Περιοδεία ΣΥΡΙΖΑ Κράνης

Την Παρασκευή  14 Δεκέμβρη, κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ  Κράνης  Κεφαλονιάς, περιόδευσε την πόλη Αργοστολίου , μοιράζοντας ανακοίνωση κατά της νέας γιγαντιαίας  φοροεπιδρομής  στον Ελληνικό λαό από την κυβέρνηση του μνημονίου και της τρόικας.

Απέναντι σ΄αυτήν την απαράδεκτη φορολογική πολιτική που αναδιανέμει τον πλούτο  προς όφελος των σύγχρονων "ολιγαρχών" οφείλουμε να αντισταθούμε, προκειμένου να επιβιώσουμε ως λαός, ως πολίτες, ως κοινωνία.

Οφείλουμε να προτάξουμε την ανάγκη για μια ριζική φορολογική μεταρρύθμιση , η οποία με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη θα φορολογεί τον πλούτο και θα ενισχύει τον λαό.

Αγωνιζόμαστε να σταματήσει, εδώ και τώρα, η φοροληστεία!

Στον αγώνα αυτόν που μας αφορά όλους κανείς δεν είναι μόνος.

ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ΚΡΑΝΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ       

Καταγγελία της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου από τη Λαϊκή Συσπείρωση Κεφαλονιάς

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

       ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ

ΠΡΟΣ : Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου Κεφαλονιάς  κ. Νίκο Ανουσάκη

ΘΕΜΑ : «ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΠΡΑΞΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ»

Κύριε Πρόεδρε,

Ζητάμε να προταχθεί ως κατεπείγον θέμα συζήτησης στην συνεδρίαση της 10.12.2012, η καταγγελία της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου που έκδωσε η κυβέρνηση. Η επιβεβαίωση της απόφασης του έκτακτου συνεδρίου της ΚΕΔΕ στο να μην υπογράψει καμία διαπιστωτική πράξη απόλυσης των εργαζομένων, σήμερα σημαίνει , ότι ο Δήμος πρέπει να συμπαρασταθεί στον αγώνα των εργαζομένων με κάθε τρόπο και μέσο.

Ο στόχος είναι να παραμείνουν στη δουλειά τους και να ανακληθεί οριστικά η απόφαση «περί διαθεσιμότητας» που ανοίγει τον δρόμο για απολύσεις.

Η Λαϊκή Συσπείρωση καταγγέλλει τους Δημάρχους Αθήνας και Θεσσαλονίκης οι οποίοι προπορευμένοι και της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, προχωρούν στην υλοποίηση της απόφασης της συγκυβέρνησης υπονομεύοντας και εκβιάζοντας τους εργαζόμενους με Εισαγγελείς και με την μη πληρωμή τους.   

Αργοστόλι 9 Δεκέμβρη 2012

 Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι

Νίκος Γκισγκίνης

Σταύρος Γρηγορόπουλος

Γιάννης Κουρούκλης

Ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Κραναίας Κεφαλονιάς

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο   ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ  Κραναίας, καλεί τα μέλη του σε συνεδρίαση στα γραφεία του τη Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου, στις  6.30 μμ, με θέμα συζήτηση των θέσεων του κόμματος.

Σχέδιο διακήρυξης του ΣΥΡΙΖΑ  με τροπολογίες. 

"Τι είναι και τι θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Ποιοί είμαστε, τι επιδιώκουμε, τι προτείνουμε, τι ζητάμε">.

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Τοποθέτηση Σπύρου Διον. Ματιάτου, στην 1η Πανελλήνια Συνάντηση Μελών της Κοινωνικής Συμφωνίας που πραγματοποιήθηκε 19 Μαΐου 2012

Φίλες και φίλοι

Δεν θα σας απασχολήσω για πολύ, γιατί πρέπει να υπάρχει χρόνος να ακουστούν όσο το δυνατό περισσότερες απόψεις.

53 ημέρες πριν τις εκλογές είχαμε  την ίδρυση  του κόμματος μας.  Του κόμματος της «Κοινωνικής Συμφωνίας».  Στην ιδρυτική του διακήρυξη αιτιολογούσε με πολύ πειστικό τρόπο την ανάγκη της ύπαρξής  του.  Οι ιδεολογικές και πολιτικές αρχές του ταυτιζόταν πλήρως με αυτό που ζητά σήμερα η κοινωνία μας. 

 

Παρ’ όλο που ο χρόνος ήταν πολύ λίγος και πίεζε ασφυκτικά, μόλις 53 μέρες, εντούτοις διαμορφώσαμε ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα που στόχευε με συγκεκριμένα  μέτρα, στην έξοδο της χώρας από την κρίση, βάζοντας παράλληλα κόκκινες γραμμές  στα μέτρα εκείνα που εξαθλιώνουν την κοινωνία και μας οδηγούν σε βαθιά ύφεση.  Ειλικρινά, κάθε που με καλούσαν για συνέντευξη, ή επρόκειτο να μιλήσω σε κόσμο, καθόμουν κι διάβαζα λες και θα έδινα εξετάσεις, γιατί ήθελα να προβάλω πρωτίστως, αυτό που θεωρούσα ότι ήταν η δύναμη μας.  Γιατί εκτός από το ήθος μας και τις αρχές μας, δύναμή μας ήταν το πρόγραμμα μας.  

 

 

Μιλήσαμε για Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης, για Εθνικά Ισοδύναμα,   για μειώσεις δανείων, για ενίσχυση του εισοδήματος, ενίσχυση των ανέργων, για φορολογική μεταρρύθμιση,  για ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ,  για την ριζική αναδιάρθρωση του κράτους και για πάρα πολλά άλλα, σωστά και εφικτά μέτρα, που ήταν αποδεκτά και κατανοητά από το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας.

 

Μιλήσαμε για την λαίλαπα των επερχόμενων μέτρων, την ανάγκη να υπάρξει στη βουλή και η αντιμνημονιακή φωνή του κόμματος μας,  και καλέσαμε   σε ανοικτό διάλογο, χωρίς όμως να εμφανιστούν,  τα δύο κόμματα του μνημονίου  ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. 

 

Απευθυνθήκαμε στον λαό και τον ενημερώσαμε για τα δύο ρεύματα, το νεοφιλελεύθερο ρεύμα  και το κοινωνικό ρεύμα, που είχαν διαμορφωθεί στο ΠΑΣΟΚ, και που το κοινωνικό το εξέφραζαν η Λούκα Κατσέλη και ο Χάρης Καστανίδης.  Ενημερώσαμε  για τα ευεργετικά νομοσχέδια για τα νοικοκυριά, και τις  επιχειρήσεις, για τη διαφύλαξη των συλλογικών διαπραγματεύσεων και για πολλά αλλά γνωστά κοινωνικά μέτρα, που πάρθηκαν καθαρά με πρωτοβουλία της πρόεδρου του κόμματος Λούκας Κατσέλης, για να χαρακτηρισθεί το μαύρο πρόβατο της κυβέρνησης και να διαγραφεί.  Επίσης ενημερώσαμε για τη θέσπιση νόμου, από τον Πρόεδρο της κοινοβουλευτικής Ομάδας, Χάρη Καστανίδη, για  την κατάσχεση της περιουσίας των επίορκων υπουργών, τη σύσταση της Ανεξάρτητης αρχής για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και άλλα μέτρα που έχουν να κάνουν με την πολυπόθητη διαφάνεια του δημόσιου βίου.

 

Φίλες και φίλοι

 

Με αυτά τα επιχειρήματα, που σε πολύ γενικές γραμμές ανέφερα, βγήκαμε στον Ελληνικό Λαό και του ζητήσαμε την ψήφο του.

 

Όλοι τα έβρισκαν καλά, τα έβρισκαν σωστά, τα έβρισκαν ρεαλιστικά.

 

Μας αντιμετώπιζαν, μπορώ να πω με μια συγκρατημένη συμπάθεια. 

 

Δεχόταν να ανοίξουν συζήτηση μαζί μας.

 

Λίγοι ήταν αυτοί που μας είδαν με εχθρικό μάτι. Και αυτοί ήταν οι βολεμένοι του ΠΑΣΟΚ και του συστήματος,  που μας καταλόγιζαν τη διάσπαση του κόμματος.  Όμως αυτό μου τόνωνε το ηθικό και με χαροποιούσε ιδιαίτερα.

 

Δυστυχώς όμως, δεν μπορέσαμε να πείσουμε στο βαθμό που περιμέναμε.

 

Και δεν μπορέσαμε να πείσουμε γιατί το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων, και ιδιαίτερα  του ΠΑΣΟΚ, οι ιδεολόγοι σοσιαλιστές, μας έβλεπαν σαν ένα παρακλάδι του ΠΑΣΟΚ, του κόμματος που πρόδωσε τους ίδιους και τη χώρα.   

 

Είχαν προαποφασίσει, από την ψήφιση κιόλας του πρώτου μνημονίου, από τις πρώτες περικοπές των εισοδημάτων τους και από τα πρώτα χαράτσια, να στραφούν σε κεντροαριστερό ή άλλο μικρό  κόμμα, η να δώσουν ψήφο αντίδρασης σε κόμματα των άκρων.  Είχαν αποφασίσει να στραφούν σε κόμματα που δεν σχετιζόταν με όλα αυτά τα γνωστά  δυσβάσταχτα μέτρα.

 

Υποψιαζόταν  ότι, το πιθανότερο είναι να επιστρέψουμε στο ΠΑΣΟΚ, αφού μαζέψουμε τους δυσαρεστημένους ψήφους.

 

Χρέωναν στην ηγετική ομάδα του κόμματος μας, με την  είσοδο της χώρας  στο ΔΝΤ και ακόμη ότι συμφώνησαν  στην υπογραφή του  πρώτου μνημονίου και άλλων φορομπηχτικών μέτρων που γονάτισαν τη μικρομεσαία τάξη.   

 

Έβλεπαν αρνητικά τη συμμετοχή τόσο της Προέδρου του κόμματος, όσο και του προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας σε υπουργικές θέσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου, ενώ έκαναν  δρυμίτατη  κριτική, στον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας, ότι λόγω της  συμμετοχής του, επί σειρά ετών σε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, αποτελεί μέρος του συστήματος που οδήγησε τη χώρα μας σε αδιέξοδο.

 

 

Ακόμη αξίζει να ακουστεί αυτό που μας έλεγαν πάρα πολλοί.  «Αν απ’ το πρώτο κιόλας μνημόνιο είχαν φύγει από το ΠΑΣΟΚ, τώρα θα πήγαιναν πολύ καλά. Άργησαν πολύ.  ».

 

Καταλαβαίνετε, φίλες και φίλοι, ότι ο κυριότερος λόγος που δεν φθάσαμε στον αντικειμενικό μας σκοπό, δηλαδή να πάρουμε το ποσοστό του 3%, και να μπούμε στη βουλή, ήταν η στενή μας σχέση με το ΠΑΣΟΚ. 

 

Φυσικά υπήρξαν  και πολλοί άλλοι λόγοι, αλλά κατ’ εμέ δευτερευούσης σημασίας, τους οποίους έχω αναφέρει στο ερωτηματολόγιο, που μας δόθηκε να συμπληρώσουμε από το κόμμα.

 

Και τώρα το ερώτημα που φαντάζομαι, όλες αυτές τις μέρες απασχόλησε όλους μας. 

 

Τι κάνουμε τώρα; 

 

Ο Ελληνικός λαός με την ψήφο του μας έδωσε να καταλάβουμε ότι δεν εμπιστεύεται και δεν θέλει πλέον τις πολιτικές δυνάμεις του χθες.  Δεν θέλει τις δυνάμεις που εφάρμοσαν το μνημόνιο, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.  Όπως επίσης, βλέπει με ύποπτο μάτι και τα κόμματα που θεωρεί παρακλάδια των δύο παραπάνω και τα οποία καθυστέρησαν να κάνουν την υπέρβασή τους.

 

Αντίθετα οι ψηφοφόροι έδειξαν απλόχερα την προτίμησή τους σε υποψήφιους βουλευτές που έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και μπήκαν σε ψηφοδέλτια αντιμνημονιακών κομμάτων. 

 

Φίλες και φίλοι

 

Το σλόγκαν του κόμματος μας είναι «σας ακούμε, προχωράμε μαζί». 

 

Το διάστημα μετά τις εκλογές πήραμε πολλά μνήματα, απ’ τους δικούς μας ανθρώπους.   Τους ανθρώπους που μας στήριξαν, παρ’ όλο που είχαν αποφασίσει να στηρίξουν άλλη πολιτική παράταξη.  Γιατί αυτοί είχαν απομακρυνθεί  από το ΠΑΣΟΚ, πολύ πριν εμείς αποφασίσουμε να δημιουργήσουμε την κοινωνική συμφωνία.

 

Το πρώτο που ζητούν να κάνουμε είναι να πετάξουμε από πάνω μας τον μανδύα του συγχρόνου αντιλαϊκού  ΠΑΣΟΚ.

 

Μας ζητούν να συμπορευτούμε μαζί  με τις άλλες δυνάμεις της κεντροαριστεράς.  

 

Μας ζητούν να συμβάλουμε στη δημιουργία ενός ισχυρού κεντροαριστερού μετώπου, που θα πάρει την τύχη της κοινωνίας μας και της πατρίδας μας στα χέρια του, και θα μας απαλλάξει από αυτούς που χρόνια τώρα λυμαίνονται την εξουσία.

 

Τα παραπάνω, πάρα πολλοί μας τα είχα ζητήσει και κατά τι διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. 

 

Φίλες και φίλοι

 

Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη λαϊκή βούληση.  Πρέπει να την λάβουμε υπ’ όψη αν θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε.

 

Ο αριθμός των 61.000  ψήφων που συγκεντρώσαμε στις εκλογές της 6^ης Μαΐου, μπορεί να μην μας έδωσαν την είσοδο μας στην βουλή, είναι όμως ένας ικανός αριθμός που μπορεί να παίξει ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις.  Αρκεί να θυμηθούμε ότι το 2000 το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές με 72.000 ψήφους διαφορά από την ΝΔ. 

 

Προτείνω:

 

Να συνεχίσουμε  να υπάρχουμε σαν παράταξη.

 

Να μη συμμετέχουμε ως παράταξη στις επερχόμενες εκλογές.

 

Στις εκλογές της 17^ης Ιουνίου να συνεργαστούμε και να παράσχουμε την εκλογική  στήριξή μας ανοιχτά, στον  ΣΥΡΙΖΑ και στον Αλέξη Τσίπρα.

 

1^ο   Για να μπει ένα τέλος στα μνημόνια της σκληρής λιτότητας, της υποτέλειας και της εκχώρησης της Εθνικής Κυριαρχίας.

 

2^ο  Λόγω του αποτελέσματος των προηγούμενων εκλογών, ο Ελληνικός λαός του δίνει  όλα τα φόντα και τη δύναμη να ηγηθεί και να ενώσει την κεντροαριστερά, πράγμα που είναι και το ζητούμενο από την Κοινωνική Συμφωνία. 

 

3^ο  Το προεκλογικό μας πρόγραμμα συγκλίνει σε αρκετά  σημεία με αυτό του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και μπορεί να υπάρξουν και περαιτέρω συγκλίσεις.

 

4^ο   Θα πετάξουμε από πάνω μας, μια για πάντα την ρετσινιά του μνημονίου, των αντιλαϊκών μέτρων και του αντιλαϊκού ΠΑΣΟΚ που θα μας ακολουθεί μια ζωή και θα πείσουμε ότι δεν αποτελούμε παρακλάδι του ΠΑΣΟΚ.

 

 5^ο  Οφείλουμε να συμφωνήσουμε και να συμπορευτούμε με τη λαϊκή βούληση, όπως αυτή φάνηκε εκ του αποτελέσματος των εκλογών της 6^ης Μαΐου 2012.

.

 

Τέλος προτείνω να εξουσιοδοτήσουμε την Πρόεδρό μας, Λούκα Κατσέλη, την οποία θεωρώ ως την πλέον αρμόδια, να χειριστεί το θέμα της συνεργασίας, τους όρους και τις προϋποθέσεις,  είτε μόνη της, είτε όπως αυτή νομίζει καλύτερα, για το συμφέρον της παράταξης μας, της κοινωνίας μας και της Χώρας μας.  

 

Ευχαριστώ

IthacaNet - Ακυβερνησία ή χάος;

Αφού βάζουν όλοι διλήμματα, ας βάλουμε κι εμείς ένα.

Τότε που είχαμε κυβερνήσεις, ήταν καλύτερα;

"Καλύτερα, καλύτερα διασκορπισμένοι οι έλληνες να τρέχωσι τον κόσμον  με εξαπλωμένην χείρα ψωμοζητούντες  παρά προστάτας να ‘χωμεν» (Ανδρέας Κάλβος)

 Ή το άλλο:

"Καλύτερα μιας ώρα ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή" (Ρήγας Φεραίος)

Καλύτερα, γενικώς.

"Αντιμνημονιακός και ο Βενιζέλος! Ή μήπως α-μνήμων; Της μνήμης και της λήθης. Η μνημοσύνη. Το μνημόσυνο. "

Και ύστερα ήρθε η έκπληξη. Ακούει στο όνομα Μνημοσύνη. Η μεγάλη Αρχιέρεια εμφανίστηκε
την κατάλληλη στιγμή. Το νεκροζώντανο φρικιό την είχε εξοστρακίσει με μύριους αναθεματισμούς. Εκείνη, υπομονετική, αποσύρθηκε στο Άδυτο μέχρι το πλήρωμα του χρόνου. Φύσηξε απαλά στο πρόσωπο μου. Η ζεστή ανάσα της μυρίζει καθαρό ουρανό και φρεσκοσκαμμένο χώμα. Τα συστατικά μέρη του Είναι μου θεράπευσαν τα θανατηφόρα τραύματα. Βίωσα ξανά την εμπειρία των αιώνων που φέρω στα κύτταρα μου. Τα σκορπισμένα κομμάτια της γνώσης ενώθηκαν σαν να μην είχαν διαλυθεί ποτέ." (Μαρία Μαγδαληνή) "

Χα! Εγώ, η πόρνη της ιστορίας, του θύμισα ότι οι αμαρτίες μου είναι λιγοστές μπροστά στις δικές του. Η δική του ύπαρξη είναι ύβρις που αποκαθίσταται με εξόντωση. Η αποθέωση περνάει από το δρόμο της ταπείνωσης. Ας το θυμάται από τώρα και στο εξής που θα αντεπιτεθεί. Λυσσαλέα. Πιστεύει ότι φοβάμαι το Χάος. Η μικρόνοια του είναι εκπληκτική, αλλά προβλέψιμη.Τρομάζω μπροστά στους θιασώτες του εφήμερου. Αυτούς που προσβάλουν το ιερό αιώνιο Τώρα.Λυπάμαι όσους απεχθάνονται τη δεξαμενή της ζωής. Το Χάος." (Μαρία Μαγδαληνή)

Εμείς ακυβερνησία, η Ευρώπη και ο κόσμος των πιστωτών στο ανεπίστρεπτο χάος. Ως τη ζωή (μας). Ως το θάνατο (τους)

"...Αύριο να βγει ο καθένας μας με δώδεκα ζευγάρια βόδια, τη γην αυτή να οργώσει την αιματοποτισμένη.Ν’ ανθίσει η δάφνη απάνω της και δέντρο της ζωής να γένει, και η Άμπελό μας ν’ απλωθεί ως τα πέρατα της Οικουμένης.... ...Έτσι σαν έριξα και το στερνό δαυλί στο φωτογώνι/ (δαυλί της ζωής μου της κλεισμένης μες στο χρόνο)/στο φωτογόνι της καινούριας λευτεριάς Σου, Ελλάδα, αναψυχώθηκε άξαφνα τρανή η κραυγή μου, ως να ’ταν όλο χαλκός το διάστημα, ή ως να ’χα τ’ άγιο κελί του Ηράκλειτου τριγύρα μου, όπου, χρόνια για την Αιωνιότη εχάλκευε τους στοχασμούς του και τους κρεμνούσε ως άρματα στης Έφεσος το ναό, ως σας έκραζα, συντρόφοι!" (Άγγελος Σικελιανός)

Ευρώ(πη) των τραπεζιτών ή ευρώ(πη) των λαών; (Κι άλλο αζήτητο δίλημμα)

Η Ευρώπη ανήκει στους έλληνες. Το ευρώ στους λαούς της. (Δεν μπορούν να μας διώξουν. Αυτοί μπορεί να φύγουν (να πάνε πού; Το τελευταίο επίπεδο της κόλασης του Δάντη είναι για τους τοκογλύφους)

Αν θέλουν να μας διώξουν, ας αλλάξουν όνομα. Η Ευρώπη έχει όνομα και είναι ελληνικό.

"Θα το μεθύσουμε τον ήλιο
θα τον τρελάνουμε το φίλο σίγουρα ναι
με το νταούλι και με το ζουρνά καλημέρα ήλιε καλημέρα...

Γελά ο ήλιος κι αμολιέται στα στενά
χορεύει πάνω στο νταούλι κι αρχινά
το κόκκινο για τη ροδιά
το πράσινο για τα παιδιά
για της Μυρσίνης την ποδιά μια Παναγιά" (Μάνος Λοϊζος)

Ο παππούς τα έχει χαμένα και ο εγγονός ρωτά: -"Τι θα ψηφίσεις, παπού;". -"Αντρέα", απαντά ο παππούς. -"Μα, ο Αντρέας πέθανε, παππού". -"Αντρέα θα ψηφίσω". (Πάει ο παπούς. Μας τρέλανε κι αυτός)

Ευρώπη: κόρη του Φοίνικα και της Τηλέφασσας. Από μερικούς θεωρείται κόρη του Αγήνορα (ο Φοίνιξ ήταν γιος του Αγήνορα). Ο Δίας απήγαγε την Ευρώπη και μαζί απέκτησαν τρία τουλάχιστον παιδιά: τον βασιλιά Μίνωα, τον Ραδάμανθυ και τον Σαρπηδόνα. ο Δίας χάρισε στην Ευρώπη τρία δώρα: τον Τάλω (έναν άγρυπνο μεταλλικό γίγαντα-φύλακα που αργότερα προστάτευε την Κρήτη από κάθε επιδρομή), ένα κυνηγόσκυλο που δεν έχανε ποτέ το θήραμά του και ένα όπλο που δεν αστοχούσε ποτέ. Μετά από αυτά, ο Δίας αποκατέστησε την Ευρώπη παντρεύοντάς τη με τον βασιλιά της Κρήτης Αστερίωνα, γιο του Τεκτάμου. Ο Αστερίων δεν απέκτησε παιδιά με την Ευρώπη, αλλά υιοθέτησε τα τέκνα του Δία. Μετά τον θάνατό της, η Ευρώπη τιμήθηκε ως θεά με το όνομα Ελλωτίς και ο ταύρος απαθανατίστηκε ως ο ομώνυμος αστερισμός. Υπήρχε και γιορτή, τα «Ελλώτια», κατά την οποία περιέφεραν τα οστά της στολισμένα με μύρτους. Η εκδοχή αυτή του μύθου αναφέρεται από τους Ησίοδο, Αισχύλο, Σιμωνίδη, Βακχυλίδη, Μόσχο, Οβίδιο, Νόννο και άλλους ποιητές.

Υπάρχουν όμως και άλλες παραλλαγές του μύθου της Ευρώπης: Μία αναφέρει ότι ήταν κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος ή της Παρθενόπης, αδελφή της Θράκης και ετεροθαλής αδελφή της Ασίας και της Λιβύης. Δηλαδή η Ευρώπη υπήρξε επώνυμη της ηπειρωτικής Ελλάδας και μετά τους Περσικούς Πολέμους του τρίτου τμήματος του τότε γνωστού κόσμου, της Ευρώπης.

Στην Ήπειρο έλεγαν ότι ο Δώδων, από τον οποίο πήρε το όνομά της η Δωδώνη, ήταν επίσης γιος του Δία και της Ευρώπης, όπως και ο Αιακός, γενάρχης των Αιακιδών. Παιδί της Ευρώπης λέγεται ότι ήταν και ο Κάρνος, αγαπημένος του θεού Απόλλωνα. Η λατρεία της Ευρώπης διαδόθηκε σε όλη την Ελλάδα.

Στο Πήλιο υπήρχε το «Λουτρόν της Ευρώπης». Η θεσσαλική πόλη Γυρτώνη ή Γυρτών είναι παραλλαγή της Γόρτυνος, του κέντρου της λατρείας της Ευρώπης στην Κρήτη. Από τον Όλυμπο πήγαζε ομώνυμό της ποτάμι, ο Εύρωπος. Ο Θάσος ήταν αδελφός της Ευρώπης, όπως και οι Κάδμος, Ρινέας, Σύρος και άλλοι. Γενικώς, οι ελληνικές πόλεις ήθελαν να έχουν κάποια σχέση με την Ευρώπη, της οποίας ο μύθος ήταν διαδεδομένος παντού, με παραλλαγές από πόλη σε πόλη.

Εκτός Ελλάδας, ο Λουκιανός (2ος αι. μ.Χ.) πληροφορήθηκε ότι ο ναός της Αστάρτης στη Σιδώνα ήταν αφιερωμένος στην πραγματικότητα στην Ευρώπη:

«Υπάρχει παρομοίως στη Φοινίκη μέγας ναός των Σιδωνίων. Τον αποκαλούν ναό της Αστάρτης. Πιστεύω ότι αυτή η Αστάρτη είναι η σεληνιακή θεότητα. Αλλά σύμφωνα με ένα εκ των ιερέων, αυτός ο ναός είναι αφιερωμένος στην πραγματικότητα στην Ευρώπη, την αδελφή του Κάδμου. ..., όταν έφυγε από τη Γη οι Φοίνικες την τίμησαν με ναό και διηγούνταν ένα ιερό θρύλο γι' αυτή, πώς ο Δίας την ερωτεύθηκε για την ομορφιά της και μεταμορφωμένος σε ταύρο την μετέφερε στην Κρήτη. Αυτό τον μύθο τον άκουσα και από άλλους Φοίνικες. Και το νόμισμα των Σιδωνίων φέρει επάνω του την Ευρώπη καθήμενη επί ταύρου...»

Δυο Δυο

Η συνεργασία των κομμάτων είναι η μόνη λύση ώστε να πληγεί ο καταραμένος δικομματισμός.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΔΙΟΣΚΟΥΡΙΔΗ

Ακόμα και οι έμπειροι αστρολόγοι αδυνατούν να προβλέψουν τη σύνθεση της επόμενης Βουλής.

Μπορούμε να βγάλουμε, όμως, ένα αντιπαραγωγικό συμπέρασμα: ή το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων ήταν πολιτικά πολυδιασπασμένο, αλλά είχε πειστεί ότι ο δικομματισμός είναι η μοναδική λύση να πάει ετούτος ο τόπος μπροστά, ή το 80% περίπου των ψηφοφόρων είναι ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία και τώρα απλώς θέλουν να γκρινιάξουν.

Γιατί, εδώ που τα λέμε, κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η Δημοκρατική Αριστερά και η Δημοκρατική Συμμαχία, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και ο ΛΑΟΣ ανεβαίνουν και κατεβαίνουν ανάλογα με τη διάθεση των πολιτών απέναντι στον δικομματισμό.

Και πάλι, όμως, δεν καταλαβαίνω πώς άνθρωποι όπως ο Καμμένος, η Μπακογιάννη, ο Καρατζαφέρης, οι «εκσυγχρονιστές» του ΠΑΣΟΚ που πήγαν στον Κουβέλη, η Σακοράφα που εντάχθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι πρόσωπα που, επειδή άλλαξαν το κομματικό τους ένδυμα, πρέπει αναγκαστικά να τα θεωρήσουμε και καθαρά και αμόλυντα σε σχέση με τις πρακτικές του παρελθόντος.

Αν και σίγουρα είναι ενδιαφέρουσα αυτή η πολυκομματική Βουλή, σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε πως συμβάλλει στην ανανέωση του πολιτικού συστήματος.


Τα ίδια πρόσωπα μιλάνε διαφορετικά κι εμείς επιλέγουμε να ψηφίσουμε τα λόγια. 

Γι’ αυτό και το κυρίαρχο ρεύμα θέλει απλώς να στενοχωρήσουμε τον δικομματισμό και όχι να τον αποτελειώσουμε, δημιουργώντας νέους συσχετισμούς δυνάμεων.

Όσο και να θέλουν να κυβερνήσουν ο Τσίπρας ή ο Καμμένος, στην πραγματικότητα γνωρίζουν πως είναι πιο δύσκολο να ελέγξουν τον «χυλό» ιδεών και απόψεων που γυρνοβολούν στο κόμμα τους παρά να κυβερνήσουν τη χώρα.

Και γι’ αυτόν το λόγο οι κυβερνητικές τους προτάσεις όχι μόνο είναι ανεδαφικές αλλά έχουν και μια βασική αντίθεση: δεν θέλουν το Μνημόνιο, αλλά θέλουν το ευρώ (τουλάχιστον τα περισσότερα μέλη των δύο κομμάτων).

Έτσι, υποστηρίζουν ό,τι θέλουν, όποτε το θέλουν, ανάλογα με τη συγκυρία. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να εντυπωσιάζεις, αλλά δεν πείθεις.

Ο εν Ελλάδι δικομματισμός θα πληγεί ουσιαστικά αν μαγαριστεί ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα από ένα μικρότερο.

Αν πειστούν οι ψηφοφόροι ότι υπάρχει το γονίδιο της συνεργασίας.

Ότι από δω και πέρα έτσι θα γίνεται.

Είναι αδιανόητη για μια ακόμη φορά η μη συνεργασία των κομμάτων που έχουν κάποια ελάχιστη σχέση στην ιδεολογική τους ταυτότητα.

Καταλαβαίνω ότι προεκλογικά είναι λάθος να διαλαλείς ότι θα μπολιάσεις τους «μεγάλους», αλλά, όπως λένε οι αριθμοί, όλοι «μεγάλοι» είναι.

Πηγή: http://www.lifo.gr/mag/columns/4854

IthacaNet - του άπιστου Θωμά

Της Μαρίας Μαγδαληνής

Οι προεκλογικές δεσμεύσεις δεσμεύουν αυτούς που τις πιστεύουν και όχι αυτούς που τις λένε.

 Η δική μου κολασμένη γιορτή είναι αυτή του Άπιστου Θωμά. Δεν έχω κανένα λόγο να πιστέψω τα λόγια, να πιστέψω στις ανάστασιμες υποσχέσεις, αν δεν βάλω επί των τύπον των ήλων το δάχτυλο μου. Και ως τώρα, δεν βρίσκω ούτε τον τύπον, ούτε τους ήλους. Μόνο όταν χαϊδεύω  τα χέρια μου και κοιτώ  τη ζωή μου, βλέπω τι μου συμβαίνει. Τι μου κάνουν.

Δεν ακούω λόγια. Ακούω τον χτύπο των σφυριών πάνω στα καρφιά, για να ακολουθήσει, μετά το τέλος των σκηνοθετημένων εκλογών, το σκίσιμο της σάρκας.

Το χαρακτηριστικό της σταύρωσης, ως τρόπος θανατικής ποινής, ήταν ο βασανιστικός ερχομός του θανάτου. Είναι ο σαδιστικός τρόπος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (και κάθε αυτοκρατορίας) , όπου τα καρφιά σκίζουν τη σάρκα και την ψυχή, κάτω από το βάρος του δικού μου κορμιού. Το σώμα μου και το βάρος του μετατρέπει την τρύπα σε αργό κολασμένο πόνο, ως ότου ο θάνατος γίνει λύτρωση.

Στην προσπάθεια να αποφύγω τις επιθυμίες των βιαστών μου, ενσαρκώνομαι τον έρωτα και απιστώ στο λόγο τους. Η γνώση της θνητότητας μου θα κρατήσει ακμαίο και ζωντανό το πνεύμα και το σώμα, ως την ώρα που θα με σκίσουν οι ολιγαρχικοί λύκοι και τα λυσασμένα  για εξουσία σκυλιά .

Αν και πολλοί προσπάθησαν να εμποδίσουν την είσοδο της Ανάστασης στη χώρα, εγώ, ο καλός λαθρομετανάστης ξέρει και άλλα μονοπάτια. Ήρθε, οίδε και έφυγε. Καλά Χριστούγεννα και του χρόνου με υγεία. Μας άφησαν να κάνουμε Πάσχα (φυσικά έριξαν το δικό τους βαρελότο, τον Άκη τον γόη και βρώμισε ο τόπος ναφθαλίνη και άσφαιρο μπαρούτι). Μ’ αυτά και με κείνα βαδίζουμε σε κάτι που λενε πως είναι εκλογές. (Τρομάρα τους).

Αχ, πως μου λείπουν οι συγκεντρώσεις! Λίγο ζωντανό βρίσιμο ρε παιδιά, σαν μεγαλοκοπέλα που είμαι κουράζομαι με τις τηλεοπτικές κοκορομαχίες. Άσε που βιάζουν την ακοή μου (μάλλον τη μόνη παρθενία που έχω ακόμη).

Καλά θα ήταν το κακό να σταματούσε στον ακουστικό βιασμό. Έλα όμως που παρενοχλούν σεξουαλικά και τον εγκέφαλο μου, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που σκέφτομαι σοβαρά να τους κάνω μήνυση…

Είμαι ψύχραιμος άνθρωπος (τόσα χρόνια στην κουζίνα εντρύφησα στο κάψιμο του φαγητού) και έμαθα από τη μάνα μου να κάνω πάντα δεύτερες σκέψεις. Δεν θα κάνω μήνυση, κοστίζει πολύ. Άσε που με τα νομικά τερτίπια του συστήματος η υπόθεση θα εκδικαστεί μετά τη σύνταξη( τη δική τους, εγώ δεν προβλέπεται να πάρω σε τούτη τη ζωή). Στην εκκλησία θα πάω, να ανάψω ένα κερί τιμώντας τον άπιστο Θωμά. Τον άνθρωπο που ζήτησε αποδείξεις για να πιστέψει. Ο Χριστός του απάντησε βέβαια, μακάριοι όσοι πιστεύουν χωρίς να βλέπουν, αλλά καλού κακού του έδειξε και τις πληγές από τα καρφιά. Σωτήρας ο Κύριος, σωτήρες οι… χμ… κύριοι. Αποδείξεις ο Ένας; Αποδείξεις και τούτοι. Ψάχνετε τη διαφορά; Θα σας την πω, μην κουράζεστε. Εκείνος έχυσε το αίμα του για να αποδείξει την ικανότητα του ανθρώπου να αγαπά πέρα από την αυτοσυντήρηση. Να δίνεται άνευ όρων. Να αγνοεί την ατομικότητα του στο όνομα του συνόλου. Έδωσε τις αποδείξεις της αυτοθυσίας. Τούτοι; Καθημερινά αποδεικνύουν την αναλγησία. Την αδιαφορία. Το μίσος προς το ανθρώπινο γένος και ειδικά το γένος των Ελλήνων. Την αντιπάθεια στους νέους, στους γέρους, στην αισιοδοξία, στο γέλιο, τη χαρά. Σιχαίνονται τον ήλιο και θέλουν να τον ξεφορτωθούν όπως όπως. Ανατριχιάζουν στη θέα της θάλασσας και αποφασίζουν να την παραβιάσουν. Φταρνίζονται όταν πατούν ελληνικό χώμα και καταβάλουν υπεράνθρωπη προσπάθεια να γίνει ιδιοκτησία κάποιων (;) ξένων. Εκείνος, έδειξε το δρόμο της ελευθερίας, τούτοι προκρίνουν το δρόμο της σκλαβιάς. «Η εργασία απελευθερώνει» έγραφαν στην είσοδο των στρατοπέδων συγκέντρωσης.

« Η ανθρωπιά είναι ενάντια στα συμφέροντα των αγορών» γράφει η τεράστια πινακίδα που ανάρτησαν αυτοί πάνω από τα σύνορα της Ελλάδας.

Γαμώ τα κουλουράκια που έβαλα στο φούρνο, την Κυριακή θα ανάψω ένα κερί να τιμήσω τον άπιστο Θωμά, τον πρώτο αμφισβητία της πιο σύντομης καταγεγραμμένης διαδικασίας παραδοχής πίστης στην ιστορία. Μου θυμίζει ανελέητα την υποχρέωση μου να αρνούμαι τον πειθαναγκασμό.

Πάω να βγάλω τα κουλουράκια, πριν γίνουν κάρβουνο. (τι κοιτάς, ρε; Όποτε θέλω φτιάχνω κουλουράκια.


Μαρία Μαγδαληνή (Γυναίκα με ονοματεπώνυμο κι όχι η "Μαρία η Μαγδαληνή", από τα Μάγδαλα)

Δον ΨΥΧΩΤΗΣ:

το χιουμορ είναι το φτερό που γαργαλάει τη σκέψη...

Στην εικόνα του: τα κουλουράκια μου, σερβιρισμένα

(συνειδητή παραποίηση εικόνας. Άπαξ και ο λόγος ή το έργο φεύγει από τα χέρια ή το στόμα, απολύεται η πνευματική ιδιοκτησία. Είναι το κτήμα και η ερμηνεία όλων και του καθένα).

Φιλελεύθερος Ριζοσπάστης - Νο. 73

Aυτές τις μέρες θα ’πρεπε να συγκρίνουμε προτάσεις

Και πάλι ...υπερ-κομματικό υλικό για σκέψη!

Αυτές τις μέρες θα ’πρεπε να συγκρίνουμε προτάσεις, να εξετάζουμε τα μέτρα που προτείνουν τα κόμματα για τη μείωση των ελλειμμάτων. Για να καταλήξουμε στα πιο εφικτά και πιο δίκαια. Παραδόξως δεν κάνουμε αυτό. Τα κόμματα της κυβέρνησης κρύβονται πίσω από την τρόικα που τον Ιούνιο θα «απαιτήσει» νέα μέτρα και το αντιμνημονιακό μέτωπο της απάτης καταγγέλλει τους «ξένους δυνάστες».

Τρία παραδείγματα. Η Βουλή ψήφισε να δοθούν οι δόσεις της χρηματοδότησης των κομμάτων. Το θέμα δεν είναι να πάρουν τη χρηματοδότηση, είναι πως αποφάσισαν με νόμο ότι τα χρήματα δεν κατάσχονται, δεν μπορούν οι κρατικές τράπεζες που δάνεισαν τα κόμματα να πάρουν τους τόκους, δεν μπορούν τα ασφαλιστικά ταμεία να εισπράξουν τις οφειλές. Η Δημοκρατική Συμμαχία κατήγγειλε το σκάνδαλο να ψηφίζεται νόμος που θέτει τα κόμματα υπεράνω του νόμου, ο Στέφανος Μάνος αποκάλυψε ότι το κόστος του ελληνικού πολιτικού συστήματος είναι πολλαπλάσιο του ευρωπαϊκού. Την άλλη μέρα, το θέμα έφυγε από τα τηλεοπτικά δελτία, end of story.

Η επιχορήγηση των κομμάτων, όμως, είναι ένα μικρό μόνο μέρος του τρόπου με τον οποίο τα πολιτικά κόμματα υπεξαιρούν νομίμως τη δημόσια περιουσία. Τα κόμματα λαμβάνουν κρατική επιχορήγηση. Λαμβάνουν έκτακτη εκλογική επιχορήγηση. Επιδοτήσεις για «ερευνητικούς σκοπούς». Επιχορηγήσεις για τα ιδρύματα που διατηρούν. Χρησιμοποιούν εκατοντάδες δημόσιους υπάλληλους αποσπασμένους ως κομματικούς υπάλληλους τους οποίους πληρώνει η ελληνική κοινωνία. Παίρνουν κοινοτικές επιδοτήσεις για τις κομματικές τους επιχειρήσεις, τις οποίες εν συνεχεία χρεοκοπούν και βάζουν στο άρθρο 99. Τους παραχωρούνται εκτός διαγωνισμού τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συχνότητες, περιουσία δηλαδή του κράτους. Σ’ αυτά τα μηδενικής ακροαματικότητας μέσα ενημέρωσης δέχονται εν είδει κρατικής διαφήμισης νέα χρηματικά εμβάσματα. Παίρνουν επιδοτήσεις για την «επιμόρφωση» των μελών τους. Έχουν απολαβές σε είδος, αυτοκίνητα, εισιτήρια, τηλέφωνα, ταχυδρομεία. Διογκώνουν το κόστος της Βουλής, το έχουν τριπλασιάσει σε μια δεκαετία, ώστε να παρκάρουν τους κομματικούς στρατούς και να πολλαπλασιάζουν τις πηγές εσόδων. Μια χώρα χρεοκοπημένη έχει τη δυνατότητα για τέτοια πλουσιοπάροχη αντιμετώπιση ενός πολιτικού συστήματος, το οποίο μάλιστα την οδήγησε στην καταστροφή; Περιέργως, κανείς από τους «φίλους του λαού» δεν θέτει τέτοια μικροπρεπή προβλήματα.

Παράδειγμα δεύτερο: Ο αρμόδιος εισαγγελέας άσκησε διώξεις για απάτες σε βαθμό κακουργήματος εναντίον του σωματείου της ΔΕΗ, καθώς το ΣΔΟΕ ανακάλυψε υπερτιμολογημένα ταξίδια «συνδικαλιστικού τουρισμού» και αναθέσεις μελετών στις κόρες των μελών του. Έγινε πάλι μια συζήτηση δύο ημερών και το θέμα ξεχάστηκε. Το θέμα όμως δεν είναι η υπερβολή, η απάτη για την οποία έτσι κι αλλιώς θα αποφανθεί η δικαιοσύνη. Το θέμα είναι ότι ο συνδικαλισμός έχει μετατραπεί σε κρατική γραφειοκρατία, με όλα τα οφέλη που συνεπάγεται αυτό. Πριν λίγους μήνες ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης είχε αποκαλύψει ότι τα σωματεία παίρνουν από τις ΔΕΚΟ, ως μια μορφή άτυπης διανομής κερδών, ενισχύσεις δεκάδων εκατομμυρίων. Τα συνδικαλιστικά και επαγγελματικά σωματεία, ακόμα, παίρνουν επιδοτήσεις από τα ευρωπαϊκά κονδύλια για την «επαγγελματική βελτίωση» των μελών τους. Παίρνουν επιχορηγήσεις από το Υπουργείο Εργασίας, από το Υπουργείο Γεωργίας και από τα ασφαλιστικά ταμεία. Ο Τζήμερος της «Δημιουργίας Ξανά» καταγγέλλει ότι μόνο από τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας έχουν πάρει 177 εκατομμύρια τα τελευταία χρόνια. Πριν λίγες μέρες ο πρόεδρος των ακτοπλοϊκών εταιρειών κατήγγειλε τους συνδικαλιστές που κλείνουν τα λιμάνια και παίρνουν μισθό 15.000 ευρώ το μήνα. Πολλές φορές έχει δημοσιευθεί ότι τα στελέχη του συνδικαλιστικού κινήματος διορίζονται σε κρατικές τράπεζες και επιχειρήσεις ως μέλη του ΔΣ με αμοιβές που φτάνουν τις 150.000 ευρώ το χρόνο. Ο κ. Ρακιτζής πάλι έχει καταγγείλει οδοιπορικά των 65.000, πλασματικές υπερωρίες, έξοδα παράστασης. Με αποτέλεσμα ο τζίρος κάθε σωματείου να φτάνει τον κύκλο εργασιών μιας μεσαίας ελληνικής επιχείρησης, χρηματοδοτούμενος από τις εισφορές των εργαζομένων. Έχουμε αποφασίσει ότι ως κοινωνία χρεοκοπημένη αντέχουμε να παρέχουμε τέτοια πολυτέλεια στις συνδικαλιστικές συντεχνίες, δηλαδή στα κόμματα πάλι, για να μην κοροϊδευόμαστε; Δεν ήταν πάντα έτσι, ξέρετε, δεν είναι αυτονόητο, κάποτε όσοι ήθελαν να ασχοληθούν με το συνδικαλισμό νοίκιαζαν ένα υπόγειο στα Εξάρχεια, ρεφενέ από τις συνδρομές των μελών τους. Μέσα σε λίγες δεκαετίες, ο κρατισμός και η κομματοκρατία μετέτρεψαν τον εργατικό και επαγγελματικό συνδικαλισμό σε κρατική γραφειοκρατία. Περιέργως, κανείς πάλι δεν θίγει τέτοια μικροπρεπή ζητήματα, για όλα φταίει η Μέρκελ και η λέσχη Μπίλντεμπεργκ.

Κανονικά, τώρα, πρέπει να σταματήσω εδώ. Όλοι βρίζουν τους πολιτικούς, οι περισσότεροι αντιπαθούν τους συνδικαλιστές, δεν κινδυνεύω να γίνω αντιπαθής. Όμως πρέπει πια να λέμε τις αλήθειες, όχι μόνο τα εύκολα, όπως κάνουν όλοι όσοι φοβούνται μήπως θίξουν την πελατεία τους. Τα προηγούμενα δύο παραδείγματα είναι αποδεκτά σιωπηλά, γιατί το πολιτικό σύστημα, αντίθετα από όσα ισχυρίζονται πολλοί, είναι αρκετά δημοκρατικό, φροντίζει και τις κομματικές πελατείες.

Παράδειγμα τρίτον: Αυτές τις μέρες, και αφού οι δημοτικοί υπάλληλοι απείλησαν με απεργία, η Βουλή ψήφισε να δοθεί για τις ερχόμενες εκλογές το εκλογικό επίδομα το οποίο είχε καταργηθεί. Μειωμένο μεν, αλλά θα δοθεί στους υπαλλήλους του Υπουργείου Εσωτερικών, στους ένστολους και στους υπαλλήλους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. 80.000 άνθρωποι είχαν πάρει επίδομα στις δημοτικές εκλογές, 68 εκατομμύρια είχε φτάσει στις εκλογές του 2009. Δεν λέω ότι οι άνθρωποι δεν θα δουλέψουν. Αλλά σ’ αυτή τη χώρα έχουμε 1 εκατομμύριο 84 χιλιάδες ανέργους, 400.000 απ’ όσους έχουν ακόμα δουλειά έχουν να πληρωθούν 5 μήνες, οι περισσότεροι θα κάναμε οτιδήποτε για να διασώσουμε τις δουλειές μας, έχει αυτή η χώρα την πολυτέλεια για έξτρα αμοιβές; Στο χρεοκοπημένο αυτό κράτος που λέει ότι 150.000 υπάλληλοι είναι υπεράριθμοι και πρέπει να φύγουν, δεν υπήρχε άλλος τρόπος, μια άδεια μετ’ αποδοχών, ας πούμε, σε όσους δουλέψουν υπερωριακά, προκειμένου να εξοικονομηθεί το υπερβάλλον κόστος; Υπάρχει κανείς που δεν καταλαβαίνει ότι αυτά τα μερικές δεκάδες εκατομμύρια με κάποια μέτρα θα ισοσκελιστούν τον Ιούνιο; Μαζί με όλα τα άλλα δεκάδες, εκατοντάδες εκατομμύρια, δισεκατομμύρια, που δεν εξοικονομούνται γιατί το σπάταλο πελατειακό κράτος αρνείται να περιορίσει το κόστος του;

Κόμματα-επιχειρήσεις, πλούσια σωματεία, ευγενή ταμεία, συντεχνίες, κλειστά επαγγέλματα, κομματικές πελατείες προσπαθούν να διασώσουν τα κεκτημένα τους μεταφέροντας το κόστος στην υπόλοιπη κοινωνία. Οι πολιτικές επιλογές γίνονται. Και είναι όλες οι παραπάνω και πολλές ακόμα. Μόνο που γι’ αυτές δεν μιλάει κανείς. Αφού γίνουν, όταν φτάνει η ώρα του λογαριασμού, καταγγέλλουν τους «ξένους». Όλα αυτά που ονομάζουν «απαιτήσεις της τρόικας» είναι οι προτάσεις του ελληνικού πολιτικού συστήματος για να διασώσει το πελατειακό κράτος.

Πηγή: http://athensvoice.gr/the-paper/article/388/edito-388 

Πρωτοβουλία Πολιτών Κεφαλονιάς-Ιθάκης - Πολιτική παρέμβαση στις 25 Μαρτίου

Ευχαριστούμε το "http://protov.blogspot.com/" για την ενημέρωση.

Η Πρωτοβουλία Πολιτών Κεφαλονιάς-Ιθάκης σε συνεργασία με το Μέτωπο Κεφαλλήνων έδωσαν δυναμικό παρόν στα πλαίσια της παρέλασης για την 25η Μάρτη.

Κρατώντας πανό και πικέττες με έντονα αντιμνημονιακά και αντικυβερνητικά συνθήματα απαίτησαν αποφασιστικά και ανυποχώρητα την αποχώρηση από την εξέδρα των επισήμων του βουλευτή Κεφαλονιάς-Ιθάκης Σ. Μοσχόπουλου και του εκπροσώπου της κυβέρνησης υφυπουργού Π. Αλιβιζάτου.

«Αντιπροσωπεύετε την μαύρη συγκυβέρνηση και την πολιτική που καταστρέφει την κοινωνική συνοχή και το μέλλον των παιδιών μας, δεν μπορείτε να είστε τα τιμώμενα πρόσωπα στην παρέλαση του Αργοστολιού» ήταν το ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα μας!

Η μαζική παρουσία των φίλων της Πρωτοβουλίας Πολιτών και του Μετώπου ,αλλά κυρίως η πολύ μεγάλη , η καθολική επιδοκιμασία της πολιτικής αυτής παρέμβασης από τους εκατοντάδες συμπολίτες και συμπολίτισσες που είχαν συγκεντρωθεί στην κεντρική πλατεία για την παρέλαση απέδωσε καρπούς: βουλευτής και υπουργός δεν τόλμησαν ν ανέβουν στην εξέδρα, για πρώτη φορά από το 1974 και μετά!

Η Πρωτοβουλία Πολιτών Κεφαλονιάς-Ιθάκης ευχαριστεί τους φίλους και τις φίλες της για την παρουσία τους , ευχαριστεί και τους συμπολίτες και συμπολίτισσες μας για την συγκινητική τους συμπαράσταση.

Η ΜΑΖΙΚΗ ΛΑΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΘΑ ΘΕΣΕΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΟΥΣ.

Η 25Η ΜΑΡΤΗ 2012 ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΜΑΣ.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.

Δείτε Φωτογραφίες από την παρέμβαση της Πρωτοβουλίας Πολιτών εδώ.

Σ. Ματιάτος - Αποτελεί πράξη αυτοσεβασμού η απομάκρυνση μας από τα δύο κόμματα εξουσίας.

Παλαιότερα, γράφοντας κάποια δημοσιεύματα, ως επί το πλείστον για τα τοπικά δρώμενα, πίστευα ότι μέσω αυτών, μπορώ να προσφέρω κάτι, στην ευημερία και την πρόοδο του νησιού μας. Άλλοτε καυτηριάζοντας κάποιες καταστάσεις και άλλοτε κάνοντας προτάσεις.

Το τελευταίο διάστημα, βλέποντας όλη αυτή τη λαίλαπα που έχει ξεσπάσει, και που έχει φθάσει την κοινωνία μας και τη πατρίδα μας, στο χείλος του γκρεμού, με αποκλειστικούς συνυπεύθυνους τα δύο κόμματα εξουσίας, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, απογοητευμένος, αποφάσισα να μην ξανασχοληθώ.

Τι να σου κάνει και ο Δήμαρχος, τι να σου κάνει και η αντιπολίτευση. Η αλήθεια είναι ότι, από τη μια η οικονομική συγκυρία δεν δίνει κανένα περιθώριο να ελιχθείς και να δώσεις λύση, ακόμη και στα τοπικά προβλήματα , σε βγάζει εκτός προγραμματισμού και από την άλλη οι κομματικές αγκυλώσεις, καθίστανται τροχοπέδη για δυναμικές αποφάσεις και λύσεις.

Αυτή τη φορά γράφω με το θυμό του αγανακτισμένου, του προδομένου Έλληνα, από τις ίδιες τις επιλογές του, τις οποίες ακολούθησε με συνέχεια και συνέπεια Όλα τα χρόνια της ζωής του.

Πώς να ανεχτείς, ένα κόμμα που παρέσυρε το λαό μας με τα ευήκοα συνθήματά του, μόνο και μόνο, για να αποσπάσει την ψήφο του και μέσω αυτής να καταστήσει τη χώρα υποχείριο των ξένων κερδοσκόπων;

Είναι συγκλονιστικό να βλέπεις, την παράταξη, που ανιδιοτελώς πίστεψες, και στήριξες να σου στραπατσάρει με το χειρότερο τρόπο την ιδεολογία σου, να καταπατεί τις αρχές σου, να σκοτώνει τις αξίες σου και να ξεφτιλίζει το σοσιαλιστικό ιδεώδες, οδηγώντας την κοινωνία μας στην εξαθλίωση, στη φτώχεια και στη μιζέρια.

Είναι σοκαριστικό να βλέπεις στην Ελλάδα του 2012, ανθρώπους να αυτοκτονούν, από οικονομική απελπισία, άστεγους να κοιμούνται στα πεζοδρόμια, και χιλιάδες λαού να προστρέχει στα συσσίτια ή να μαζεύουν τα υπολείμματα των λαϊκών αγορών, ή ψάχνοντας στα σκουπίδια.

Είναι οδυνηρό να βλέπεις τη νέα γενιά, χωρίς ελπίδα για το μέλλον, χωρίς προοπτική, χωρίς εργασία και αν υπάρχουν και κάποιοι τυχεροί, να εργάζονται με όρους στυγνής εκμετάλλευσης.

Είναι εξοργιστικό να βλέπεις, την ανεργία συνεχώς να διογκώνεται, να μειώνονται ανεξέλεγκτα μισθοί και συντάξεις, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να γονατίζουν, την αγορά να βουλιάζει, και τα απανωτά χαράτσια που εκτός των άλλων, σου ζητούν να πληρώσεις ενοίκιο για το σπίτι σου, που με τόσο κόπο απέκτησες, ή που ακόμα δεν ξεχρέωσες στις τράπεζες.

Είναι απογοητευτικό να βλέπεις τους δήθεν κοινωνιστές, να διαλύουν το κοινωνικό κράτος και να καταργούν βασικά εργασιακά δικαιώματα.

Είναι συνταρακτικό να βλέπεις, να σπέρνουν τρομοκρατία και πανικό, με απώτερο σκοπό, το πάγωμα των λαϊκών αντιδράσεων, κάθε φορά που πρόκειται να πάρουν κι άλλα αντιλαϊκά μέτρα, τα οποία δεν κάνουν τίποτε άλλο, από να βάζουν την ελληνική οικονομία πιο βαθιά στην ύφεση, και να διογκώνουν τις κοινωνικές ανισότητες, χωρίς να υπάρχει κάποιο σχέδιο για αναπτυξιακή πολιτική.

Είναι αδιανόητο να βλέπεις, να δεσμεύεται η χώρα σου, και να περιορίζεται η εθνική της κυριαρχία, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες, από τα συλλογικά όργανα των κυβερνητικών κομμάτων.

Είναι απάνθρωπο να βλέπεις, μέσα στη Βουλή των Ελλήνων, αυτούς που ο λαός μας έστειλε, να παλέψουν για την ευημερία του και την ευημερία της πατρίδας μας, μετά την ψήφιση των μοιραίων για την κοινωνία και την Ελλάδα νομοσχεδίων, ικανοποιημένοι να χειροκροτούν.

Τέλος είναι εξωφρενικό να βλέπεις, τη φημολογούμενη δημοκρατική παράταξη του ΠΑΣΟΚ, να διαγράφει στελέχη της, γιατί διαφοροποιήθηκαν με την ψήφο τους, στην παράλογη επιμονή της συντηρητικής Ευρώπης, σε ακραίες νεοφιλελεύθερες και άκρως αντεθνικές ιδέες, για την αντιμετώπιση της Ελληνικής οικονομικής κρίσης.

 Και εξ ίσου εξωφρενικό στελέχη να μη θυσιάζουν την καρέκλα τους, κάνοντας την υπέρβασή τους, για τις ιδέες, τις αξίες, τα ιδανικά τους και το σοσιαλιστικό ιδεώδες που δήθεν υπηρέτησαν και δήθεν υπηρετούν.

 Κάποιοι και μάλιστα Κεφαλονίτες γι’ αυτά έδωσαν και τη ζωή τους.

Την παραπάνω τακτική, όπως είναι γνωστό, τηρεί κατά γράμμα και το έτερο μνημονιακό κόμμα, της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο έχει απόλυτη ταύτιση απόψεων με το ΠΑΣΟΚ. Εξ άλλου συγκυβερνούν και συναποφασίζουν.

Είναι ολοφάνερο πλέον, ότι τα δύο παραπάνω κόμματα, με πρωτεργάτη το ΠΑΣΟΚ είναι συνυπεύθυνα για την σημερινή κατάσταση της πατρίδας μας. Επίσης έδειξαν τις προθέσεις τους, για το τι μέλει γενέσθαι, αν πάρουν την εξουσία στις επερχόμενες εκλογές. Και είναι διακαής πόθος τους, και στόχος τους , παρά τα λεγόμενα τους, η εκ νέου συγκυβέρνηση τους.

Αποτελεί πράξη αυτοσεβασμού η απομάκρυνση μας, από το εκφυλισμένο - μεταλλαγμένο νεοφιλελεύθερο ΠΑΣΟΚ και την απρόβλεπτη Νέα Δημοκρατία.

Διότι το μεν ΠΑΣΟΚ δεν εκφράζει πλέον, ούτε κατ’ ελάχιστον, τις δυνάμεις εκείνες της κοινωνίας που το ανέδειξαν και το έφεραν επί σειρά ετών στην εξουσία, (μόνο στο όνομα), η δε Νέα Δημοκρατία, δεν εμπνέει καμία εμπιστοσύνη με το να παίζει, συνεγγυητής της μνημονιακής πολιτικής, ο πάλαι διώκτης του, του πρώτου, ας πούμε, ήπιου μνημονίου.

Είναι επιτακτική ανάγκη, αυτή τη φορά ο λαός μας να μην κάνει κανένα συμβιβασμό, αλλά να παλέψει για να ανατρέψει, οτιδήποτε απαξιώνει και καταδυναστεύει την ανθρώπινη ύπαρξη.

Πάντα πίστευα ότι οι ηγέτες γεννώνται μέσα στα οδοφράγματα και τα χαρακώματα. Οι εποχές όμως έχουν αλλάξει. Στα πολιτικά αντιμνημονιακά χαρακώματα και οδοφράγματα, υπάρχουν αυτοί που δεν δίστασαν να θυσιάσουν θώκους και άλλα προνόμια, επειδή αντιλαμβάνονται την πολιτική, μια αέναο μάχη, για την βελτίωση της ανθρώπινης μοίρας, και το μέλλον της Ελλάδας.

Σπύρος Διον. Ματιάτος
Αξκος ε.α.

Μ. Φόρτες - Μια ευκαιρία

ΙΣΩΣ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ να έχει ιστορική (πλέον) αξία, όμως αξίζει λόγω συγκυρίας.

ΠΟΣΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ θα ήταν τα πράγματα στα Ιόνια Νησιά (σε Περιφέρεια και Δήμους) αν το απερχόμενο σύστημα «των κηπουρών» (με το βέτο του αρχικηπουρού) δεν είχε «κόψει» την τελευταία στιγμή την Α. Γκερέκου από υποψήφια Περιφερειάρχη με πρόφαση τη φορολογική περιπέτεια του συζύγου της;

Ή μήπως δεν ήταν ο τρόμος που έφερνε στο σύστημα η καραμπόλα Καλούδη στη βουλευτική έδρα, οπότε και επιβλήθηκε μια υποψηφιότητα (χαμένη «από χέρι») δίχως να ρωτηθεί κανείς;

ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΗ του 2010 ακολούθησα στις περιφερειακές εκλογές το δρόμο της συνείδησης και της αξιοπρέπειας, όπως πορεύομαι όλα μου τα χρόνια στην Αυτοδιοίκηση και την πολιτική.

Γι’αυτό και σήμερα δεν αισθάνομαι καμία δικαίωση με την ανυπαρξία της επιλογής «της αυλής των κηπουρών» στα περιφερειακά δρώμενα, ούτε από την ηχηρή απουσία της από την κομματική ζωή 1 ½ χρόνο τώρα και ιδιαίτερα τούτη την ώρα.

ΣΕ ΚΑΘΕ περίπτωση η ζωή συνεχίζεται.
Και συνεχίζεται η ζωή με τους παρόντες.
Ποτέ δεν κρύφτηκα – ποτέ δεν σιώπησα – ποτέ δεν προφασίστηκα.
Γι’αυτό και τούτη την ώρα οφείλω μια σαφή και ξεκάθαρη τοποθέτηση, για όσα γίνονται, για όσα έρχονται, στο χώρο της κεντροαριστερής παράταξης.

ΠΡΩΤΑ ΑΠ’ΟΛΑ: Δεν έχω καμία σχέση, ούτε εξουσιοδότησα κανέναν να με εκπροσωπεί ως «Επτανησιακή Αναγέννηση» σε εκλογικές συνεργασίες κάθε είδους.

Τον Γιώργο Καλούδη τον εκτιμώ, αλλά δεν τον ακολουθώ.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ επιλέγω να δώσω μία ευκαιρία στην παράταξη που ανδρώθηκα και αγωνίστηκα πολιτικά μαζί της κοντά τέσσαρες δεκαετίες.

Στην παράταξη που έδωσε ουσία στο συγκλονιστικότερο σύνθημα της μεταπολίτευσης, αυτό για «ΑΛΛΑΓΗ», και όχι σε αυτή που σύρθηκε σε επαχθείς συνθήκες.
Την ευκαιρία τη δίνω στο ΠΑΣΟΚ της νιότης του και όχι στο ΠΑΣΟΚ των μνημονίων.
Στο ΠΑΣΟΚ των αγώνων και όχι του συμβιβασμού.
Στο ΠΑΣΟΚ του κοινωνικού κράτους και του κράτους δικαίου και όχι στο ΠΑΣΟΚ της τρόικα και του Δ.Ν.Τ., της σκληρής λιτότητας και της ανεργίας.
Στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και όχι στο ΠΑΣΟΚ της Μέρκελ.

ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ τη δίνω στους δοκιμασμένους φίλους μιας ζωής και στους ονειροπόλους συντρόφους των νεανικών χρόνων, που ζήσαμε και κατακτήσαμε πολλά μαζί.

Σε αυτούς που συμπορεύομαι μια ζωή μαζί τους, στις χαρές και τις λύπες, στα εύκολα και τα δύσκολα, στις επιτυχίες και τις αποτυχίες.

Σε αυτούς που διαφώνησα, που παρεξηγήθηκα, που τσακώθηκα, που «έβαλα απέναντί μου», που έκανα εχθρούς, στη μεγάλη πορεία για μια καλλίτερη Ελλάδα, για μια καλλίτερη Κεφαλονιά, για μια καλλίτερη αυτοδιοίκηση – πιστεύοντας ότι μόνο αυτοί που δημιουργούν, έχουν την πολυτέλεια να διαφωνούν, να παρεξηγούνται, να τσακώνονται, να κάνουν εχθρούς.

ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ τη δίνω στην Κεφαλονιά του μέλλοντος μας, αλλά και στην Κεφαλονιά του σήμερα, κόντρα στην Κεφαλονιά της μιζέριας και της θλίψης.

Στην Κεφαλονιά που αποδείξαμε τα «προσκοπάκια» της μεταπολίτευσης, ότι μπορεί να σηκώνεται και να μεγαλουργεί, ακόμη και όταν είναι γονατισμένη.

ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ τη δίνω στην Ελλάδα, όχι γιατί το λένε οι επικοινωνιολόγοι στη γνωστή παγκόσμια διαφήμιση, ούτε γιατί διαφωνώ με την απαράδεκτη τοποθέτηση «εν δυνάμει» υποψήφιου για την εν λόγω διαφήμιση, αλλά γιατί …. «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», είτε το θέλουν – είτε όχι, Μέρκελ, Σαρκοζί και όλο το σινάφι τους.

ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ τη δίνω, όχι γιατί ζήτησε ο Βενιζέλος «συστράτευση», αλλά γιατί η κεντροαριστερή παράταξη δεν εξαφανίζεται, δεν τεμαχίζεται καν.

Στο Βενιζέλο η ευκαιρία, όχι γιατί το απερχόμενο «σύστημα των κηπουρών» με είχε από το 2004 σταμπαρισμένο ως «Βενιζελικό», αλλά γιατί ο Βενιζέλος πάλεψε και αγωνίστηκε την ώρα που κάποιοι άλλοι αποχωρούν για να γίνουν αρχηγοί του εαυτού τους και των φιλοδοξιών τους.

ΟΧΙ! Δεν θα ακολουθήσω τη μόδα της εποχής «να τα ρίξω» στην πολιτική και τους πολιτικούς, να στραφώ επί δικαίων και αδίκων, σηκώνοντας τη σημαία της «αντίστασης» και του «αντιμνημονιακού αγώνα» και να συμπορευτώ με αυτούς που όψιμα «διαχωρίζουν τη θέση τους» από «το ξεστρατημένο» ΠΑΣΟΚ, αλλά που για 2 ½ χρόνια είχαν πρωτεύοντα ρόλο στην ακολουθούμενη πολιτική.

ΣΕ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ, δεν βλέπω ως πολιτικά ανιδιοτελή τη θέση «Το ΠΑΣΟΚ δεν εκφράζει πλέον τις θέσεις για τις οποίες έχω αγωνιστεί και γι’αυτό αποχωρώ», όχι γιατί το ΠΑΣΟΚ παραμένει αδιαφιλονίκητα αξιόπιστη πολιτική πρόταση, αλλά γιατί οι λύσεις στα αδιέξοδα έρχονται με όρους μαζικού κινήματος και όχι κινήματος διαμαρτυρίας, αντίθεσης ή υπαρξιακής επιβεβαίωσης.
Και το μαζικό κίνημα μπορεί να διορθώνει τα λάθη του όταν του δίνονται ευκαιρίες.

ΣΕ ΑΥΤΗ τη νέα εποχή , δύσκολη για την κοινωνία και τους πολίτες της, δηλώνω ΠΑΡΟΝ, γιατί αυτό μου επιβάλλει η μέχρι σήμερα πορεία μου.

Δηλώνω ΠΑΡΟΝ γιατί η λύση είναι η συμμετοχή και όχι η απάθεια και η υποταγή.

Ζιζάνιο τ’ Αργοστολιού: Θα ηχήσουν οι σάλπιγγες Ζιζάνιο τ’ Αργοστολιού: Θα ηχήσουν οι σάλπιγγες

Δεν είναι ένας, δεν είναι δύο, δεν είναι τρεις

παίδες Ελλήνων, μα και βρικόλακες, αιμοχαρείς

την κοινωνία μέσα σε μέγγενη έχουνε βάλει

σφίγγουν αλύπητα, συλλέγουν το αίμα οπού θα βγάλει.

Είναι ο Γιώργος, κι ο άλλος Γιώργος με τον Αντώνη

Δεν φτάνει η μέγγενη, πρόσφατα στήσανε και την αγχόνη

Τον Παπά-Δήμιο εδιορίσανε –γνωστό «κουμάσι»-

Τρόμο να σπέρνει, όλους τους Έλληνες πως θα κρεμάσει.

Είναι κι άλλοι που σεγοντάρουνε στον ίδιο τόνο

λαό δεν βλέπουν, δεν βλέπουν άνθρωπο, βλέπουνε … όνο

που του φορτώνουνε πάνω στη πλάτη του όλα τα βάρη

τον σώζουν δήθεν μ’ αυτά τα μέτρα που ‘χουνε πάρει.

Ειν’ τα στελέχη τους, οι βουλευτές τους, οι υπουργοί τους,

οι κερδοσκόποι κι άλλα λαμόγια πού ‘ναι μαζί τους.

Για την καρέλκα και την κονόμα στήνουν οπίσθια

ποσώς τους νοιάζει που η κοινωνία πνέει τα λοίσθια.

Φέραν την τρόικα κι όλους τους ξένους απατεώνες

δεν θα συνέλθουμε, κι αυτό πιστέψτε το, ούτε σ’ αιώνες.

Πίνουν το αίμα μας και δεν σηκώνει αμφιβολία.

Θλίψη, εξαθλίωση, μιζέρια, φτώχια, μελαγχολία.

Ορδές ανέργων και πεινασμένων γεμίζει η χώρα.

Σε λίγο ο ένας θα τρώει τον άλλον. Σιμών΄ η ώρα.

Στα κρεματόρια σπρώχνουν τους Έλληνες όλους μαζί,

όπως διέταξ’ η γκιόσα Μέρκελ κι ο Σαρκοζί.

Πόλεις αστέγων κι όσοι δεν έχουν τα απαραίτητα

εδώ είναι. Νάτοι! Μ’ αυτοί τους γράφουν στα αμελέτητα.

Για τούτο τα ‘χουν, σε τιποτ’ άλλο δεν χρησιμεύουν

εκπαιδευμένοι και ορκισμένοι να εξολοθρεύουν.

Δυο χρόνια τώρα κάποιες χιλιάδες αυτοκτονήσαν.

Βαριά τα χρέη. Μα οι προστάτες μας το αγνοήσαν.

Στα ξένα διώχνουν σαν μετανάστες και τα παιδιά μας.

Καταπατούνε όλα τα όσια και ιερά μας.

Κάνουν τη χώρα προτεκτοράτο των τραπεζών.

Δουλεύουν στ’ όνομα των τοκογλύφων μας δανειστών.

Την Εθνική μας Κυριαρχία την εκχωρούν.

Όσο οι εχθροί μας τους δίνουν βήμα θα προχωρούν.

Το Σύνταγμά μας σαφώς το λέει και το φωνάζει

«Πρώτα ο λαός μας» που η εξαθλίωση τώρα τον σφάζει.

Αυτοί μ’ απάθεια και αδιάφορα πάλι σφυρίζουν,

και νέα μέτρα για να μας λιώσουν υπερψηφίζουν.

Βρε ποιους στηρίξαμε κι αγωνιστήκαμε να κυβερνήσουν!!!

Δεν ξεκουμπίζονται να φύγουν νύχτα να μας αφήσουν!

Σε ξένα κέντρα την περηφάνια μας στέλνουν πεσκέσι,

κι όλη τη χώρα απ’ άκρη σ’ άκρη αλυσοδέσει.

Στα χέρια σου έχεις λαέ τη λύση για να σωθείς,

μα πρέπει πρώτα απ’ το καναπέ σου να σηκωθείς.

Έβγα στους δρόμους και στις πλατείες σ’ όλη τη χώρα,

κάνε τη σπίθα φωτιά ν’ ανάψει αμέσως τώρα.

Το Ζιζάνιο τ’ Αργοστολιού
Για όλα τα ελεύθερα σκεπτόμενα sites και blogs

Μάρκος Κοτσιλίνης - Απύθμενο Θράσος

Αργοστόλι 04-01-2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Απύθμενο θράσος

Σε μεγάλο πολιτικό ατόπημα προέβη ο «Συμπαραστάτης του Δημότη και της Επιχείρησης» κ. Αλυσανδράτος Γεράσιμος.

Σε πρόσφατο άρθρο του, θυμήθηκε τι έγινε στην Πύλαρο στα δώδεκα χρόνια που ήμουν Δήμαρχος, αράδιασε ένα σωρό ανακρίβειες, λες και αυτά είναι τα σημερινά προβλήματα, και αισθάνεται περήφανος για τις δικές του καλές «δόξες».

Κυρίως όμως- και αυτός ήταν ο στόχος του απαράδεκτου κειμένου- φόρεσε τον χιτώνα, αυτοαναγορεύτηκε σε δικαστή και εισαγγελέα απευθύνοντάς μου ερωτήματα, κατηγορώντας με για το γνωστό θέμα της μη καταβολής ασφαλιστικών εισφορών εργαζομένων στο ΙΚΑ, σαν να είχε πρόσβαση στις διεξαγόμενες έρευνες. Ικανοποιείται έτσι, ονειρευόμενος αποκεφαλισμούς τύπου Σαντάμ Χουσεϊν.

Με τις ενέργειες αυτές ακυρώνει τον θεσμικό ρόλο που του ανατέθηκε, δηλαδή να συμβάλλει αποτελεσματικά στην επίλυση διαφορών μεταξύ Δήμου και πολιτών. Το αξίωμα αυτό επιβάλει αμεροληψία, αντικειμενικότητα και κυρίως αυστηρή αποχή από τις πολιτικές και παραταξιακές διαδικασίες.

Οφείλει να γνωρίζει ο αξιότιμος κ. Συμπαραστάτης του δημότη, ο οποίος αμείβεται για τις υπηρεσίες του με ποσόν 25.000,00 € ετησίως, ασκώντας τα καθήκοντά του από την Αγία Ευφημία, ότι πρέπει να εξαντλεί την ενεργητικότητά του σε επίλυση προβλημάτων του Δήμου και των πολιτών. Φαίνεται όμως ότι αδυνατεί να ξεφύγει από παλαιές και καταδικασμένες πρακτικές του παρελθόντος, γεγονός που τον καθιστά ακατάλληλο για το αξίωμα που ανέλαβε.

Οφείλει επίσης να θυμάται, ότι η κοινωνία της Πυλάρου δεν αναγνώρισε τις μεγάλες του αρετές και σε τρεις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, όπου είμαστε αντίπαλοι, τον έστελνε στην αντιπολίτευση.

Σε ό,τι με αφορά, για να μη θεωρηθεί ότι υπεκφεύγω, αναφέρω και πάλι ότι ΕΓΩ εζήτησα πρώτος, με επιστολή μου στον Δήμο, να γίνει τάχιστα έρευνα για να διαλευκανθεί πλήρως το ζήτημα. Καλώ και πάλι την δημοτική αρχή να επιταχύνει τις όποιες έρευνες γίνονται. Διαφορετικά, κινδυνεύει να θεωρηθεί, ότι δεν επιδιώκει την αλήθεια αλλά την πολιτική μου ομηρία.

Η δημοτική αρχή οφείλει επίσης να συνετίσει τον αξιότιμο Συμπαραστάτη του Δημότη και να προασπίσει τους θεσμούς για τους οποίους διακηρύσσει ότι κόπτεται.

Από το Γραφείο Τύπου.

Ρουπάκι: Αναδημοσιεύουμε παρακάτω το εν λόγω άρθρο του κ. Αλυσανδράτου από το Kefaloniapress ώστε να έχει ο αναγνώστης μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα. 

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΥΛΑΡΟΥ

Ανεξάρτητα από τα καθήκοντα που τώρα υπηρετώ στο Δήμο Κεφαλλονιάς, δεν έπαψα ποτέ να είμαι ενεργός πολίτης, να ενδιαφέρομαι για τα κοινά και ιδιαίτερα για όσα συμβαίνουν στην ιδιαίτερη πατρίδα μου την Πύλαρο, την οποία με εντολή των συνδημοτών μου υπηρέτησα ως α’ εκλεγμένος Δήμαρχός της όταν εθελοντικά συνενώθηκε το 1995.

Για την εποχή εκείνη και τις συνθήκες που υπήρχαν, το έργο που ανέβαλα ήταν σημαντικό αλλά και δύσκολο. Θεωρώ πως το έφερα σε πέρας με μεγάλη επιτυχία, αφού παρέδωσα έναν οργανωμένο και νοικοκυρεμένο Δήμο με όλες τις σύγχρονες δομές λειτουργίας του και με ένα έργο μεγαλύτερο από το έργο της δωδεκαετίας που ακολούθησε από άποψη χρησιμότητας στο κοινωνικό σύνολο και αναπτυξιακής προοπτικής της περιοχής.

Τώρα έχει γίνει ολοφάνερο πως η εποχή μας ξεπέρασε.Τα προηγούμενα δώδεκα χρόνια με τις πολλές ευκαιρίες, περίσσεψαν τα λόγια αλλά κανένα από τα απαραίτητα για το μέλλον και την ανάπτυξη της Πυλάρου έργο όχι μόνο δεν έγινε αλλά ούτε καν δρομολογήθηκε με προοπτική υλοποίησης στο εγγύς μέλλον.

Ο κ. Κοτσιλίνης σπατάλησε ένα σωρό χρήματα σε έργα προσωπικών εξυπηρετήσεων και σε αντιαναπτυξιακά και μη επιλέξιμα για την περιοχή κτιριακά έργα που μόνο για συντήρηση τώρα θέλουν αρκετά χρήματα. Ακόμα και στα έργα των κοινωνικών δομών (Κ.Η.Φ.Η, Κ.Α.Π.Η, κ.λ.π) σπαταλήθηκαν χρήματα για να προσφέρουν υπηρεσίες σε άτομα που δεν ήταν απαραίτητο, με την έννοια ότι είχαν την οικονομική και οικογενειακή δυνατότητα να τις απολαμβάνουν.

Τα πανηγύρια, οι φιέστες, οι δημόσιες σχέσεις και ένα σωρό άλλες ευρωβόρες εκδηλώσεις υπηρετούσαν τις πολιτικές σκοπιμότητες του τ.Δημάρχου. Κύριος στόχος το προφίλ και οι ψήφοι.

Η Πύλαρος είχε ίδια έσοδα από διάφορες πηγές και θα έπρεπε να αποτελεί υπόδειγμα λειτουργίας Δήμου από μια υπεύθυνη και χρηστή διοίκηση. Αντ’ αυτού δημιουργήθηκε επί Κοτσιλίνη ένας υδροκέφαλος και σπάταλος Δήμος που κατάφερε να κληρονομήσει ακόμα και χρέη στο Δήμο Κεφαλονιάς πάνω από 1,7 εκατ.ευρώ. Επιπλέον αυτών, η Δημοτική επιχείρηση που του την παρέδωσα λευκή και με προίκα τα σημαντικά έσοδα του Μύρτου, άφησε και αυτή χρέη πάνω από 400.000 ευρώ. Τελευταία, προς επιβεβαίωση του τρόπου λειτουργίας του τ. Δήμου, διαπιστώθηκε ότι πάνω από 150.000 ευρώ από ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων στο Δήμο και διάφορα νομικά του πρόσωπα, έκαναν φτερά κυρίως το 2010.

Από πλευράς Δήμου Κεφαλλονιάς, από ότι πληροφορούμαι έχουν γίνει για αυτό το θέμα οι σωστές ενέργειες. Όμως πέρα από το αποτέλεσμα της έρευνας που βρίσκεται σε εξέλιξη, η κοινωνία συζητά και τα ερωτήματα στα οποία έχει υποχρέωση δημόσια να απαντήσει ο κ.Κοτσιλίνης έχουν σχηματιστεί στα χείλη των απλών ανθρώπων:

Είναι αλήθεια ότι στο ευαίσθητο τμήμα της Οικονομικής Υπηρεσίας του τ.Δήμου Πυλάρου δούλευε άτομο που δεν είχε τα απαιτούμενα προσόντα, το οποίο είχε προσληφθεί από τη Διαδημοτική σαν καθαρίστρια για κάποια περίοδο, ενώ το κρίσιμο έτος 2010 δούλευε εκεί χωρίς να υπάρχει καν σύμβαση εργασίας;

Αλήθεια πως πληρωνόταν το άτομο αυτό αφού δεν υπήρχε σύμβαση και τι ασφάλεια είχε;

Μπορείτε να ισχυρισθείτε κ.Κοτσιλίνη, πως δεν το γνωρίζατε αυτό αφού το συγκεκριμένο άτομο δούλευε καθημερινά λίγα μέτρα από το γραφείο σας;

Μπορείτε να ισχυρισθείτε πως οι ευθύνες σας είναι μόνο Πολιτικές;

Έχω εμπιστοσύνη στο Δήμο Κεφαλλονιάς ότι με επιτυχία θα ολοκληρώσει την έρευνα, θα αποδώσει ευθύνες, θα καταγράψει παραβάσεις- παρανομίες υπηρεσιακών παραγόντων και πολιτικών προσώπων και τέλος θα πράξει τα δέοντα.

Επίσης πιστεύω ότι η Πολιτεία δεν θα σιωπήσει απέναντι σε ένα υπαρκτό σκάνδαλο που αφορά απιστία, κακοδιοίκηση και παράβαση καθήκοντος.

Με όλα αυτά ο μύθος του ικανού και σωστού Δημάρχου και ο μύθος του νοικοκυρεμένου Δήμου που είχε μεθοδικά και με επικοινωνιακό τρόπο καλλιεργήσει ο κ. Κοτσιλίνης κατέρρευσαν σαν χάρτινοι πύργοι. Εγώ και οι συνεργάτες μου γνωρίζαμε την πολιτική περιπέτεια που ζούσε η Πύλαρος. Κατ’επανάληψη είχα δημόσια εκφραστεί καταγγέλλοντας πρόσωπα και καταστάσεις, όμως διάφοροι διαμορφωτές της κοινής γνώμης είχαν καταγράψει αυτή τη συμπεριφορά μου ως έκφραση πίκρας και έντονης διάθεσης αντιπολίτευσης. Πάντως εγώ νοιώθω ικανοποιημένος αφού ούτε σιώπησα, ούτε εκβιάστηκα, ούτε πρόδωσα τα πιστεύω και τις αρχές μου και ουδέποτε κατηγορήθηκα κατά την άσκηση των Πολιτικών αλλά και Επαγγελματικών καθηκόντων μου.

Τελειώνοντας, αντί να αισθάνομαι δικαιωμένος, νοιώθω να με κυριαρχεί το αίσθημα της απογοήτευσης με όσα καθημερινά αποκαλύπτονται γιατί η Πύλαρος που κάποτε ξεκίνησε ελπιδοφόρα, έχασε ευκαιρίες, έμεινε πίσω και σήμερα με τις αντικειμενικές δυσκολίες που υπάρχουν υποχρεούται να ξαναζήσει την εποχή της απομόνωσης.

Ας όψονται οι υπαίτιοι!....

Μάκης Αλυσανδράτος
τ.Δήμαρχος Πυλαρέων

Πηγή: http://kefaloniapress.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=26010&Itemid=38

Αλέξανδρος Παρίσης: Ιδανικός Αυτόχειρας;

Είναι σίγουρα πολύ νωρίς για μία ασφαλή πολιτική κατόπτευση των γεγονότων, όμως παραταύτα και όντας φύσει αιθεροβάμωνες και αλαφροΐσκιωτοι, θα αποτολμήσουμε ένα ακολούθημα του μίτου της Αριάδνης και όπου μας βγάλει βρε αδελφέ.

Με τούτα και με τ’ άλλα, ο Δήμαρχος από χθες και επίσημα πια, απαγγέλει στίχους Καββαδία στο Μιχαλάτο: «ό,τι αγαπούσα αρνήθηκα για το πικρό σου αχείλι». Κι όχι μόνο σ’ αυτόν, αλλά και στον έτερο των Διόσκουρων, κ. Διονύση Λυκούδη, ο οποίος ελέω Παρίση, συνέγραψε το ηρωικό του έπος στις εκλογές του ΕΒΕΚΙ.

Είναι πέραν από εξόφθαλμη και ιλαρή, συνάμα, η προσπάθεια των ιμάμηδων απόγονων του Γκαίμπελς των τοπικών ΜΜΕ, να πείσουν την κοινή γνώμη, για την επιτυχία του εγχειρήματος, την κυριαρχία του Άθως, του Πόρθος και του Άραμις, καθώς και για την ήττα του Λουκέρη, της Στεφάτου και του τοπικού ΠΑΣΟΚ συνολικά.

Αλλά ας δούμε τα πράγματα πιο ψύχραιμα.

Λοιπόν, το δεδομένο είναι ότι ο Μιχαλατός, ο Παρίσης και ο Λυκούδης τους πήραν τα σώβρακα στο επιμελητήριο. Επειδή από το αποτέλεσμα κρίνονται όλα, το αποτέλεσμα λέει σε απόλυτους αριθμούς 13, 8, 0.

Όμως έτσι μετριούνται όλα σε απόλυτα νούμερα;

Σε κάθε μας επιλογή υπάρχουν τα κόστη και τα οφέλη. Εξ’ ου και οι μελέτες κόστους-οφέλους (Cost-Benefit Analysis) . Μόνο έτσι μετριούνται οι επιλογές μας.

Έχουμε και λέμε. Μήπως οι πιθανότητες αποτυχίας δεν ήταν και τόσο πολλές ώστε να συνιστά θρίαμβο η νίκη Μιχαλάτου; Μήπως δηλαδή έπαιζε στην έδρα του;

Μήπως το μέγεθος της νίκης είναι απλώς εικονική πραγματικότητα;

Και από την άλλη μήπως ο κ. Παρίσης χθες αυτοκτόνησε πολιτικά;

Μήπως δηλαδή αυτή η σπουδή που επέδειξε να στηρίξει τους φίλους του, Μιχαλάτο και Λυκούδη, ήταν μία θηλιά που πέρασε στο λαιμό του;

Και εξηγούμαι.

Με τη στάση που κράτησε στο επιμελητήριο, δυσαρέστησε και πολλαπλασίασε τους εντός της ΝΔ συντρόφους του, οι οποίοι τον στήριξαν να εκλεγεί δήμαρχος. Αυτό το 8% της κ. Στεφάτου, καλό είναι κάποιος να το μεταφράσει σε πρόσωπα, τα όποια όπως φαίνεται, νιώθοντας προδομένα, δε θα στηρίξουν ξανά τον κ. Παρίση για δήμαρχο. Και μιλάμε για στελέχη παραδοσιακά προσκείμενα στον Παρίση. Έτσι βαθαίνει το χάσμα που έχει ανοίξει μετά από τις διαγραφές και παραιτήσεις Ρουχωτά και Βεντούρα.

Ένα δεύτερο δεδομένο είναι ότι καταβάλλεται μία έναγχη προσπάθεια να φάνει η ήττα του ψηφοδελτίου της ΝΔ όχι σαν δεύτερη αποστασία Παρίση (τα ίδια είχαν συμβεί και το 2006 με το Λευκαδίτη), αλλά σαν αποτυχία των επιλογών της ΝΟΔΕ. Εδώ, εκ των πραγμάτων, αληθεύουν και οι δύο υποθέσεις. Και ο μεν αποστάτησε και οι δε απέτυχαν.

Ποιό αμάρτημα είναι βαρύτερο; Ο καιρός γαρ εγγύς.

Επίσης, εάν επιθυμεί ο κ. Παρίσης να επανεκλεγεί δε μπορεί χωρίς τη στήριξη τη ΝΟΔΕ. Άρα ή πρέπει να κυριαρχήσει στη ΝΟΔΕ ή να τα βρούνε μεταξύ τους. Γιατί, στην περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ κατεβάσει ένα καλό ψηφοδέλτιο, δεν θα έχει καμία ελπίδα ούτε με τον Λυκούδη αλλά ούτε και με το Μιχαλάτο παρέα.

Καλό θα ήταν να γινεί αντιληπτό ότι η διαφορά που είχε ο κ. Παρίσης από τον κ. Κοτσιλίνη δεν ήταν δα και κάτι σημαντικό. Οι γνωρίζοντες λένε, ότι με τα πλεονεκτήματα που είχε ο Παρίσης και τα μειονεκτήματα που είχε ο Κοτσιλίνης, η διαφορά δεν ήταν άξια λόγου.

Ποντάρει άραγε ο κ. Παρίσης σε μία εκλογή Παπαδάτου στις βουλευτικές; Πιθανόν. Αυτή η εξέλιξη σίγουρα θα τον έκανε να νιώσει πιο άνετα.

Αν όμως εκλεγεί ο Αλιβιζάτος, τότε τί γίνεται;

Στην περίπτωση που δεν πάρει το χρίσμα από τη ΝΔ, σκέφτεται την πιθανότητα να κατεβάσει ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο με Μιχαλάτο και Λυκούδη;

Αν χάσει, θα μείνει να κάνει αντιπολίτευση ή θα τους αφήσει πάλι σύξυλους, όπως έκανε το 2006;

Το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι από τη στενότατη συναστροφή του με Μιχαλάτο και Λυκούδη έχει βγει χαμένος, κι ας μην το καταλαβαίνει.

Πιθανόν όταν το καταλάβει να είναι αργά.

Α.Π.

"Νυστέρι" - νέο φύλλο

Έχει αρχίσει η διανομή του φύλλου 24 (Νοέμβριος 2011) για το έντυπο "Νυστέρι". Αναζητήστε το.

Νέο Ιστολόγιο!

Καλωσορίζουμε στη blogoσφαιρα της Κεφαλονιάς το ιστολόγιο της Πρωτοβουλίας Πολιτών Κεφαλονιάς.

Ευχαριστούμε τον Τάσο Καβαλλιεράτο για την επισήμανση.

Ευχόμαστε κάθε επιτυχία στους σκοπούς του νέου ιστολογίου για την πληρέστερη ενημέρωση και κατάθεση θέσεων και απόψεων για θέματα που αφορούν τον τόπο μας και τους πολίτες του.

Σύνδεσμος ιστολογίου:  http://protov.blogspot.com/

Λένα Αντωνάτου: Προς Πασόκους Της Τέως Εξουσίας, Της Νύν Προς Στελέχη & Απλούς Οπαδούς.

Πρίν αποτανθώ ευθέως στα πρόσωπα που αναφέρω στον τίτλο του σημειώματος αυτού, θα περιγράψω την κατάσταση της κατακαημένης Ελλαδίτσας όπως την βλέπω εγώ, μια υποτελής - όχι πολίτης, ούτε υπήκοος της χώρας αυτής-, της χώρας μου δηλαδή.

Το έναυσμα μου το έδωσε η οργισμένη φωνή δεκάδων φοιτητών στη Θεσσαλονίκη
Που γιουχάρισε τον Καστανίδη φωνάζοντας "Μας καταστρέψατε".

"Σκασίλα" του Καστανίδη & όποιου άλλου κατέχοντος εξουσία ή όχι, ανήκοντος σ'αυτόν τον άθλιο, ξεφτιλισμένο, δοσιλογικό, προδοτικό, ξεπουλημένο πολιτικό χώρο, άλλωστε ο παχυδερμισμός παρουσιάζεται εκ γενετής..

Έτσι αποφάσισα να "γρατσουνίσω"μερικές αράδες. Ποιος θα τις ακούσει ?
Ποιος θα ντραπεί? Κανείς. Δεδομένο:

Είμαστε γι'αυτούς αμελητέα ποσότητα. Εμείς ένας περήφανος & αξιοπρεπής λαός που χιλιάδες χρόνια δίνει αίμα για την Ελευθερία του. Ένας λαός που συγκρότησε το Ε.Α.Μ. & τάβαλε με την ατσαλένια μπότα του Γερμανού κατακτητή.

Ποδοπάτησαν την λεβεντιά μας αφήρεσαν το χαμόγελο μας, ανέστειλαν την αξιοπρέπεια μας. Μας είπανε STOP στο αναφαίρετο δικαίωμα για κάθε άνθρωπο στη δουλειά , στη μόρφωση, στην υγεία, στην σύνταξη, στην ΖΩΗ.

Κοινωνική, οικονομική, ηθική, πολιτισμική καταστροφή.

Ένας Γιωργάκης γιός & εγγονός προδοτών, Αμερικανοαναθρεμμένος, χωρίς ίχνος μόρφωσης με κύρια γλώσσα τα ηλίθια Αγγλικά του μας συνθλίβει το όνειρο.
Απαγορεύει στα παιδιά & τα εγγόνια μας να ζήσουνε.
Κατ'εντολήν της μαμάς του? & αυτή η τσιτωμένη γηραιά κυρία από ποιόν εντέλλεται?
Αλλά & ο συγχωρεμένος ο μπαμπάς του Γιώργου που για να αποκτήσει τον στρατό του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μοίραζε με την σέσουλα δανεικά λεφτά & διόριζε "αβέρτα" στον δημόσιο τομέα..& τώρα κλαίμε & κλαίνε..!

Αμ! & ο Σημίτης εγκάθετος του Γαλλογερμανικού άξονα - όπως λένε- μας έχωσε στην Ο.Ν.Ε. χωρίς τις απαραίτητες εγγυήσεις & στην φούσκα του χρηματιστηρίου.

Έτσι το κακό έγινε ολέθριο & όλοι αυτοί οι "όμορφοι" της Ν.Δ. που με χειρουργικό - λεπτουργικό τρόπο στήριζαν & θα στηρίζουν πάντα την καθεστηκυία τάξη & τα χρηματοκιβώτια της.
Είναι όλη αυτή η σαβούρα που κυβερνάει τόσα χρόνια & που εκπέμπει ανυπόφορη μπόχα. Έλεος!
Φέρτε πίσω τα δις που ταξιδέψατε στην Ελβετία...Γυρίστε πίσω τα κλεμμένα
-Πες αλεύρι, ο Άκης σε γυρεύει
- Τσουκάτε, το εκατομμύριο,
- Μαντέλη φίλε των εδώ,
- Πάγκαλε με τα οκτώ σου σπίτια. ντροπή σας.!

Μας προκαλείτε στομαχικές διαταραχές, αηδία..κίναιδοι..!
Και όμως φίλοι όλα αυτά τα κ..α συγνώμη λαμόγια μένουν στο απυρόβλητο.

Ζούμε σε ένα προτεκτοράτο όπου η ανεργία σουβλίζει τον κοσμάκη - ειδικά τους νέους-, η εφεδρεία (ομηρία) οδηγεί τόσους ανθρώπους σε παραγωγική ηλικία στην ανεργία. Εργάτες, μικρομεσαίοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, όλοι αλέθονται στην μυλόπετρα του εν κρίσει καπιταλισμού.

Και το πιο φοβερό - ζοφερό - θάλεγα, ο Υπουργός Υγείας - αυτός ο γόης της πεντάρας Λοβέρδος- έκοψε επιδοτήσεις από μονάδες απεξάρτησης & έκοψε ποσοστά από συντάξεις ανθρώπων περιθαλπτόμενων σε δημόσια ιδρύματα χρόνιας παραμονής.

Σοκ ο "κύριος" αυτός έδειξε την καθαρή του μούρη δηλ. τον απανθρωπισμό του, & τον αχαλίνωτο νεοφιλελευθερισμό του.

Οι αδύναμοι να πεταχτούν στο καλάθι των αχρήστων, έτσι σκέφτηκε το άρρωστο μυαλό του. Μόνο άρρωστο?

Σε λίγο καιρό τις λέξεις "κοινωνικό κράτος" & "κράτος πρόνοιας" θα ψάχνουμε να τις βρούμε στο λεξικό. Θάναι άγνωστες, μπας & ήδη είναι?

Όλα αυτά τα αρπακτικά που ντυθήκανε άνθρωποι με προεξέχοντα τον Γιωργάκη
Έφεραν αυτή την καταιγίδα, την χιονοστιβάδα, τον ορυμαγδό.

Έτσι λέει το σχέδιο που καλείται να διεκπεραιώσει "το παιδί" ώστε η χώρα μου, η χώρα σας, να ξεπουληθεί αντί πινακίου φακής.
Α! & για τα μεροκάματα α-λα Κίνα.

Το σύστημα βέβαια & η πλουτοκρατία θα ενισχύονται συνεχώς, αλλά θα στηρίζονται & θα ενισχύονται & απ'την βία & απ' την Τρομοκρατία του παρα-κράτους.
Τα δακρυγόνα & τα χημικά δεν τελειώνουν... οι αποθήκες είναι γεμάτες.


Πρέπει νάρθει η στιγμή όπου η κοινωνία, ο κόσμος, ο λαός δεν θα τρομοκρατείται ούτε απ'την κρατική βία, ούτε απ'τον μπαμπούλα του "πρέπει να σωθεί η χώρα", δια στόματος Βενιζέλου, ( ο μπαμπούλας όνομα & πράγμα).

Ε ρέ! Διεθνείς τοκογλύφοι & σεις ντόπια ανθρωποειδή, παράσιτα του κόσμου, εγκληματίες των εργατικών & λαικών στρωμάτων..
Αν δεν βάλετε φρένο, θα σας φρενάρουμε εμείς..

Πρέπει να περάσετε από μια δίκη σαν αυτή της Νυρεμβέργης. Αυτή την κατάσταση στηρίζετε & εσείς ντόπιοι εξουσιομανείς, δειλοί, άνανδροι Πασόκοι .
( για να δικαιολογήσω & τον τίτλο του σημειώματος αυτού).

Θα μου πείτε. & ποια είσαι εσύ? Σας λέω: μια σχεδόν γριά κατά ταυτότητα, με νεανική ψυχή, που δεν υπήρξε λαμόγιο ποτέ & που αν οργανονώτανε σε καμιά κλαδική του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μπορεί να κατείχε & εξουσία.Η ταπεινότητα μου λοιπόν είναι προπαντός ευαίσθητη, δεν ανέχεται την αδικία .. τελειώσαμε με αυτό!

Κανείς σας λοιπόν τοπικοί παράγοντες & στηρίζοντες οπαδοί δεν ευαισθητοποιήθηκε ούτε διαφοροποιήθηκε ώστε να εκφράσει αγανάκτηση για τον σάπιο χώρο στον οποίο ανήκει. "Την ουρά στα σκέλια & το κεφάλι κάτω".

Μην χαθεί καμιά καρέκλα εξουσίας ή αξιώματα ή μα & δεν μπορέσετε να στοχεύσετε καρέκλα ή & σκαμνάκι σε τυχόν επερχόμενες εκλογές.
Για τέτοια είμαστε?

Ζήστε το λοιπόν παρέα με την αναλγησία σας, τον αμοραλισμό σας, την ξεδιαντροπιά σας & το δάκτυλο σας πάνω στο βάζο με το μέλι.

Α! να πούμε & τούτο: Ο Κος Τ. Νομάρχης είπε σε περιφερειακό συμβούλιο πως αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για το θέμα της κατάχρησης 400.000,00? περίπου απ'τον οικονομικό προϊστάμενο της Νομαρχίας, τότε: δηλαδή υφιστάμενο του.
Και λοιπόν? Τι ξέρουμε επ'αυτού? Πως τάφαγε αυτός? Με ποιού άλλου την συνέργεια?

Α! Κε Γεωργάτε όποιος αναλαμβάνει πολιτική ευθύνη παραιτείται από κάθε αξίωμα. Άγραφος νόμος, θάπρεπε να ζει ο μαγάλος μας τραγωδός ο Σοφοκλής να σας το διδάξει.
Και η ποινική ευθύνη?
Μάλλον πέταξε προς θερμές χώρες μαζί με τα χελιδόνια..!

Έτσι λοιπόν παιδάκια του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που κάποτε συμφάγαμε - κακώς για μένα-
Όλον αυτό τον καιρό επιδείξατε αναισθησία, απονιά, παχυδερμισμό!
Σας λυπάμαι..& η ταπεινότητα μου - μονάδα μέσα στο πλήθος- άνευ σημασίας για σας, σας παραδίδω στην χλεύη του κόσμου που δεν μπορεί να μορφώσει τα παιδιά του, που δεν μπορεί να δώσει την δόση του δανείου του, που πήρε για ένα κεραμίδι.!!!!που..που..που.!

Ξέρω ότι από μέσα σας θα με βρίσετε, απ'έξω σας δεν θα τολμήσετε.
Έχω ΔΙΚΙΟ σας βεβαιώνω!!!

Θέλουμε & μπορεί να γίνει:
Διαγραφή του χρέους στους διεθνείς τοκογλύφους.
Εθνικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση στους τραπεζίτες κάτω από εργατικό έλεγχο.
Ένωση των τραπεζών σε μια τράπεζα για να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα της, ώστε να δοθούν φτηνά δάνεια σε μικρομεαίους & αγρότες για να κινηθεί η αγορά & η οικονομία.
Έτσι θα ελεχθεί η έξοδος κεφαλαίων από την χώρα.

Πρέπει να ελεγχούν & να κατασχεθούν τα άνομα κέρδη & το μαύρο χρήμα που διαφεύγει μέσω των OFF SHORE ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ.

Όχι απολύσεις, δουλειά για όλους, καμιά περικοπή σε μισθούς & συντάξεις & προπαντώς να ξαναβρούμε την χαμένη μας αξιοπρέπεια.
-Οι Έλληνες δεν μπορούμε να ζούμε ως οσφυοκάμπτες.

Με αγώνες & κλωτσιές στ'άστρα θα τα καταφέρουμε.
Μην ξεχνάμε πως ο Άρης συγκρότησε & δημιούργησε την Εθνική Αντίσταση με είκοσι ανθρώπους.

Ο Αγώνας είναι μπροστά μας ..!!!

Και επειδή έχω αρκετές δεκαετίες στην πλάτη μου μπορεί να αποδημήσω σύντομα εις διάολον, απαγορεύω αυστηρώς & δια ροπάλου στον οποιονδήποτε Πασόκο να παραστεί στην κηδεία μου.

Εκτός του Μάκη Φόρτε που κατά καιρούς επέδειξε λεβεντιά ξεφεύγοντας απ'τη στρούγγα του ανομολόγητου αυτού πολιτικού χώρου.

Ευχαριστώ για την Φιλοξενία

Με τιμή
Λένα - Ζαχαρή Αντωνάτου
Μια γηραιά κυρία όχι τσιτωμένη που απ'τα 12 βρίσκεται στις επάλξεις των κοινωνικών αγώνων