Εκδόσεις Λιβάνη: Ελληνικά Ολοκαυτώματα

Άναδημοσιεύουμε από το ιστολόγιο "Ινφογνώμων Πολιτικά".

Με την παρουσία ενός πολυπληθούς και εκλεκτού κοινού έγινε η παρουσίαση του λευκώματος «Ελληνικά Ολοκαυτώματα(1940-1945)» από τις εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Παλαιάς Βουλής.

Στην εκδήλωση μίλησαν για το βιβλίο ο κ. Χάρης Καστανίδης, Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και ο κ. Μανώλης Γλέζος, Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τις Γερμανικές Επανορθώσεις, ενώ παρέστησαν βουλευτές από όλα τα κόμματα, ο Επιτετραμμένος της Γερμανικής Πρεσβείας κ. Guy Féaux de la Croix, Εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης των μαρτυρικών πόλεων και χωριών της Ελλάδας, Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου για τις Γερμανικής Επανορθώσεις, Αντιστασιακοί, Εκπρόσωποι Πολιτιστικών Συλλόγων των Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών που εδρεύουν στην Αθήνα, Εκπαιδευτικοί και Μαθητές Λυκείων του Λεκανοπεδίου Αττικής.

Στον ογκώδη τόμο του λευκώματος ο κάθε δήμαρχος του ματωμένου τόπου απευθύνει ένα χαιρετισμό μνήμης για εγκλήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που παραμένουν ουσιαστικά ατιμώρητα, απαιτώντας αποζημίωση για ψυχική οδύνη. Ακολουθεί μία τεκμηριωμένη αφήγηση της απάνθρωπης δράσης των κατοχικών στρατευμάτων με ονόματα, χρονολογίες, τοπωνύμια.

Το τραγικό πανόραμα των ανήκουστων εγκλημάτων του ναζισμού χαρτογραφείται στο λεύκωμα περιγράφωντας όλα τα ανοσιουργήματα του εθνικοσοσιαλισμού. Μελετώντας τα κείμενα και παρατηρώντας τις φωτογραφίες, του τότε και του σήμερα, διαπιστώνεις πώς όμορφα χωριά μετεβλήθησαν σε τόπους θυσίας και μαρτυρίου. Πώς πλατείες, δρόμοι, σπίτια, σχολεία, γεφύρια, πεζούλια, καλντερίμια, μονοπάτια και γιδόστρατες έγιναν τόποι σφαγείου.

Και όλα αυτά… εις το όνομα του Τρίτου Ράιχ. Πώς ένα πολιτισμένος λαός, ο γερμανικός, έφθασε να διαπράττει, υπό τας διαταγάς του Χίτλερ, βαρβαρότητες που δεν έχουν διαπράξει ούτε τα πλέον άγρια ζώα της ζούγκλας!

«Ήταν η στρατιωτική φιλοσοφία ενός ολοκληρωτικού και απάνθρωπου καθεστώτος που τιμωρούσε έναν κατακτημένο λαό επειδή τόλμησε να υπερασπισθεί την εθνική και την προσωπική αξιοπρέπεια. Η φρίκη αυτή θα σημαδεύει διά βίου όλους τους επιζήσαντες και θα χαράξει για πάντα τη φυσιογνωμία του τόπου μας» τονίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας στον πρόλογο της έκδοσης.

Εκδόσεις Λιβάνη: Σόλωνος 98, Αθήνα
Τηλ. Κέντρο: 210 3661200 http://www.elzoni.gr/

Πηγή: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/03/1940-1945.html

Ρουπάκι: Όπως έχουμε ήδη δημοσιεύσει, στο Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών "Ελληνικά Ολοκαυτώματα" συμπεριλαμβάνονται τα Αργίνια - όπως φαίνεται στην ιστοσελίδα του Δικτύου (http://www.greekholocausts.gr/gr/index.php) αλλά δεν συμπεριλαμβάνονται τα Μουζακάτα γενονός που πιστεύουμε ότι έχουμε χρέος να επανορθώσουμε!

9η Μαΐου, Ημέρα της Αποφασιστικής Νίκης των Λαών - Μουζακάτα, Ένα Μαρτυρικό Χωριό που περιμένει ακόμα την επίσημη αναγνώρισή του

9η Μαΐου σήμερα, Ημέρα τιμής στην Αποφασιστική Νίκη των Λαών, ημέρα τιμής της Αντίστασης των Λαών ενάντια στην Επέλαση του Χιτλερικού Φασισμού.

Δυσανάλογα βαρύς ο φόρος αίματος που απέδωσε η Κεφαλονιά... Σε ένα μικρό και ρημαγμένο νησί, όχι ένα αλλά δύο ολόκληρα χωριά (τα Μουζακάτα στον Δήμο μας και τα Αργίνια στο Δήμο Ελειού-Πρόννων) πυρπολήθηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές και κάτοικοί τους εκτελέστηκαν.

Σύντομη Ιστορική Αναδρομή
Τα Μουζακάτα ήταν ορεινό χωριό και αποτελούσαν με τα Ζερβάτα την Κοινότητα Ζερβάτων. Απήχαν από τα προσεισμικά Ζερβάτα περίπου 1 χλμ.
Τα Μουζακάτα όπως και τα Ζερβάτα έπαθαν μεγάλες καταστροφές από τους Άγγλους το 1843-49 επειδή οι κάτοικοι αγωνίστηκαν ενάντια στην Αγγλοκρατία. Περιουσίες κάηκαν και αγωνιστές απαγχονίστηκαν.
Την περίοδο 1941 – 44 τα Μουζακάτα ήταν για την Κεφαλονιά το κέντρο της Εθνικής Αντίστασης ενάντια στην Ιταλο-Γερμανική Κατοχή γι΄αυτό ο λαός το αποκαλούσε "μικρό Σούλι". Υπήρχε αρχηγείο του ΕΛΑΣ με καπετάνιο τον Γεράσιμο Γρηγοράτο ή Αστραπόγιανννο με αρκετούς Αγωνιστές κυρίως από τα Μουζακάτα. Ο ίδιος οικισμός αποτελούσε έναν από τους προμαχώνες που περικύκλωναν το χώρο (οι υπόλοιποι βρίσκονταν στους οικισμούς Τζανετάτα, Καταποδάτα, Αλεβράτα, Ζερβάτα) και προστάτευαν την περιοχή της Σάμης.
Στις 23 Απριλίου 1944 οι Γερμανοί έκαψαν τα Μουζακάτα και έκαναν συλλήψεις κατοίκων οι οποίοι και εκτελέστηκαν. Μετά το ολοκαύτωμα οι κάτοικοι έμεναν σε σπηλιές, στάνες και φιλοξενήθηκαν από τους κατοίκους των Ζερβάτων. Οι Μουζακάδες και οι Ζερβάδες διώχτηκαν από τους Γερμανούς και αργότερα εξορίστηκαν. Λίγους μήνες μάλιστα μετά το ολοκαύτωμα οι Γερμανοί έκαναν επιχείρηση στην ευρύτερη περιοχή με καταστροφές και αρκετά θύματα.
Το χωριό δεν ξαναχτίστηκε ποτέ, καθώς, μετά τον εμφύλιο, ήρθε και ο καταστροφικός σεισμός του 1953.

Η σημερινή κατάσταση
Στις 12 Δεκεμβρίου 2000 ιδρύεται το "Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών Περιόδου 1940-1945". Το δίκτυο επιδοτείται μεταξύ άλλων από Εθνικούς και Κοινοτικούς πόρους (π.χ. για την αναστύλωση των χωριών) και δραστηριοποιείται για την "αναζήτηση και διεκδίκηση των εύλογων, δίκαιων και πλήρων ηθικών και υλικών αποζημιώσεων για τις καταστροφές που υπέστησαν σε ανθρώπους, υποδομές και περιουσίες" και "την αναζήτηση και διεκδίκηση της επιστροφής με κάθε μέσο των λεηλατηθέντων, από τις κατοχικές δυνάμεις, πολιτιστικών θησαυρών".
Στην πολύ ενδιαφέρουσα και ενημερωτική σελίδα τους (www.greekholocausts.gr) βρίσκουμε τα Αργίνια, όχι όμως και τα Μουζακάτα. Γιατί;

Το 2003, επί δημαρχίας Γεράσιμου Αρτελάρη, ο δημοτικός σύμβουλος Αντώνης Καλλιβωκάς, ετοιμάζει πλήρη φάκελο και καταθέτει εισήγηση στο Δημοτικό Συμβούλιο για ένταξη του χωριού στο Δίκτυο Μαρτυρικών Χωριών. Η εισήγηση εγκρίνεται ομόφωνα, ο δε φάκελος προωθείται στο Δίκτυο Μαρτυρικών Χωριών αφενός και αφετέρου, από τον Δήμο, στο Υπουργείο Εσωτερικών. Επόμενο σημαντικό βήμα και με αρκετές δυσκολίες, η αποδοχή του χωριού ως μαρτυρικό από το ίδιο το δίκτυο. Μετά από έντονες προσπάθειες, και με την βοήθεια του τότε προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαβρύτων Χρήστου Παπαδάτου (με καταγωγή από Ζερβάτα) και του Δημάρχου Καλαβρύτων Αθανάσιου Παπαδόπουλου, γίνεται δεκτό το αίτημα στην ολομέλεια του δικτύου στις 21 Μαϊου 2006, στην Κάντανο Χανίων. Παράλληλα, με χορηγία ιδιώτη, συγκεκριμένα της Άννας Μουρίκη (με καταγωγή από Μουζακάτα), χτίζεται μνημείο στο χωριό και ξεκινούν ετήσιες εκδηλώσεις μνήμης.
Απομένει για την οριστική ένταξη του χωριού στο Δίκτυο, η έκδοση του ΦΕΚ και μόνο αυτή. Από το 2006 όμως και μέχρι σήμερα, το θέμα "παγώνει". Για την έκδοση του ΦΕΚ, πρέπει να συνεδριάσει η αρμόδια επιτροπή του Υπουργείου Εσωτερικών (στην οποία συμμετέχει και μέλος του Δικτύου).
Επισημαίνεται ότι, όπως προαναφέρθηκε, η ένταξη των Μουζακάτων στο δίκτυο, πέρα από την ίδια την επίσημη ιστορική και ηθική αναγνώριση του ολοκαυτώματος του χωριού (γεγονός από μόνο του ιδαιτέρα σημαντικό), συνεπάγεται και επιδοτήσεις (που θα μπορούσαν ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν για αναστύλωση του χώρου και μετατροπή του σε επισκέψιμο χώρο ιστορικής μνήμης, κατά το παράδειγμα των Καλαβρύτων).
Το θέμα είναι πλέον στα χέρια της αρμόδιας επιτροπής. Όποιος όμως κι αν είναι ο λόγος της τόσο μεγάλης καθυστέρησης της σχετικής συνεδρίασης της επιτροπής , δεν θέλουμε επ' ουδενί να ξεχαστεί το ζήτημα και αναρωτιόμαστε τι ενέργειες έκαναν και ποια πίεση πιθανόν άσκησαν οι θεσμοθετημένοι φορείς των άλλων πόλεων και χωριών που εντάχθηκαν ήδη στο Δίκτυο (των Αργινίων για παράδειγμα) και ποιες οι ανάλογες ενέργειες που θα πρέπει ίσως να κάνουμε εμείς και οι δικοί μας τοπικοί φορείς.

Για το roupaki, vfarad