Κάλαντα ...2010...με Γελοκλάψα και ...Βεραμέντε...

ΚΑΛΑΝΤΑ …2010…ΜΕ ΓΕΛΟΚΛΑΨΑ ΚΑΙ …ΒΕΡΑΜΕΝΤΕ!

Αρκή μηνιά κι αρκή χρονιά κι αρκή καλός μας χρόνος,
αρκή μας έτσουξε το εννιά και στην αρκή είναι ο πόνος…
… Μετά θα συνηθίσουμε κι ίσως να μας αρέσει,
στελιάρι σε στενόμπουκο μυλαύλακο να πέσει.

Φούσκες, λευκές, κάρα, φρου φρου, ψύλιθρα κι υποσχέσεις,
Κόμματα ψηλοκάπελα, σάρτσες και πηδωδάνεια τα τριπλοφορέσεις.
Κι αν ούλοι ως τώρα βγαίναμε απ’ τα σκατά πλυμένοι…
Το δύο δέκα χωριανοί γδαρμένοι και πνιγμένοι!

Χαθήκανε τα πνέματα κι απόμεινε η μπεβάντα,
μας κούρλανε η τελεόραση που 'χουμε στη σερβάντα.

Κουτούμανοι και Μπελελοί, Τραγιά, Δεούτελα, Ζαβοί στο διάουτσο μας πάνε…
πύργοι αμμουδεροί, άψυχοι χαρταετοί, φάνταξη με ψυχή στραβή, άψολοι κυβερνάνε!

Αρκή μ..η..νιά κι αρκή χ…ρονιά να 'χουμε υγειά και σ’ άλλα,
βγάρτε το ήτα απ’ τη μηνιά και τη ρονιά απ’ τη σάλα!

Χρόνια καλά ΡΟΥΠΑΚΙ μου και σε ούλους τσου γραφιάδες,
χρόνια πολλά τς ανωνύμους, μα και τσου αφεντάδες,
εκειούς που χλεμπονίζανε το νέο σχέδιο πόλης…
΄Κειούς που χερομυλίζανε τσου οβολούς τση Ευρώπης.

Τσου χωριανούς στη φάμπρικα τ’ Αργοστολιού αιμοδότες,
Τσου φαμελίτες Ξώθροφους που φίλεψαν προδότες.

Και στα νερά που βάλτωσαν στους πρόποδες του Αίνου,
Στη Σάμη που ξορκίζαμε …τον τόπο του πνιγμένου!
Χρόνια πολλά στο τίποτσι, στην Κοτσιλιά του Γλάρου…
…στη Σάμη που ΄γινε χωριό …λιμάνι τση Πυλάρου!
Για τούτη τη πατρίδα ορέ με παίρνουνε φαντάρο!!!
Και παραμένω Σαμικός …με λένε Κοντραστάρο.

Να είστενε καλά …ΟΥΛΟΙ!