμε, ένα εξαμηνίτικο Πολυτεχνείο που θα χρειαστεί να θυσιάσουμε την Κύπρο για να το κρατήσουμε στη ζωή». Σαν να πέρασε στην εμμηνόπαυση και η Ιστορία, κουράστηκε να γεννάει τα παιδιά της και κατόπιν να αναγκάζεται να τα σκοτώνει ή ακόμα χειρότερα να τα πυροβολεί στα πόδια για να ζουν σε μορφή λειχήνας, παρασιτικά, δακτυλοδεικτούμενα, περιθωριοποιημένα. Όπως οι Έλληνες καλλιεργητές παρασύρθηκαν από τις Σειρήνες των ευρωπαϊκών πακέτων, ξελύθηκαν από το καράβι του θεσσαλικού κάμπου που τους έδινε ζωή τόσα χρόνια, άραξαν στις πλατείες να πίνουν τσίπουρο Τύρναβου και άφησαν τα χωράφια τους να γίνουν στέρφα, κάπως έτσι ανίκανη για νέες γέννες δηλώνει τώρα πια και η Ιστορία, γιατί η φυσική ροή των πραγμάτων θα ήταν να γίνει κάποτε και γιαγιά, να μην είναι μόνο μια μάνα που κλαίει επί αιώνες πάνω από τα μνήματα των πιο γενναίων της παιδιών.

Ο θρύλος θέλει τα πιο όμορφα πράγματα να ξεπετιούνται μέσα από στάχτες και συντρίμμια, μα εμείς εδώ, σε αυτόν τον πανέμορφο τόπο με τον πιο πεισματάρη ηλιάτορα που δε λέει να χαμηλώσει λίγο την έντασή του χειμώνα καιρό, κάπως σαν να ξεχαστήκαμε. Οι ειδήσεις για αυτούς που, κάθε μέρα πια, πηδάνε από ταράτσες και το κορμί τους διαγράφει μια πορεία γράφοντας στον αέρα το αρκτικόλεξο Δ.Ο.Υ. περνάνε πλέον στα ψιλά γράμματα· οι αυτοκτονίες έγιναν οι κρυμμένοι όροι μιας σύμβασης θανάτου, υπογεγραμμένης, όχι από τους «άλλους», όχι από αυτούς που απαιτούμε «να κρεμαστούν δημοσίως στην πολύπαθη πλατεία», από τους «προδότες», τους «αλήτες», αλλά από εμάς τους ίδιους. Μα εγώ δεν υπέγραψα τίποτα, θα μου πεις, κατεχόμενος από το αιώνιο σύνδρομο της ουράς που βγαίνει έξω από το χορό και αρκείται στο κουτσομπολιό όσων τολμάνε ακόμα και χορεύουν. Μόνο που κι εσύ κι εγώ ήμασταν εδώ, παρόντες, άλλοι από το σαλόνι τους και άλλοι τρώγοντας χημικά από τους ένστολους τοποτηρητές της αλλότριας και αλλοτριωμένης δημόσιας τάξης.

Όχι αγαπητέ, δεν τα φάγαμε μαζί, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Αλλά όσοι έφαγαν, έφαγαν, έφαγαν και ξαναέφαγαν, είναι ακόμα εκεί, χειρονομούν και καθυβρίζουν μέσα από όλων των ειδών τους δέκτες, καθορίζουν ακόμα τη δική σου τη ζωή, γυρνάνε στις αγορές πουλώντας χρυσά δόντια, τα δικά σου χρυσά δόντια διάολε, και γι’ αυτό φταις κι εσύ κι εγώ και όλο το νησί.

Η εικόνα ενός ενημερωτικού δελτίου ειδήσεων που λαμβάνει χώρα στο πεζοδρόμιο με ολόκληρη πανστρατιά ένστολων με άδειο βλέμμα πίσω από τους δημοσιογράφους θα είναι για πάντα εκεί, να σου θυμίζει ότι ανήκουμε όλοι στον πληθυντικό αριθμό, είτε μας αρέσει είτε όχι. Όταν τον Ιούνιο η εικόνα της ΕΡΤ μαύρισε αφήνοντας στο μαύρο σκοτάδι τις ανάσες μας, λοξοκοίταξα τους γονείς μου, που πάγωσαν ολόκληροι· το κακό βλέπεις με τις άσχημες μνήμες είναι ότι δύσκολα σβήνονται από τις συνειδήσεις, και οι συνειρμοί εκείνη τη νύχτα δεν ήταν διόλου δύσκολοι για όλους όσοι ζούσαν και είχαν μια ελάχιστη ενσυναίσθηση της κατάστασης το 1967. Άσχημα τα πράγματα. Μαύρα.

Παντού αστυνομία, Δικαιοσύνη πουθενά.

Παλιά κοιμόμασταν και αν βλέπαμε εφιάλτες ξυπνούσαμε τρομαγμένοι και προσπαθούσαμε κατά τη διάρκεια της μέρας να αποτινάξουμε από πάνω μας την άσχημη αίσθηση του κακού ονείρου. Τώρα πια κοιμόμαστε χωρίς όνειρα. Τώρα πια ο εφιάλτης έγινε ζωή. Περπατάμε στα καταπατημένα πεζοδρόμια σαν να βγήκαμε από το σελιλόιντ, ίδιοι οι πρωταγωνιστές της Νύχτας των ζωντανών νεκρών. Πουθενά ένα χαμόγελο, ποτέ μια καλή κουβέντα από έναν άγνωστο περαστικό, πλανάται πάνω μας ένα πυκνό κατάμαυρο δίχτυ που έχει φυλακίσει την ελπίδα, βυθιζόμαστε σε μια γκρίζα, πηχτή λήθη με περιορισμένους ορίζοντες, βορείως το γραφείο, στη δύση η τράπεζα, νοτίως το σαββατοκύριακο και στην ανατολή οι αγάπες. Βέβαια κάπου κάπου κάτι μας ενοχλεί, μια έλλειψη μας σκαλίζει τις αρτηρίες και τρέχουμε στους γιατρούς γιατί νομίζουμε ότι ένα χάπι θα μας σώσει από τις τύψεις ότι κάτι έχουμε ξεχάσει, κάτι δεν κάνουμε καλά, αλλά οι γιατροί και τα σιρόπια είναι καλοπαιγμένες θεατρικές παραστάσεις, γιατί αυτό που μας τρυπάει το στομάχι δεν είναι βακτηρίδιο αλλά υπερσυγκεντρωμένο οξυγόνο που σκάει και θέλει να βγει από μέσα μας.

Δεν μας λείπει η θεωρία, αλλά η πράξη. Δεν μας λείπουν ηγέτες, ιδεοληψίες, οράματα, αγωνίστριες και αγωνιστές. Αυτό που μας λείπει είναι οι ρυτίδες που σχηματίζονται γύρω από τα χείλη των ανθρώπων όταν λαμβάνει χώρα εκείνη η σύσπαση των μυών των χειλιών μας, που ονομάζεται χαμόγελο.

Γιατί, διάολε, πώς αλλιώς αξίζει να πεθάνεις αν όχι χαμογελώντας μπροστά στο θάνατο;

Λέω απλά πως είναι αναγκαίο για την επιβίωσή μας να χαμογελάμε, πως ό,τι στερηθήκαμε έχει από καιρό έρθει η ώρα να το απαιτήσουμε, πως αρνούμαι να ξεχάσω τους νεκρούς ήρωες της δικής μου γενιάς που άφησαν αποτυπώματα ανεξίτηλα σε ταράτσες, πλατείες, δρόμους και πορείες και πως γι’ αυτούς και για όλους εμάς ήρθε ο καιρός να ξεκινήσουμε.

Από το άλφα.

Τούτο το κείμενο αποτελεί ανοιχτό κάλεσμα για την επόμενη γέννα της Ιστορίας- που θα έχει σίγουρα επιπλοκές. Αλλά πότε φοβηθήκαμε τις επιπλοκές για να κάνουμε πίσω τώρα;

Ελάτε.

«Πάντα να αγαπάς το αίμα που έδωσες, μα πιο πολύ αυτό που πήρες.»

 Θάνος Ανεστόπουλος

Πηγή: έντυπη έκδοση ἔστω Νοεμβρίου 2013 - www.esto.gr

Επιστολή πρώην Δ. Σ. Σάμης

Λάβαμε και δημοσιεύουμε λόγω της σημασίας και της συγκυρίας την ακόλουθη επιστολή από οκτώ (8) πρώην Δημοτικούς Συμβούλους Σάμης.

Προς αξιότιμο κ. Υπουργό Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης

Μετά την τριετή εφαρμογή του Καλλικράτη και ανεξάρτητα από τις θέσεις και αντιρρήσεις που είχαν και έχουν κάποιοι από εμάς σε σχέση με το θεσμικό πλαίσιο αυτού, καθόσον θεωρούσαμε και θεωρούμε τον «Καλλικράτη» εφαρμογή του μνημονίου στην αυτοδιοίκηση και συνακόλουθα επιζητούμε την πλήρη κατάργηση του, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός, κοινά αποδεκτό από όλους, ότι η εφαρμογή του δόγματος «ένα νησί ένας δήμος» ζημίωσε σε τεράστιο βαθμό την περιοχή της Σάμης, ολόκληρη την Κεφαλονιά και ως δόγμα, αλλά και ως ασκούμενη πολιτική απέτυχε παταγωδώς.

Είναι γνωστό ότι η Κεφαλονιά είναι το μεγαλύτερο σε έκταση νησί του Ιονίου και από τα πρώτα σε έκταση της Ελλάδας. Αυτό, παράλληλα με τη δύσκολη μορφολογία που διαθέτει, δεν επιτρέπει την εύκολη πρόσβαση και επικοινωνία της περιφέρειάς με την έδρα του Δήμου, το Αργοστόλι. Διαθέτει ένα μεγάλο οδικό δίκτυο, με δύσκολη συντήρηση και ένα ιδιόμορφο και πολλαπλάσιο του οδικού, αγροτικό δίκτυο δρόμων, που πολλά σημεία του μπορεί να μην γνωρίζει ο συγκεντρωμένος Δήμος. 

Παράλληλα έχει ένα μεγάλο δίκτυο ύδρευσης λόγω των πολλών χωριών και οικισμών που υπάρχουν. 

Στο κέντρο του Δήμου κατοικεί το 1/3 του πληθυσμού του νησιού γεγονός που δεν παρατηρείται σε αντίστοιχα νησιά, δηλαδή έχει αποκεντρωμένο πληθυσμό. Για την εξυπηρέτηση των κατοίκων σε συνδυασμό με τη δύσκολη μορφολογία, από αρχαιότητας υπήρχαν τρεις επαρχίες με τα δικά τους κέντρα (Αργοστόλι, Ληξούρι, Σάμη), που υπάρχουν μέχρι και σήμερα. Ως άμεση απότοκη συνέπεια εφαρμογής του «Καλλικράτη»  συνεχώς αποδυναμώνονται οι περιοχές αυτές που κατά κοινή ομολογία και παρά τις αδυναμίες που είχαν οι πρώην δήμοι, αυτοί προσέφεραν στον πολίτη καλύτερες υπηρεσίες από ότι σήμερα.

Γι’ αυτούς τους λόγους, εμείς οι πρώην δημοτικοί σύμβουλοι του Δήμου Σάμης, ζητάμε στα πλαίσια των τυχόν αλλαγών του «Καλλικράτη» να υλοποιηθεί η κοινή απόφαση των τριών δημοτικών συμβουλίων (Ερύσσου, Σάμης Πυλάρου), προς το σκοπό όπως η πρώην επαρχία Σάμης να αποτελέσει ένα δήμο.

Οι πρώην δημοτικοί σύμβουλοι

ΚΑΛΛΙΒΩΚΑΣ ΑΝΤΩΝΗΣ

ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ

ΒΕΛΙΣΣΑΡΑΤΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

ΜΩΡΑΪΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

ΖΑΧΑΡΑΤΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ

ΚΑΡΑΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

ΠΑΝΑΓΗΣ ΔΡΑΚΟΥΛΟΓΚΩΝΑΣ

ΜΟΝΙΑΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ

Το Νυστέρι της μεγάλης ζέστης

Κυκλοφορεί ανάμεσά μας!....

IthacaNet - Απόλυτης ξεφτίλας συνέχεια.

Διατελούμε μετά τιμής και εν αναμονή "αγωνιστικών" παραιτήσεων δημάρχων, αντιπεριφερειαρχών, κομματικών νομαρχιακών επιτροπών, λοιπών συμβούλων και της διοργάνωσης μεγάλων συγκεντρώσεων και πορειών αγανάκτησης για το κλείσιμο του ΤΕΙ.

Στο μεταξύ, ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη μορφή "κινημάτων" και "πρωτοβουλιών", έκαμε "κατάληψη" στην παλιά νομαρχία.

Ο κ. Θεόδωρος Γαλιατσάτος, ως εκπρόσωπος των αδέσμευτων και ανεξάρτητων "κινηματιών", προέβη σε δηλώσεις στα τοπικά μέσα, στις οποίες, μεταξύ άλλων, ευχαρίστησε τον αντιπεριφερειάρχη κ. Σωτ. Κουρή για την ευγενική παραχώρηση της αίθουσας συνεδριάσεων του αλησμόνητου νομαρχιακού συμβουλίου.

Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Κεφαλονιάς & Ιθάκης - Παραβίαση, κλοπή και κλείδωμα του πρατηρίου – γραφείου μας

Ο Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός ενημερώνει τα μέλη του, τους μελισσοκόμους της Κεφαλονιάς & της Ιθάκης αλλά και ολόκληρη την τοπική κοινωνία, ότι την Δευτέρα 25-2-2013, διαπιστώσαμε παραβίαση της πλαϊνής πόρτας του χώρου που στεγάζονται τα γραφεία μας και το πρατήριο εφοδίων, στα Λυκιαρδοπουλάτα Αργοστολίου, κλοπή της ταμειακής μηχανής, του Ηλεκτρονικού Υπολογιστή, του τηλεφώνου, του σιδερένιου γραφείου με τις σφραγίδες μας, βιβλία εφορίας, τιμολόγια, μητρώα μελών κλπ . πολύτιμων ιδιωτικών και δημοσίων εγγράφων.

Αμέσως το ΔΣ κατέθεσε μήνυση κατά παντός υπευθύνου και έκανε τις απαραίτητες ενέργειες για να μπορέσει να επαναλειτουργήσει, ώστε να μπορέσει να προμηθεύσει με τα απαραίτητα υλικά και εργαλεία τους μελισσοκόμους, λόγω της κρίσιμης μελισσοκομικής περιόδου – έναρξη μελισσοκομικής χρονιάς,

Σας θυμίζει κάτι;

Όμως υπήρξε και συνέχεια. Την επόμενη μέρα, που παρ’ όλες τις ελλείψεις μας λόγω της κλοπής,  η υπάλληλός μας πήγε να ανοίξει τα γραφεία μας και το πρατήριο μας, επώνυμα πια και κατά την προσφιλή του μέθοδο, ο πρόεδρος του Ενιαίου Αγροτικού Συνεταιρισμού κ. Ανδρέας Καλαφάτης, είχε τοποθετήσει αλυσίδες και λουκέτα στις πόρτες, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η πρόσβασή μας στα γραφεία μας.

Ο συνεταιρισμός μας προσέφυγε στα απαραίτητα ένδικα μέσα – ασφαλιστικά μέτρα και ελπίζει σύντομα να αποκατασταθεί η τάξη και να μπορέσει να επαναλειτουργήσει ώστε να προμηθεύσει τους μελισσοκόμους και τα μέλη του με τα απαραίτητα υλικά και εφόδια, πριν χαθεί η μελισσοκομική περίοδος με ανυπολόγιστες ζημιές σε εκατοντάδες μελισσοκομικές μονάδες.

Μέχρι τότε, επειδή όλα τα στοιχεία των μελών μας υπήρχαν στα αρχεία που εκλάπησαν, δεν έχουμε άλλη δυνατότητα επικοινωνίας μεταξύ μας, παρά μόνο τα ΜΜΕ στα οποία και απευθυνόμαστε.

Αργοστόλι 1-3-2013

Το ΔΣ του Μελισσοκομικού Συνεταιρισμού

Λαϊκή Συσπείρωση Κεφαλονιάς: Ο αγώνας των εργαζομένων του Κοργιαλένειου Ιδρύματος - Εκτιμήσεις και Συμπεράσματα

Είναι γεγονός ότι στο όνομα της κρίσης και του δημοσιονομικού ελλείμματος η τρικομματική κυβέρνηση (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) υλοποιώντας τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. υλοποιεί επιχείρηση εκσυγχρονισμού του συνόλου του αστικού κράτους.  Ειδικότερα στους τομείς της Παιδείας και του Πολιτισμού σκοπό έχει την πιο αποτελεσματική και επιτελική διαχείριση τους σε όφελος των μονοπωλίων, που δεν αφορά μόνο την περίοδο της κρίσης

Οι στόχοι του νέου αυτού εγχειρήματος είναι από την μια να εξοικονομηθούν δημόσιοι πόροι για την χρηματοδότηση της ανάκαμψης των μονοπωλίων από την κρίση και από την άλλη να ανοίξει διάπλατα ο δρόμος για την άμεση εμπλοκή και επένδυση του κεφαλαίου στα πιο κερδοφόρα πεδία της παιδείας και του πολιτισμού και ο έλεγχος αυτών.

Ειδικότερα στον τομέα του πολιτισμού επιδίωξη της κυρίαρχης πολιτικής είναι να πάρει καθολικό, οργανωμένο και συστηματικότερο χαρακτήρα η ανάδειξη των μονοπωλίων της πολιτιστικής βιομηχανίας. Τα διάφορα ιδιωτικά Ιδρύματα και Κέντρα και οι Μ.Κ.Ο., έρχονται ως «σωτήρες» με το αζημίωτο του «εθνικού πολιτισμού» από την καταστροφή και την διάλυση, όπως έγινε στο παρελθόν με το ίδρυμα Λαμπράκη, το ίδρυμα Νιάρχου, την Google για τις βιβλιοθήκες κ..α.

Ψηφίσματα Φιλαρμονικής Ληξουρίου

Φιλαρμονική Σχολή Πάλλης (Ληξουρίου)

Γ.Λαμπράκη & Π. Σκαρλάτου

Ληξούρι     28200

Τηλ. 2671092386

Φαξ 2671092386

Κιν. Προέδρου: 6977895551

Email: fil-lix@otenet.gr

Ηλεκτρονική τοποθεσία: www.fsp1836.gr

Ψήφισμα

Η Φιλαρμονική Σχολή Ληξουρίου, κατόπιν ομόφωνης απόφασης του ΔΣ αυτής καταγγέλλει τις ενέργειες οι οποίες αποσκοπούν στην υποβάθμιση των συνθηκών ζωής των κατοίκων της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης και ιδιαιτέρως της Επαρχίας Πάλλης, από όπου και αν προέρχονται, όπως αυτές διαγράφονται από τις αποφάσεις περί συγχωνεύσεως του Μαντζαβινατείου Νοσοκομείου Ληξουρίου με το Γενικό Νοσοκομείο Αργοστολίου.

Διακηρύσσουμε ότι επιθυμούμε τη συνέχιση και ενδυνάμωση της λειτουργίας του Μαντζαβινατείου ως Νοσοκομειακού Ιδρύματος το οποίο παρέχει πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη στους έχοντες ανάγκη συνανθρώπους μας, ιδιαιτέρως από τη στιγμή που δε συντρέχει κανένας ουσιαστικός λόγος, ώστε να πληρώσει ο τόπος μας, τα νησιά μας, ένα τόσο μεγάλο τίμημα. Στηρίζουμε δε οποιαδήποτε σχετική ενέργεια.

Ψήφισμα

Η Φιλαρμονική Σχολή Ληξουρίου, κατόπιν ομόφωνης απόφασης του ΔΣ αυτής καταγγέλλει τις ενέργειες οι οποίες αποσκοπούν στην υποβάθμιση του Τ.Ε.Ι. Ιονίων Νήσων γενικότερα και του Παραρτήματος Ληξουρίου ειδικότερα, όπως αυτές διαγράφονται μέσω του περίφημου «Σχεδίου Αθηνά».

Το Τ.Ε.Ι. Ιονίων Νήσων και ειδικότερα το Τμήμα Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων αυτού, ως εκ του αντικειμένου του, βρίσκεται από την ίδρυσή του σε αγαστή συνεργασία με τη Σχολή μας, σε πολλαπλά επίπεδα. Εκτός από την παροχή τεχνογνωσίας και υλικοτεχνικής υποδομής, με τη μορφή χρησιδανείων, ιδιαίτερης μνείας αξίζει η δράση που ανεπτύχθη προς την τοπική κοινωνία του νησιού μας και τις Φιλαρμονικές ειδικότερα, με αντικείμενα τη συντήρηση και επισκευή μουσικών οργάνων, την μουσική κληρονομιά όπως αυτή πηγάζει από την επί δύο αιώνες δράση των Φιλαρμονικών στα νησιά μας και την γενικότερη προστασία και ανάδειξη της υλικής και άυλης πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Η Φιλαρμονική Σχολή Ληξουρίου, ως φορέας Παιδείας και Πολιτισμού, όπως αναγνωρίστηκε από την Ακαδημία Αθηνών, διακηρύσσει την επιθυμία της για τη συνέχιση και ενδυνάμωση της λειτουργίας του Τ.Ε.Ι. Ιονίων Νήσων ως Πόλου Παιδείας, Έρευνας και Καινοτομίας ιδιαίτερα στο αντικείμενο της πολιτιστικής μας παράδοσης, προσβλέποντας σε συνέχιση της μέχρι τώρα συνεργασίας μας και ενδυνάμωσης αυτής στο μέλλον. Στηρίζουμε δε οποιαδήποτε σχετική ενέργεια.

Π. Πετράτος - Ανοικτή επιστολή προς τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη ως Προέδρο του Κοργιαλένειου Διοικητικού Συμβουλίου

Σεβασμιότατε,

Με όλο το σεβασμό μου προς Εσάς ως Ποιμενάρχη της τοπικής Εκκλησίας, με όλη μου την ειλικρίνεια απέναντι τόσο σε Εσάς όσο και σε όλους τους αναγνώστες αυτής μου της επιστολής και με όλη τη συνέπεια προς τη βασική μου αρχή να καταθέτω δημόσια τις απόψεις μου με υπευθυνότητα και σοβαρότητα, απευθύνομαι δημόσια σε Εσάς ως Πρόεδρο του Κοργιαλενείου Ιδρύματος, προκειμένου να σας διατυπώσω την πρότασή μου, η εφαρμογή της οποίας πιστεύω ότι μπορεί να θέσει τις βάσεις για ένα νέο ξεκίνημα του Ιδρύματος.

Η κατάσταση στο Κοργιαλένειο Ίδρυμα έχει φτάσει, κατά γενική ομολογία, σε οριακό σημείο. Δε θα Σας απασχολήσω τώρα με λάθη, παραλείψεις, νοοτροπίες και ευθύνες του παρελθόντος, ακόμη και του εντελώς πρόσφατου. Απλά και μόνο νιώθω την ανάγκη να σας θυμίσω ότι με το σχετικό ζήτημα είχα και στο παρελθόν ασχοληθεί: 1) Προσπάθησα να ανοίξω με κάποια δημοσιεύματά μου (τέλη Απριλίου έως αρχές Ιουνίου 2008) ένα διάλογο για τα προβλήματα τότε της Βιβλιοθήκης, προτείνοντας μάλιστα και συγκεκριμένη λύση, αλλά το Κοργιαλένειο Διοικητικό Συμβούλιο (Κ.Δ.Σ.) απαξιωτικά στάθηκε στα όσα με ενδιαφέρον και με τεκμηρίωση τότε έγραφα. 2) Τον Αύγουστο του 2011, όταν οι εργαζόμενες αναγκάστηκαν να προχωρήσουν στην πρώτη για τα χρονικά του Ιδρύματος επίσχεση εργασίας – γεγονός που σηματοδοτούσε κάτι το διαφορετικό, που το Κ.Δ.Σ. δεν είχε τότε την προνοητικότητα να το αντιληφθεί – είχα γράψει σε σύντομο δημοσίευμά μου: «Πιστεύω ότι επιτέλους το Κοργιαλένειο Ίδρυμα οφείλει «με αρετή και τόλμη» να πάρει την ιστορική απόφαση». Και συμπλήρωνα: «Είναι καιρός, λοιπόν, να συντονιστούν οι προσπάθειες όλων μας για την άρση του προβλήματος. Οι  πρωτοβουλίες, όμως, ανήκουν στο Κοργιαλένειο Διοικητικό Συμβούλιο». Δυστυχώς, δεν είδαμε καμιά σοβαρή πρωτοβουλία από το Κ.Δ.Σ. Αντίθετα, με την πολιτική και την πρακτική του οδήγησε τα πράγματα στο σημερινό κατάντημα.

Δε σκοπεύω να συνεχίσω με παρελθοντολογίες Αυτό που τώρα όλους μας ενδιαφέρει (γνωρίζοντας βέβαια και το παρελθόν) είναι να βρεθεί η ενδεδειγμένη λύση ή τουλάχιστο το πλαίσιο μιας τέτοιας λύσης. Και γι’ αυτό έχω να σας καταθέσω τα εξής:

Σε αυτήν την κρίσιμη για το Ίδρυμα στιγμή από Εσάς αποκλειστικά εξαρτάται η λύση του προβλήματος. Εσείς μπορείτε να τη δώσετε, γιατί Εσείς είστε ο Πρόεδρος του Κ.Δ.Σ., ενός βέβαια Συμβουλίου που αρχίζει να φυλλορροεί, όπως μαθαίνουμε από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Ταυτόχρονα, οφείλετε Εσείς να δώσετε τη λύση, γιατί ως Πρόεδρος του Κ.Δ.Σ. έχετε τυπικά – ας μου το επιτρέψετε - την κύρια ευθύνη για τη σημερινή κατάληξη, αν και γνωρίζω, όπως και το σύνολο των συμπολιτών μας γνωρίζει,  ότι την ουσιαστική ευθύνη άλλος την έχει. Από Εσάς, όμως, η κοινωνία περιμένει να κάνετε το αποφασιστικό βήμα.

Και αμέσως σας αναφέρω ποιο είναι αυτό το αποφασιστικό, το θαρραλέο, κατά τη γνώμη μου,  βήμα:  Ως Πρόεδρος του Κ.Δ.Σ. είναι ανάγκη αμέσως να ζητήσετε από τα εναπομείναντα μέλη του Συμβουλίου τις παραιτήσεις τους. Δεν μπορεί το Συμβούλιο με τη συγκεκριμένη σύνθεση να παραμείνει άλλο και μάλιστα μετά την πρόσφατη δικαστική απόφαση για τα ασφαλιστικά μέτρα των εργαζομένων. Ούτε είναι επιτρεπτές, κατά τη γνώμη μου,  επιλεκτικές προσθαφαιρέσεις μελών. Πιστεύω, λοιπόν, ότι τόσο η δική Σας παρότρυνση όσο και λόγοι ευθιξίας θα τα υποχρεώσουν να καταθέσουν τις παραιτήσεις τους. 

Από τη στιγμή, λοιπόν, που το Κ.Δ.Σ. μείνει χωρίς μέλη – μόνο με τον Πρόεδρό του, καθώς η ίδια η διαθήκη του Ευεργέτη και ο κανονισμός λειτουργίας του Ιδρύματος απαιτούν τον κάθε φορά Μητροπολίτη του νησιού ως Πρόεδρο του Κ.Δ.Σ. – το αρμόδιο δικαστικό όργανο θα προβεί στο διορισμό νέων μελών.

Το νέο αυτό Συμβούλιο θα είναι ενδεχομένως μεταβατικό: θα έχει  συγκεκριμένη διάρκεια η θητεία του και θα αναλάβει να επιτελέσει συγκεκριμένο έργο. Θα πρέπει δηλαδή μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, το οποίο θα καθοριστεί, να δρομολογήσει, αφού εξετάσει με σοβαρότητα και υπευθυνότητα όλα τα ενδεχόμενα  και όσες προτάσεις κατατεθούν, μια οριστική λύση για το όλο πρόβλημα. Και όταν σιγουρευτεί η πορεία υλοποίησης της οριστικής λύσης,  λογικό είναι να αποχωρήσουν τα «διορισμένα» μέλη, για να γίνει η νέα συγκρότηση του Κ.Δ.Σ. σύμφωνα με τον ισχύοντα κανονισμό.

Στο μεταξύ, όπως φαίνεται,  οι εργαζόμενες επανήλθαν στις εργασίες τους. Και αυτό είναι θετικό και ελπιδοφόρο, καθώς έτσι μπορεί να υποστηριχθεί η επανεκκίνηση Βιβλιοθήκης και Μουσείου.  Νομίζω, ωστόσο, ότι για να είναι αποτελεσματική η επανεκκίνηση ειδικά της Βιβλιοθήκης πρέπει να επιστρέψει στη θέση της η κ. Μαρία Λυκούδη, η οποία αυτή τη στιγμή βρίσκεται εκτός εργασιακού της χώρου  όχι επειδή η ίδια είχε επιλέξει κάτι τέτοιο, αλλά επειδή αναγκάστηκε λόγω της υπάρχουσας κατάστασης. Κατά κοινή ομολογία η επιστροφή στην εργασία της θεωρείται «εκ των ων ουκ άνευ» για την άμεση και αποτελεσματική λειτουργία της Βιβλιοθήκης.  Επομένως, είναι επιβεβλημένο να εργαστείτε προς αυτή την κατεύθυνση.

Σεβασμιότατε,

Αυτή είναι η πρότασή μου. Η υλοποίησή της θέτει, νομίζω,  το πλαίσιο για τη δρομολόγηση μιας σωστής λύσης. Εάν την αποδεχτείτε και την εφαρμόσετε,  πιστεύω ότι η τοπική κοινωνία θα Σας ευγνωμονεί, γιατί Εσείς, «αίρων τας αμαρτίας» του Κ.Δ.Σ., πήρατε την κρίσιμη ακριβώς στιγμή την κατάλληλη πρωτοβουλία και έτσι  με τη συγκεκριμένη απόφασή Σας θέσατε τις προϋποθέσεις για την επανεκκίνηση του Κοργιαλενείου Ιδρύματος, για να ανοίξουν επιτέλους διάπλατα και ανεμπόδιστα οι πόρτες της Βιβλιοθήκης και του Μουσείου.

  

Σεβασμιότατε,

Κάποτε, πριν από 25 περίπου χρόνια είχε δημόσια εκφραστεί η διαφωνία μας για σοβαρό θέμα της εθνικής μας ιστορίας. (Θεμιτές άλλωστε οι διαφωνίες). Σήμερα, όμως, μήπως είναι ευκαιρία να εκφραστεί δημόσια η συμφωνία μας για ένα εξίσου σοβαρό θέμα αλλά της τοπικής μας κοινωνίας και ιστορίας; Γιατί, ας μη μας διαφεύγει, ότι Εσείς τώρα με τις πράξεις Σας ή τις τυχόν παραλείψεις Σας γράφετε ιστορία...

Και κάτι ακόμη σπουδαιότερο από το προηγούμενο. Ο Γεράσιμος Δόριζας, Ποιμενάρχης του νησιού από το 1893 μέχρι το 1901, πρόλαβε πριν από το θάνατό του να ζητήσει και,  χάρη στην επιμονή του, να κερδίσει από την Ι. Σύνοδο την άρση του αφορισμού του συντοπίτη μας στοχαστή και συγγραφέα Ανδρέα Λασκαράτου. «Υπερέβην εαυτόν» ο προκάτοχός Σας και διακινδύνευσε το κύρος του, επήλθε όμως  η πολυπόθητη παύση της κοινωνικής κατακραυγής κατά του Λασκαράτου, καθώς ο Ληξουριώτης στοχαστής, όντας αφορεσμένος, δεχόταν την αποστροφή μεγάλου μέρους της κοινωνίας. Πέτυχε δηλαδή στην πράξη ο τότε Ποιμενάρχης του νησιού μας αυτό που ονομάζουμε «θεολογία της καταλλαγής».

Και Εσείς, ο τωρινός Ποιμενάρχης των Κεφαλλήνων, νομίζω ότι είναι ανάγκη να εφαρμόσετε στην προκειμένη περίπτωση τη «θεολογία της καταλλαγής». Ας μην ξεχνάμε ότι η τοπική μας κοινωνία παρακολουθεί καιρό τώρα τα τεκταινόμενα στο Κοργιαλένειο Ίδρυμα με στωικότητα αλλά και δικαιολογημένο θυμό. Αναρωτιέται για το τι συμβαίνει, προβληματίζεται για ό,τι συμβαίνει και περιμένει τη δική Σας υπέρβαση. Άλλωστε, όπως όλοι γνωρίζουμε, αν και ενθρονιστήκατε στο νησί σε περίοδο εκκλησιαστικής αναταραχής, κατορθώσατε να επιφέρετε ηρεμία και γαλήνη. Έχετε, λοιπόν, αντιμετωπίσει  χειρότερες καταστάσεις και τα καταφέρατε. Μπορούμε, λοιπόν, να ελπίζουμε σε αποτελεσματικές λύσεις. «Οι καιροί ου μενετοί».

Σας ευχαριστώ που με ακούσατε.

Με σεβασμό

Πέτρος Πετράτος

Αργοστόλι, 10-2-2013