Σ. Αντύπας - (Αυτο)Οργάνωση της Διοίκησης

Ουτοπία στην εξουσία

 Σταύρος Αντύπας

Η ασφυκτική συγκυρία που βιώνει ο τόπος τα τελευταία πέντε χρόνια, ανέδειξε πέραν της κριτικής για όσα τη δημιούργησαν, την ανάγκη ολοένα και περισσότερης συμμετοχής της κοινωνίας, στις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις. Η εποχή, άλλωστε, που θιασώτες κεντρικών πολιτικών διευθετήσεων, καθήλωσε μεγάλα τμήματα της στην πολιτική αδράνεια και την κοινωνική αεργία, έχει παρέλθει οριστικά. Στα ερείπια λοιπόν μας χώρας που προσπαθεί να συντονίσει τα βήματα της με την ανάγκη των ανθρώπων για απλή επιβίωση, το όραμα για αμεσότητα στη λήψη των αποφάσεων, για διεύρυνση της συμμετοχής και ανάληψη πολιτικών δράσεων, καθίσταται εξίσου επιτακτικό και ακόμη πιο ουσιαστικό από την όποια διατυπωμένη - συχνά επικοινωνιακή και μόνο - αγωνία για κατάργηση των πολιτικών εκείνων θώκων και αξιωμάτων, που έφεραν μια ολόκληρη χώρα σε συνθήκες ανθρωπιστικής πλέον κρίσης και της αντικατάστασή τους από συλλογικές, πλειοψηφικές και αμεσο-αντιπροσωπευτικές διαδικασίες, στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

Όστρακο με το όνομα του Περικλή.  Στην αρχαία Αθήνα, επίσης, τέτοια όστρακα χρησιμοποιούνταν και ως ψηφοδέλτια ιδίως σε ψηφοφορίες για εκτοπισμούς πολιτών τους γνωστούς οστρακισμούς ή εξοστρακισμούς,  που ο θεσμός αυτός επεκτάθηκε αργότερα σ΄ όλο τον ελλαδικό χώρο. 
(Πηγή: wikipedia.org)

Ιστορικά και μόνο, ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης, ήρθε να μεταφέρει στην πολιτική και αργότερα συνταγματική διάρθρωση, την αμυντική κυρίως ανάγκη των ανθρώπων, να δημιουργούν πόλεις, γειτονιές, ομάδες, παρέες, μέσα από τις οποίες και κυρίως μέσα από την εσωτερική τους συνοχή, η προστασία από κάθε είδους, μεγέθους και φύσεως επιβολή, θα τύχαινε μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας, απορροφώντας κοινωνικά με τη μέθοδο της διασποράς και της αλληλεγγύης, τις όποιες συνέπειες εθνικών, πολιτικών και κοινωνικών καταστροφών. Και έτσι πραγματικά, έγινε.

Σήμερα, στο σταυροδρόμι της πιο κρίσιμης στη σύγχρονη ιστορία, συγκυρίας, αναβίωσε και συνεχίζει να αναβιώνει, ακριβώς αυτή  η ενστικτώδης και γονιδιακά  πλέον καταγεγραμμένη αγωνία της κοινωνίας, να αντιμετωπίσει δηλαδή από κοινού,  συλλογικά και αλληλέγγυα, τον εκσκαφέα που ετοιμάζει την οικονομική και σχεδόν βιολογική της θανή.  Κι επειδή, οι αιρετοί αντιπρόσωποί της, σε αρκετές περιπτώσεις αρκέστηκαν στο ρόλο των μαυροφόρων συνοδών μιας διαγεγραμμένης εξοδίου ακολουθίας, ήρθε η στιγμή, η νεκρική πομπή της αδράνειας και συχνά της μιζέριας, να αλλάξει πορεία ακριβώς λίγο πριν τη στροφή και να αναζητήσει στα βάθη της ιστορίας της και για το μέλλον των παιδιών της, ένα νέο όραμα, συμμετοχής-δράσης-χειραφέτησης, αρχικά σε επίπεδο, γειτονιάς-κοινότητας-πόλης-νησιού και - γιατί όχι - στη συνέχεια και σε κεντρικό επίπεδο. Παραμερίζοντας αρχικά και κατα απόλυτη προτεραιότητα, τις σκόπιμες άνωθεν, διαιρετικές εντολές για διάσπαση αυτού που πραγματικά κάθε εξουσιαστικό σύστημα φοβάται, δηλαδή της κοινωνικής συνοχής και συσπείρωσης.

Στην αναγκαία αυτή πορεία, τα εμπόδια σίγουρα είναι πολλά και πάσης φύσεως. Τα Καλλικρατικά σύνδρομα διάρθρωσης κεντρικών και τοπικών εξουσιών, όπως και η πολιτική υπόσχεση για μελλοντική νομοθετική τους (και μόνο) κατάργηση, κρατούν το όραμα μιας εναλλακτικής κυριαρχικής εξουσίας, καθηλωμένο σε παλαιοκομματικά συστήματα πελατειακού και παραγοντικού χαρακτήρα. Τη στιγμή μάλιστα, που η κοινωνία αυτο-οργανωμένα, συλλογικά και κινηματικά, θα μπορούσε ήδη να καταργήσει στη πράξη και όχι στα χαρτιά τις συστημικές αγκυλώσεις, ενσωματώνοντας στη πολιτική λειτουργία της, κινήσεις, ομάδες και κινήματα που δρουν αποσπασματικά και συχνά σπασμωδικά, όχι όμως και μεθοδευμένα ή αποτελεσματικά. Εάν δηλαδή, παράλληλα με τα αυτοφυή αυτά κινήματα, η ίδια η κοινωνία και οι άνθρωποι που τα αποτελούν, προχωρούσαν σε άμεσες και αντιπροσωπευτικές διαδικασίες, ανοικτές συνελεύσεις, συμβούλια γειτονιάς ή κοινότητας και στη «θεσμοποίηση» της παρουσίας τους, τότε κανένας πολιτικός εργολάβος δεν θα έβρισκε χώρο να σταθεί (εμπόδιο) και πεδίο (δόξης) να δραστηριοποιηθεί. Για να συμβεί αυτό, δεν απαιτείται η αναμονή μιας νομοθετικής ρύθμισης που δεν θα έρθει ποτέ από ένα πολιτικό σύστημα που στη τελευταία φάση της παρακμής του φοβάται ακόμη και τον ίδιο τον εαυτό του, θα έρθει όμως ή μάλλον μπορεί να έρθει, όταν η κοινωνία αποκτήσει την πολιτική βούληση να εγκατασταθεί στις διαδικασίες εκείνες που έμμεσες προς το παρόν θα μετατραπούν σε δυναμικές, άμεσες, συλλογικές και δραστικές. Και για να συμβεί αυτό, απαιτείται απλά ένα απλό(ικό) όραμα.

Ο δρόμος για τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές δεν είναι μεγάλος, δεν είναι όμως και μικρός. Λίγο πριν την αφετηρία, προκαλεί την πολιτική αλλά και κοινή λογική, το σχήμα μιας διαλυμένης οικονομικά και πολιτικά χώρας κι ενός λαού σε βαθιά κρίση, που ταυτόχρονα οφείλουν επί τιμή να προεδρεύσουν στα σαλόνια της ευρωπαϊκής ανοργασμικής ολοκλήρωσης.  Έξω από τις πόρτες της, μια κοινωνία που κοπιάζει να επιβιώσει και μέσα από αυτές, ένα ολόκληρο υπερκρατικό σύστημα οικονομικού δεσποτισμού που διαφεντεύει δείκτες, αριθμούς, παραδόσεις, έθνη, λαούς, κοινωνίες και κράτη.

Οι ακολουθούμενες πολιτικές που διαθλώνται από τις επιμέρους των κρατών εξουσίες και διαπερνούν στο κοινωνικό ιστό, χωρίς κανένα εμπόδιο, διαπραγμάτευση ή αντίσταση, το μόνο που απομένει για να αποκρουστούν, είναι η ίδια η κοινωνία. Όχι ένα, αλλά πολλά «Γαλατικά χωριά», που με αίσθημα της ευθύνης και του ρόλου τους, θα δημιουργήσουν αυτόματα και αυτοοργανωμένα τις απαραίτητες δομές και διαδικασίες, για μια άλλη διοίκηση, άλλη πολιτική, άλλη πορεία. Η αλληλεγγύη των ανθρώπων, η κοινωνική συνοχή, το τοπικό ιδίωμα, η ανθρώπινη ευαισθησία, η έκφραση και η δημιουργία, μόνο σε μικρές (των Ελλήνων) κοινότητες, μπορούν να αποκτήσουν σάρκα και οστά.

Αρκεί για μια ακόμη φορά, να μην εγκαταλείψουμε τις τύχες ή τις ατυχίες μας στις μεγάλες του έθνους σχολές πολιτικών παραγόντων, αλλά συλλογικά, συσπειρωμένα και δυναμικά, επιχειρήσουμε το κίνημα και το όραμα μιας άμεσης, συλλογικής και ξεκάθαρης αυτοδιοίκησης, να το εγκαταστήσουμε μέσα από τους δρόμους, τις γειτονιές και τα χωριά, στις δομές μιας διοίκησης που ιστορικά και πολιτικά  πηγάζει από το λαό και ασκείται γι αυτόν και όχι εις βάρος ή ερήμην του. Χωρίς μεγάλα ονόματα και πηγαίους τίτλους, με μόνη δύναμη τη δύναμη των πολλών, τη διακριτικότητα των ανωνύμων, την ορμητικότητα  των νέων, την φαντασία των ανειδίκευτων, την ουτοπία μιας (τελικά) νίκης. Αυτά και τίποτα περισσότερο σε μια μάχη που πλησιάζει και που δεν πρέπει να χαθεί.

Έντυπη έκδοση ἔστω Νοεμβρίου 2013 - www.esto.gr

Αφιέρωμα: Τοπική Αυτοδιοίκηση

Μ. Σταματελάτος -Δημοτικά ...τραγούδια

Δημοτικά ....τραγούδια: Μας οδηγούν οι ανάγκες ή το όραμα; Οι ζημιές ή ο σχεδιασμός; Η συγκυρία ή οι στόχοι;

Μάκης Σταματελάτος

Αρκετά ...αφαιρετική προσέγγιση για ένα τόπο που έχει τόσα προβλήματα, θα σκεφτεί ίσως κάποιος. Ίσως ναι, αλλά η σωστή ισορροπία σε αυτές τις έννοιες και τις αντίστοιχες πρακτικές φέρνει αποτελέσματα. Το όραμα και οι ενδιάμεσοι στόχοι που το υλοποιούν μπορούν να φέρουν λύσεις για τις ανάγκες, ο σχεδιασμός να προλάβει ή να αντιμετωπίσει τις ζημιές. Χωρίς όμως όραμα και σχεδιασμό, η μία ανάγκη θα αντιμάχεται την άλλη και η μία ζημιά θα καθυστερεί ή θα προκαλεί την επόμενη.

Όταν μας οδηγούν οι ανάγκες, όταν περιμένουμε δηλαδή να εμφανιστούν ή να ξεχειλίσουν τα προβλήματα (δρόμοι γίνονται επικίνδυνα ακατάλληλοι, γεφύρια ...κρέμονται, μνημεία εγκαταλείπονται και άλλα παρόμοια), η φωνή των δημοτών υποχρεώνει το δήμο να αναζητήσει λύσεις που, ενίοτε, δεν μπορεί να βρει. Διότι λείπουν οι πόροι, άλλες ανάγκες είναι σε προτεραιότητα και άντε να βρεις σημείο να κάνεις αρχή... Γι’ αυτό ο σχεδιασμός στη βάση ολιστικής προσέγγισης και όχι επιμέρους επιδιώξεων αντιμετωπίζει καλύτερα και τα προβλήματα που εμφανίζονται. Καλύτερα και δικαιότερα.

Τοποθετούμαστε λοιπόν απέναντι στα προβλήματα ξεχωριστά ή συνολικά; Στοχεύουμε στη βελτίωση των συνθηκών ζωής σαν πλατφόρμα ή περιμένουμε να χτυπήσει το τηλέφωνο για να τρέξουμε; και τι γίνεται όταν τα επιμέρους προβλήματα συγκρούονται το ένα με το άλλο; Ποιόν να ικανοποιήσεις και ποιόν να αφήσεις; Και τι γίνεται όταν τα προβλήματα του πολίτη και του τόπου έχουν απέναντί τους την κεντρική κυβέρνηση και τις υπηρεσίες της - πώς αντιδρούμε; Κάνουμε κάτι παραπάνω από να συντονίζουμε δίκαιες διαμαρτυρίες που όμως ίσως στοχεύουν σε ανεδαφικές διεκδικήσεις; Καταφέρνουμε να μην μπλέκουμε το ρόλο και το στόχο θεσμών, φορέων και υπηρεσιών με τις δικές μας επιδιώξεις;

               

Πώς όμως ο σχεδιασμός μπορεί να φέρνει λύσεις για να υλοποιεί το όραμα που έχει μια δημοτική αρχή για τον τόπο της; Ποιος θα χρηματοδοτήσει τελικά το σχεδιασμό και μάλιστα στη μέση της κρίσης; Ας δούμε τα πράγματα ανάποδα. Η κρίση, όπως την ξέρουμε θα είναι καιρό μαζί μας. Οι εθνικοί πόροι δεν υπάρχουν όπως υπήρχαν κάποτε. Και αν υπάρχουν, γίνονται αντικείμενο διεκδίκησης από πολλά μέρη για να καλύψουν πολλές ανάγκες και προτεραιότητες. Οπότε ο δήμος αδυνατεί να παίξει το παιχνίδι όπως το ήξερε (το κράτος έδινε χρήμα και ο δήμος το μοίραζε σε μελέτες, έργα, προσπάθειες). Τα δεδομένα είναι όντως άσχημα. Αν η Τοπική Αυτοδιοίκηση ακολουθεί το μοντέλο που επιτάσσει ότι λίγους μήνες πριν τις εκλογές φτιάχνω δρόμους και πεζοδρόμια και αυτό αν υπάρχουν λεφτά, και κατά τη διάρκεια της θητείας περιμένω το πρόβλημα να δω αν μπορώ αν το λύσω, ναι υπάρχει σχεδόν αδιέξοδο. Το ακούμε καιρό τώρα: τα κενά, οι ανάγκες, ακόμη και οι ευκαιρίες αναγνωρίζονται, αλλά δεν υπάρχουν πόροι, το κράτος δεν δίνει...

Υπάρχουν, όμως, και άλλες πηγές χρηματοδότησης. Κοινοτικά πλαίσια και προγραμματικές διακηρύξεις. Σε αυτά όμως τα πλαίσια υπάρχει μια βασική διαφορά: αξιολογείται το έργο, η μελέτη, η ωριμότητα, οι επιπτώσεις και η προοπτική της πρότασης από εξειδικευμένους, εν πολλοίς, συνεργάτες, που είναι ίσως «μη προσβάσιμοι». Μια τέτοια διαδικασία μάλλον δεν αντιμετωπίζεται με δίκτυο γνωριμιών - που σε άλλες περιπτώσεις είναι εξαιρετικά χρήσιμο - ούτε με προσωπικές και τηλεφωνικές επαφές.

Περιμένουμε, λοιπόν, ένα δήμο να γνωρίζει και αυτές τις εναλλακτικές, να γνωρίζει και αυτή τη γλώσσα, να έχει την κατάλληλη / εξειδικευμένη ομάδα για την προετοιμασία και την υποβολή μελετών και προγραμμάτων για έργα που θα κάνουν τη διαφορά και θα ωθήσουν ή θα προκαλέσουν κινήσεις ανάπτυξης και προώθησης των βασικών αξιών που παράγονται στο δήμο, μικρές επιχειρήσεις, και ιδιώτες που θέλουν και μπορούν να μείνουν στον τόπο τους. Και αν δεν έχει αυτή την ομάδα, να μπορέσει να εμπλέξει τους κατάλληλους ανθρώπους με τα αντίστοιχα κίνητρα. Για να έχει αποτέλεσμα. Αποτέλεσμα που ίσως να μην μεταφράζεται πάντα σε ψήφους. Που μπορεί να θέλει καιρό για να αξιολογηθεί. Ανάθεση, λοιπόν ρόλων και ευθυνών και αξιολόγηση ή «παιχνίδι» με φίλους, γνωστούς και παράγοντες;

               

Οποιαδήποτε λύση για να δώσει αποτελέσματα χρειάζεται σοβαρή δουλειά, σύγκρουση με λανθασμένες πρακτικές, θέληση και απαγκίστρωση από τη μονιμοποίηση στην πολιτική. Όταν καθοδηγούν οι στόχοι, ο σχεδιασμός εξυπηρετεί την επίτευξη του στόχου, είτε αυτό είναι έργο υποδομής, είτε είναι τουριστική πολιτική, είτε είναι ποιότητα ζωής και παιδεία. Όταν καθοδηγούν οι εκλογές - όποτε αυτές και αν γίνουν - ο «σχεδιασμός» εξυπηρετεί πρόσωπα και ενίοτε αποφεύγει να δυσαρεστήσει, ωραιολογεί ή καταστροφολογεί για να καλύψει και να αποκρύψει ανεπάρκειες και αποτυχίες προσώπων και ομάδων, αλλά προστατεύει το πολιτικό τους προφίλ, το προφίλ των «παραγόντων» - τί να κάνουμε, αυτούς έχουμε.

               

Η αλλαγή λοιπόν σε πρακτικές και αντιλήψεις προϋποθέτει ανανέωση. Αλλά ανανέωση πρώτα αξιακή και μετά προσώπων. Πρόσωπα που μπορούν να συζητήσουν, να διαφωνήσουν, να συνεργαστούν, να σχεδιάσουν, να αξιολογήσουν, να χάσουν, να λαθέψουν. Αλλά όλα αυτά σε κοινά αξιακά πλαίσια. Υπηρετώντας στόχους κοινούς για αποτελέσματα και λύσεις για όλους. Πρόσωπα που σε όλα τα βήματα να ξέρουν αυτά που κάνουν, και να θυμούνται αυτά που έκαναν. Και να τα λένε. Από κοινού και με το όνομά τους.

Πηγή: έντυπη έκδοση ἔστω Νοεμβρίου 2013 - www.esto.gr

Αφιέρωμα: Τοπική Αυτοδιοίκηση

Γρ. Σταμούλης - Τοπική Αυτοδιοίκηση: Το τελευταίο οχυρό της Δημοκρατίας

Τοπική Αυτοδιοίκηση: Το τελευταίο οχυρό της Δημοκρατίας 

Γρηγόρης Αν. Σταμούλης

Όταν άρχισα να γράφω αυτό το κείμενο ήθελα να σας μιλήσω για τον Καλλικρατή, την «αρχή της εγγύτητας», την περιφερικότητα, την αποκέντρωση, τη δημόσια σφαίρα, την αμεσοδημοκρατία και την κοινωνία των πολιτών.

Ρητορίες και λοιπές τεχνοκρατικές βλακείες.

Κι όλα, βέβαια, εκ του ασφαλούς και με ύφος διδακτικό. Έτσι συνήθισα.

Πείτε μου, δεν ήμουν ηλίθιος;

Ίσως αυτό να μην άλλαζει βέβαια. Έμφυτο θα μου πείτε γαρ.

Όμως, παρόλα αυτά, θα σας πω τα ακόλουθα και μόνον.

Την πτώση του καλού (ή) κακού μεταπολιτευτικού οικοδομήματος, ακολουθεί η ανάδυση του δυσώδους, βουρκώδους, χείριστου και γκροτέσκ φεουδαρχικού παρακράτους.

Μια τέτοια εξέλιξη είναι σκόπιμο να αντιμετωπιστεί συλλογικά.

Ως εκ τούτου, όσο μένουμε σκόρπιοι, ασύντακτοι, ασύνδετοι, ακροβολισμένοι και αναρχοαυτόνομοι, τόσο  το συστημικό απόστημα θα διογκώνεται. Όσο ο καθένας μας εκτοξεύει τη μαλακία του κατά μόνας, τόσο τα παραστρατιωτικά γκρουπούσκουλα θα κάνουν πάρτυ. Η νεοπλασία θα εξαπλώνεται εώς ότου καταστεί ολοσδιόλου αδύνατη η εκρίζωσή της και η ανάταξη της υγείας του ασθενούς.

Ας μην διυλίζουμε τον κώνωπα στις λεπτομέρειες.

Μας ενώνουν πιο πολλά από όσα μας χωρίζουν.

Εμείς επωάσαμε το αυγό του φιδιού με τη συμμετοχή ή την αποχή μας.

Κι ας το ομολογήσουμε.

Κάποτε, το τέρας, το χαϊδέψαμε και μας χάιδεψε.

Το διακύβευμα είναι ότι, αν δεν αμυνθούμε, μία μακάβρια σκιά θα καλύψει τα πάντα για πολύ καιρό.

Ένα βαρύ, ρυπαρό πέπλο αδράνειας θα πνίξει τον τόπο όπου θα μεγαλώσουν τα παιδιά μας.

Και θα τσαλαπατηθούμε όλοι και η υστεροφημία μας πακετάκι. Οι ιέρακες, θα μας στήσουν στο εκτελεστικό απόσπασμα, και θα απομείνουμε μόνο ως κουρελόχαρτα στο σκουπιδαριό και τους ΧΥΤΑ της  ιστορίας.

Δίκαιο, φευ, είναι το δίκαιο του ισχυρού και η ιστορία γράφεται από τους νικητές. Ουδέναν απασχολούν οι ηττημένοι, παρά μόνο σε γραφικά μνημόσυνα.

Ουαί τοις ηττημένοις.

Καλό, είναι το καλό όλης της κοινωνίας, και όχι τα επιμέρους συμφέροντα ολίγων ομάδων.

Αν συμφωνήσουμε σε αυτό, τότε το κάτωθι σας αφορά.

Προσκλητήριο ζώντων και νεκρών για αποστολή αυτοκτονίας.

Απαιτούνται νέοι ή λιγότερο νέοι. Το ηλικιακό κριτήριο δεν είναι το μείζον. Πρωτίστως ζητούνται κι αναζητούνται έντιμοι, ειλικρινείς και ικανοί συμπολίτες, να γίνουν μέτοχοι και συμμέτοχοι σε κοινό αξιακό πλαίσιο.

Προσόν, η νεοτερική αντίληψη για τους θεσμούς, τα οργανογράμματα, τη διαχείριση των δημοσίων πραγμάτων και της πολιτικής διεργασίας.

Εφόδιο, η χλεύη για καρέκλες, θεσούλες, οφίτσια και τιμές. Οι εμμονές για δημόσια αξιώματα καλύπτουν, και συγκαλύπτουν, την παθολογία του σημερινού αδιεξόδου.

Αιτούμενο, η αποναφθαλίνωση του πολιτικού σκηνικού. Οι ταχιρρευμένες ιδέες και πρακτικές, που ήδη σαπίζουν, ώρα να πάνε για αποτέφρωση.

Οι συνοδοιπόροι πρέπει να αντιλαμβάνονται την κινούμενη άμμο στην οποία ολοένα βυθιζόμαστε παρεούλα. Επιτακτική η ενσυναίσθηση της βουβής, μουδιασμένης, ανέκφραστης και ασχημάτιστης πλειοψηφίας.

Όραμα, η έκφραση του ανέκφραστου.

Καθήκον, ο σχηματισμός του ασχημάτιστου.

Για την άνοιξη της δημοκρατίας και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Τούτη είναι η έσχατη γραμμή οχύρωσης της κοινωνικής αυτοάμυνας.

Η μάχη των μαχών.

Ο υπέρ πάντων αγών.

Υπέρ βωμών και εστιών.

Πηγή: έντυπη έκδοση ἔστω Νοεμβρίου 2013 - www.esto.gr

Αφιέρωμα: Τοπική Αυτοδιοίκηση

Έλεγχοι και ....φιλτράρισμα;

Από email αναγνώστη.

Αγαπητό Ρουπάκι,

Με μπέρδεψε σήμερα η τοπική ειδησεογραφία.

Σε ένα site διαβάζουμε 

"Τις επόμενες ημέρες καταφθάνουν στην Κεφαλονιά ομάδα επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης προκειμένου να ελέγξουν την οικονομική διαχείριση των εξής πρώην Δήμων: Ελειού Πρόννων, 

Σάμης, Πυλάρου, και Κοινότητα Ομαλών".

Σε άλλο site διαβάζουμε

"«Φύλλο και φτερό» κάνουν έγγραφα, τιμολόγια και διάφορα οικονομικά στοιχεία ορκωτοί ελεγκτές στο πρώην δήμο Πυλάρου."

Δε μπορώ να υποψιαστώ ....φιλτράρισμα πληροφορίας. Προφανώς, το ενα site προβάλει τους πρώην δήμους που ΘΑ ελεγχθούν ενώ το άλλο site  προβάλει τον πρώην δήμο που ΗΔΗ γίνεται ο έλεγχος. Μια άλλη όψη ρε παιδί μου, χωρίς ....σκοπιμότητες.

Ελπίζω τις επόμενες μέρες να είναι πιο εύκολη η ....διασταύρωση πληροφοριών.

Πάραλος.

Θεόφ.Μιχαλάτος - Υποκριτής, Ψεύτικος, Μη Χρήσιμος για την Παλλική ο Βασ. Ρουχωτάς

Κάνοντας μια αναδρομή στο πρόσφατο αυτοδιοικητικό παρελθόν της Παλλικής, δεν μπορείς παρά μόνο να αναγνωρίσεις τη θετική συμβολή της κάθε δημοτικής αρχής και του κάθε Δημάρχου  στην αναβάθμιση της περιοχής  και βελτίωση της καθημερινότητας.

Αλήθεια κ. Ρουχωτά που πήγε αυτή η μαχητικότητα και  προσφορά σας, που μας είχατε συνηθίσει κατά το παρελθόν;

Ψιθύρους ότι αλλάξατε για να παίρνετε δημοτικές δουλειές, τους αγνοώ, δεν θέλω να  τους πιστέψω.

Όμως δεν μπορώ να σταματήσω να αναρωτιέμαι.

Γιατί δεν μάχεστε με τον ίδιο ζήλο, που επιδεικνύετε για το κλείσιμο της ΔΕΥΑ, προκειμένου να ενταχθούν έργα στην Παλλική;

Γιατί δεν αγωνιστήκατε για να μην κλείσει η Πολεοδομία στο Ληξούρι, που σημειωτέον ο ίδιος προτείνατε στον Δήμαρχο;

Γιατί δεν αρθρογραφείτε και για άλλα φλέγοντα ζητήματα του τόπου μας όπως το κλείσιμο του ΤΕΙ, η υποβάθμιση του Μαντζαβινάτειου;

Το μοναδικό «πρόβλημα» του Δήμου Κεφαλλονιάς είναι η ΔΕΥΑ; Η βιωσιμότητα, η κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, η εξυπηρέτηση των πολιτών, η δημιουργία και η συντήρηση των υπαρχόντων υποδομών  εξαρτώνται αποκλειστικά και μόνο από το κλείσιμο της ΔΕΥΑ;

Της ΔΕΥΑ που ακόμα και ο νομοθέτης μέσω του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ κατοχύρωσε την ύπαρξη;

Κ. Ρουχωτά, η ΔΕΥΑ Κεφαλλονιάς, στα δύο προηγούμενα χρόνια, προσπάθησε και πέτυχε να εξοικονομήσει πόρους. Κανένα μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της δεν αμειβόταν, ο Πρόεδρος δεν χρησιμοποιούσε ούτε κινητό ούτε όχημα της υπηρεσίας, η ορθολογική διαχείριση των πόρων της υπηρεσίας συνεχίστηκε όπως και η αντικειμενική ιεράρχηση των αναγκών με γνώμονα το συμφέρον της κοινωνίας μας.

Το προσωπικό υπερέβαλλε των δυνατοτήτων του τρέχοντας, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, αριστερά και δεξιά, προσπαθώντας να καλύψει τις ανάγκες και γνωρίζοντας ότι δεν θα αποζημιωθεί για αυτό. Όμως το προσωπικό, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των συνδημοτών μας,  πιστεύει στη ΔΕΥΑ και στο έργο που επιτελεί, σε αντίθεση με εσάς κ. Ρουχωτά.

Θεωρήσαμε ότι η υποβάθμιση της  Παλλικής πρέπει να σταματήσει. Ότι ως ΔΕΥΑ πρέπει να  συμβάλλουμε με όποιον τρόπο μπορούμε στην  αναβάθμιση της περιοχής και να «ζωντανέψουμε» το Ληξούρι.

Θεωρήσαμε ότι έπρεπε να προβούμε στην μίσθωση ενός γραφείου στο οποίο θα μπορούσαν οι Παλλικισιάνοι να απευθύνονται σε καθημερινή βάση, χωρίς να πρέπει να αφήνουν την πόλη τους και να περνάνε απέναντι. Είχαμε σκοπό να ερχόμαστε από το Αργοστόλι στο Ληξούρι.

Θεωρήσαμε ότι το Ληξούρι πρέπει να έχει την ίδια μεταχείριση με το Αργοστόλι. Πρέπει να έχει το δικό του σύγχρονο γραφείο, τη δική του οργάνωση και να είναι μακριά από  παθογένειες του Δήμου. Να είναι μακριά από παραγοντισμούς, από ρουσφέτια και από κάθε είδους παρεμβάσεις (μείωση λογαριασμών, σβήσιμο κυβικών).

Ακολουθήσαμε τη νόμιμη διαδικασία για τη μίσθωση (διενέργεια δύο άγονων διαγωνισμών, απόφαση ΔΣ για απευθείας μίσθωση, έγκριση από την Αποκεντρωμένη).

Αλήθεια κ. Ρουχωτά γιατί δεν φωνάζετε που και στο Αργοστόλι η ΔΕΥΑ στεγάζεται σε διαφορετικό χώρο από το δημαρχείο; Που η υπηρεσία στο Αργοστόλι  σκοπεύει να μετακομίσει σε άλλο χώρο, εκτός δημαρχείου;

Σας διαβεβαιώνουμε κ. Ρουχωτά ότι θέλαμε να προσφέρουμε στην Παλλική. Γι ‘αυτό και εξάλλου αφήσαμε ίδια την τιμή του νερού.

Είναι υποκριτικό να μιλάτε για αύξηση της τιμής του νερού. Είναι αντιιδεολογικό να εμπαίζετε τους συμπολίτες μας. Οι τιμές είναι ίδιες με αυτές που είχατε και εσείς επί της δικής σας θητεία. 

Συγκρίνετε ένα λογαριασμό του χτες με ένα λογαριασμό του σήμερα και θα δείτε.

Είναι ανεπίτρεπτο κ. Ρουχωτά να μιλάτε ιδίως αυτήν την περίοδο, για κλείσιμο της ΔΕΥΑ και να τρομοκρατείτε  το προσωπικό της υπηρεσίας. Και αλήθεια κάποτε που επιθυμούσατε  να γίνετε  πρόεδρος της ΔΕΥΑ, ήταν για να την κλείσετε;

Κ. Ρουχωτά πραγματικά κουραστήκαμε να ακούμε τα ίδια και τα ίδια. Ξεπεράστε τη ΔΕΥΑ και βοηθείστε τον τόπο μας να λύσει τα προβλήματα που τον βασανίζουν και να αντιμετωπίσει τις υπάρχουσες δυσκολίες.

Εύχομαι στον Πρόεδρο της ΔΕΥΑ και στον Δήμαρχο να μην  επηρεαστούν από τις φωνές του χθες και να συνεχίσουν την αναπτυξιακή πορεία της ΔΕΥΑ Κεφαλλονιάς, αξιοποιώντας περαιτέρω τους πόρους της και προσφέροντας έργο στο νησί μας.

Αργοστόλι 01-03-2013

Θεόφιλος Μιχαλάτος

Επικεφαλής της

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ

Τηλ. Θεοφυλάτος -Κινηματογραφική Λέσχη Κεφαλονιάς

150 Άνθρωποι.

150 Θεατές.

150 Φίλοι της Καλής Τέχνης.

150 Πολίτες.

Που τους ενώνει κάτι απλό: Η αγάπη τους για τον Κινηματογράφο!

Και μόνον το οτι μαζεύονται, στις σημερινές συνθήκες

και για να δουν όλοι μαζί, μια ταινία που ο καθένας μπορεί να την δει στο σπίτι μόνος του,

είναι μεγάλο πράμα!

Ποιός μπορεί να τους το πάρει αυτό;

Τι έχουμε προσφέρει στους Ανθρώπους;

Παιδεία;

Ποιότητα Ζωής;

Προοπτική;

Οργανωμένο Σύστημα;

Οικονομική Άνεση;

Αξιοπρέπεια;

Σεβασμό στο Πολιτιστικό Παρελθόν τους;

Ηθική;

Αλήθεια;

Εξασφαλισμένα σύνορα;

Υγεία; Σώματος; και Πνεύματος;

Τι;

Ας τους αφήσουμε λοιπόν, να θέλουν κάτι.

Να ξεχνιούνται καπου.

Μ. Κοτσιλίνης -Απαράδεκτες συμπεριφορές

Αργοστόλι   22-2-2013

Αποχωρήσαμε από την συνεδρίαση του Δημ. Συμβουλίου της 21-2-203-13 και  παραιτούμαστε από το προεδρείο του ΔΣ, αρνούμενοι να συμμετέχουμε πλέον  στη συνεχή υποβάθμιση των θεσμών , στον  διασυρμό προσώπων και την συνεχιζόμενη απαξίωση  και διαγραφή ιστορικής μνήμης, σε οτιδήποτε αφορά το παρελθόν της τοπικής αυτοδιοίκησης στη Κεφαλονιά.

Ιδιαίτερα ο Πρόεδρος του ΔΣ αναδεικνύεται κατώτερος των περιστάσεων , άλλοτε φορώντας την τήβεννο του δικαστή, άλλοτε  παίρνοντας την ρομφαία της κάθαρσης ,άλλοτε πυροδοτώντας εντάσεις ,πιστεύοντας ότι μειώνοντας τους αντιπάλους   ωφελείται η παράταξή του, της οποίας  ανακηρύσσεται σε θεωρητικό αναλυτή.

Σε κάθε περίπτωση  είναι ο κύριος υπεύθυνος για το κατάντημα του ΔΣ .

Ασκήσαμε κριτική για το τεχνικό πρόγραμμα, που ήταν θέμα συζήτησης,  με επιχειρήματα και στοιχεία.

Πρόγραμμα προεκλογικό, αφού στηρίζεται στην τακτική της λακκούβας και  του μπαλώματος.

Πρόγραμμα φεουδαρχικό, αφού  αγνοήθηκαν οι προτάσεις των τοπικών συμβουλίων και έβαλαν την σφραγίδα τους οι τοπικοί άρχοντες.

Πρόγραμμα του ενός (1) ΕΥΡΩ, αφού πολλά έργα έχουν πίστωση ΕΝΑ ΕΥΡΩ-  διεκδικώντας βραβείο ευρεσιτεχνίας- μετατρέποντας  την αδυναμία  να τα υλοποιήσουν , σε δικαίωμα να  λένε στους δημότες πως «το έργο είναι γραμμένο στο πρόγραμμα».

Πρόγραμμα ασύνδετο, χωρίς στόχους, χωρίς ένταξη σε κανένα αναπτυξιακό σχεδιασμό. Δεν υπάρχει ούτε ίχνος σημαντικού έργου στην Κεφαλονιά, που να σχεδιάστηκε, ή μελετήθηκε εξ αρχής  από την παρούσα Δημοτική αρχή. Παράλληλα χάνονται ή απεντάσσονται  έργα από τα Εοκικά προγράμματα, ενώ δεν αξιοποιούνται διαθέσιμες  πιστώσεις για έργα σημαντικά  π.χ.  για το σπηλαιολογικό πάρκο Σάμης. 

Πρόγραμμα αφερέγγυο, αφού η απορρόφηση το 2012 σε  έργα (εκτός από τα Εοκικά)  ήταν , για νέα έργα, 1.011.119,78  Ευρώ-εκ των οποίων 717.319,54  για το γηροκομείο Αργοστολίου- και 858.000,72 Ευρώ για πληρωμές παλαιών έργων. Θυμίζουμε πως και πέρυσι το τεχνικό πρόγραμμα που ψηφίστηκε ήταν της τάξης των 20.000.000 ΕΥΡΩ.

Αντί απαντήσεων  εξαπολύθηκε επίθεση , μεταξύ άλλων ,στον ΔΣ. κ. Αραβαντινό πως ευθύνεται για …. τα απλήρωτα τηλεφωνικά τέλη του τέως Δήμου Παλλικής  και στον  επί κεφαλής της παράταξης …πως έκαναν φτερά χρήματα στον τέως Δήμο Πυλάρου , πυροδοτώντας  έτσι ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Εμείς θα συνεχίσουμε να ασκούμε  δημιουργική κριτική  και να καταθέτουμε προτάσεις  στην Δημοτική αρχή. Έχουμε κατά νου, πως κριτής όλων είναι ο λαός και  όχι οι τοπικοί ηγετίσκοι, που με περισσή αλαζονεία,     απαράδεκτες συμπεριφορές και νοοτροπίες κατοχής του Δήμου, προσπαθούν να καλύψουν την αδυναμία και ανικανότητά τους ,ακόμη  και στην απλή  διαχείριση των τοπικών υποθέσεων.

Από το γραφείο τύπου

Μ. Κοτσιλίνης - Ακυρώθηκαν από την αποκεντρωμένη διοίκηση δύο αποφάσεις Δημάρχου

Αργοστόλι   30-1-2013

                                

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Έκαναν τον Μύρτο γυαλί και τον  Παρίση… σκόνη

Ακυρώθηκαν  από την αποκεντρωμένη διοίκηση δύο αποφάσεις Δημάρχου,  με τις οποίες ανατέθηκαν εργασίες «διαμόρφωσης παραλίας Μύρτου»  σε 13 άτομα,  με διάρκεια από 15  Οκτώβριου, έως  και τον  Νοέμβριο 2012.

Ουδέποτε ο Μύρτος είχε γνωρίσει τέτοια περιποίηση. Επί ενάμιση  μήνα  13 άτομα διαμόρφωναν την παραλία, μέσα στο βαθύ φθινόπωρο. Υποθέτουμε πως τα στρογγυλά γουλιά της παραλίας θα έχουν μεταφερθεί στα Ανατολικά και τα μακρουλά στα Δυτικά. Και δεν αναφερόμαστε στους εργαζόμενους που έχουν δικαίωμα στην εργασία και την πληρωμή τους, αλλά σε όποιους δημιουργούν τα προβλήματα και τρέχουν μετά να τα συμμαζέψουν.

Ανεγκέφαλοι, αδέξιοι  και άσχετοι συμβουλάτορες οδηγούν τον Δήμαρχο σε παρανομίες και τον  Δήμο σε στραπάτσα. Ο  Δήμαρχος είναι εγκλωβισμένος σε λογικές τσαμπουκά και πρακτικές πελατειακού κράτους.

Ατυχώς, δεν αποτελεί πλέον είδηση το γεγονός, ότι απορρίπτονται  προτάσεις, απεντάσσονται έργα, χάνονται προγράμματα  και  ακυρώνονται αποφάσεις του Δήμου.  Και δεν υπάρχει  το ελαφρυντικό της άγνοιας ή της προσαρμογής. Είχαμε μιλήσει κατ επανάληψη, ότι ορισμένα θέματα απαιτούν περισσότερη προσοχή από αυτή, που με περισσή αλαζονεία  δείχνουν οι αρμόδιοι.

Η ακύρωση των απ' ευθείας αναθέσεων στηρίζεται  στο ότι  γίνονται εκτός τουριστικής περιόδου και κυρίως, ότι υποκρύπτουν συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας , δηλαδή,  ότι ο Δήμος έκανε διορισμούς αυθαίρετους και παράνομους. Η απόφαση αποτελεί κόλαφο για τον Δήμαρχο και πλήγμα για τους αρχαγγέλους της  κάθαρσης.

Νομίζουμε ότι τα σοβαρά προβλήματα απαιτούν σοβαρή αντιμετώπιση.

Από το γραφείο τύπου

Λαϊκή Συσπείρωση Κεφαλονιάς - ενημέρωση μετά τη σύσκεψη των επικεφαλής των Δημοτικών Παρατάξεων

ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΕ-ΤΡΟΙΚΑΣ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΥΛΟΠΟΙΕΙ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΒΑΣΙΚΑ ΛΑΪΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΜΕΣ

Πραγματοποιήθηκε σύσκεψη από την Δημοτική Αρχή Κεφαλονιάς για ενημέρωση των επικεφαλής των παρατάξεων πάνω στα παρακάτω ζητήματα που αφορούν λαϊκά προβλήματα. Αυτό που αναδείχθηκε ήταν η πλήρη ταύτιση της Δημοτικής Αρχής (ΝΔ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ) και της μείζονος αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ) στη διαχείριση και την λύση προβλημάτων με βάση τις κατευθύνσεις ΕΕ, τρόικας, τρικομματικής κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ.

Είναι χαρακτηριστικά τα παρακάτω θέματα :

1.Πρωτογενής τομέας (σφαγεία)

Αντί να απαιτηθεί η άμεση χρηματοδότηση που να διασφαλίζει την ασφαλή λειτουργία, τον εκσυγχρονισμό και την στελέχωση των σφαγείων με όλο το απαραίτητο εργατικό και επιστημονικό προσωπικό οδηγούνται στο ξεπούλημα με πολλαπλές αρνητικές συνέπειες τόσο για τους παραγωγούς, όσο και για τους καταναλωτές.

2.Απολύσεις εργαζομένων (διαθεσιμότητα)

Αντί να αντιπαλέψει την κυβερνητική πολιτική που απολύει εργαζόμενους με πρόσχημα την κινητικότητα -έχοντας ήδη σημαντικές ελλείψεις προσωπικού- προσπαθεί να την καλύψει με εμβαλωματικές λύσεις στην κατεύθυνση της διαχείρισης του προβλήματος όπως η κυβέρνηση επιδιώκει δημιουργώντας αυταπάτες και εφησυχασμό στους εργαζόμενους.

3.Βοήθεια στο σπίτι

Ανακοινώθηκε η ουσιαστική κατάργηση του προγράμματος από 01.04.2013, αφού για να έχει κάποιος δικαίωμα χρήσης του προγράμματος πρέπει να είναι 67% ανάπηρος με ετήσιο εισόδημα κάτω από 7500 ευρώ και να μένει μόνος του. Η επιδότηση είναι100ευρώ ανά χρήστη και εργοδότης- εργολάβος το ΙΚΑ, με άνοιγμα της λειτουργίας του προγράμματος σε ιδιώτες και ΜΚΟ. Αυτό έχει ως συνέπεια, από τους 400 και πλέον χρήστες θα μείνουν 42 και από τους 39 εργαζόμενους 3.

4.Δημοτική περιουσία (Μαντζαβινάτα-Μετόχι, Μύρτος)

Με «δικαιολογία» την πραγματική μείωση της  κρατικής χρηματοδότησης κατά 60% προς τον Δήμο και στα πλαίσια του μνημονίου, βάζει στο στόχαστρο για ξεπούλημα τα 148 στρέμματα στο Μετόχι Μαντζαβινάτων και την εκχώρηση σημαντικού μέρους της παραλίας του Μύρτου αλλά και άλλων Δημοτικών υποδομών (αθλητικών-πολιτιστικών) στην περιοχή της Πυλάρου. Αυτές οι επιλογές θα αποτελέσουν σημαντικό  κτύπημα για τους εργαζόμενους, τους μικροεπαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενους των δυο αυτών περιοχών.

5.Υποδομές (Αποχέτευση Αγίας Ευφημίας-Βιολογικός Λειβαθούς)

Επειδή δεν χρηματοδοτούν τέτοια έργα προκειμένου να καλύψουν αυτές τις ανάγκες, τα βάζουν στην «λοταρία» της ανταγωνιστικότητας και της επιλεξιμότητας, για να δικαιολογηθεί η υποχρηματοδότηση τους από την ΕΕ και κυβέρνηση.  Συνέπεια αυτών είναι, έργα όπως η αποχέτευση της Αγίας Ευφημίας και ο Βιολογικός καθαρισμός Λειβαθούς (4 Τοπικές Κοινότητες) να είναι έρμαια της κερδοφορίας και του ανταγωνισμού μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, με την Δημοτική αρχή να παίζει τον ρόλο του «διαιτητή» και του «dealer».

Από ό,τι φάνηκε βρίσκονται σε κοινή πολιτική γραμμή Δημοτική αρχή και μείζονα αντιπολίτευση αλλά και η «Ανεξάρτητη Κεφαλονιά» (Θ. Μιχαλάτος) που δια της απουσίας του   ρίχνει «στάχτη στα μάτια» για την συμφωνία του στην παραπάνω πολιτική.

Η Λαϊκή Συσπείρωση διαφώνησε και με την κατεύθυνση επίλυσης των προβλημάτων στην λογική του ξεπουλήματος, αλλά και με την λογική της διαχείρισης τους από τους επικεφαλής των παρατάξεων, όπως επιδιώκει η Δημοτική αρχή προκειμένου να εξασφαλίσει συνενόχους στην πολιτική της.

Απαιτούμε να έρθουν όλα τα παραπάνω θέματα στο Δημοτικό Συμβούλιο και καλούμε τους εργαζόμενους , τους αυτοαπασχολούμενους και μικροεπαγγελματίες σε ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ για να μην περάσουν τα αντιλαϊκά σχέδια τους.

                                                                                   Αργοστόλι 28 Γενάρη 2013

                                                                                Λαϊκή Συσπείρωση Κεφαλονιάς