Εκλογές 2014-Συνδυασμός - ακόμα χωρίς όνομα - ΡΕΤΣΕΤΑ 1η.

Η αφεντιά μου ο Μεμάς ο Μπρατσέτος, εψές οπού αριβάρισα για να φέρω τσι γίδες μου, οπού εβόσκανε στο χαλέπεδο του Τραγάκη του Τσίμπιδου, εκούντρισα απά σε ένα πατερό οπού ‘χε μείνει έρμο από τσους σεισμούς του 53 και είδα τον ουρανό σφοντύλι.  Σα να μου ήρτε κατακέφαλα ούλος ο λόφος των Άη Φανέντωνε, εφώτισε ούλος ο τόπος και παρουσιάστηκε ομπρός μου μια σκιά που σιγά σιγά εγένηκε άθρωπος. Τι άθρωπος, τέρας ήτανε. Μα τη Μπαναγία, σας λέω, ελάμπαξα, το κοτσίδι μου επετάχτηκε τ’αψήλου και οι δυο γίδες μου εμπελάζανε ωσάν εκειό το δαιμονικό οπού είχε βγει πρόπερσι πέρα στη Λάκκα  και εκυνήγαε το νόνο μου τον Ασημάκη τον Λέπουρα.

«Ωρέ, μαγαρισμένε», μου ελάλησε ευκειός που είχε ένα κεφάλι σα γκολοκύθα, με δυο χαυλιόδοντες οπού εβγαίνανε από τον γκαταπιώνα του, ο ένας ήτανε μαύρος, «ωρέ, δεούτελε!»

Χεσμένος από το φόβο μου, εσουρούπωνε κιόλας, τόρμησα να τσάξω: «Τι θέλετε, κύριε;»

«Βγάλε το σκασμό ωρέ δεούτελε, άφησε στην άκρη τσι τσιριμόνιες και τσι τζετζιλιτές και άκουμε»:

Επήρα θάρρος και του απάντησα: «Σας ακούω».

«Ωρέ, κουγιάμπαλο θα με αφήκεις να σου πω»;

«Θα σε αφήκω», του αποκρίθηκα.

Εσάρτισε ωσά γκατσίκι από το αόρατο κοπάδι του Κλεφτοκοτάρνα,  αφριές εβγαίνανε από τα ρουθούνια του, τον έπιασε το γλυκύ του, λογάτε και μου είπε: «Έρκουνται οι εκλογές, τι θα ψηφίσεις;»

Εκούνησα το κεφάλι μου, έξυσα και το καρούμπαλο οπού είχε πεταχτεί από την γκουντριά και είπα: «Σκεφτόμουνα να ψηφίσω εκειόνε με τα ανοιχτά μπουγιανάρια, αλλά ύστερις το μετάνιωσα και είπα να ψηφίσω τον άλλονε με τσι σβιλάδες, αλλά σήμερις το αποφάσισα: δε θα ψηφίσω κανένα τσου».

«Μπράβο σου, Μεμά», αποκρίθηκε το τέρας κι εγώ πήρα απάνου μου.  «Και τι θα κάμεις ωρέ, κερατά;», έσκουξε αναψοκοκκινισμένο το τέρας κι εγώ εξαναχέστηκα από το φόβο μου.

«Τι να κάμω», έτσαξα.

«Θα κατεβείς εσύ, τσι εκλογές»!

«Τι»; , μου εξέφυγε. «Εγώ, που δεν έχω μιλήσει ποτέ μου με άθρωπο και δεν έχω και σανό να δώσω ούτε φαϊ να μεράζω ούτε και να  χαρίζω διάφορα πράματα; Ωρέ, άρκοντές μου, εκείνη η κουντριά ήτανε  χάδι, έλαβα τώρα, μια άλλη κουντριά μέσα στο μυαλό μου, επήα να κουρλαθώ. Αφού με εκαταλάβανε και οι γίδες μου κι ήρτανε κοντά μου και με εγλείφανε. Εκειός τσι εχάιδευε κι εκειές, Άη Γεράσιμέ μου, εχαμογελούσανε,πρώτη φορά».

«Εφκειό που άκουσες ωρέ, μη σε πω, όπως εσύ θέλεις και ξέρεις πως είσαι. Θα κατεβείς και δε θα βγεις, αλλά θα κάνεις σα να έχεις βγεί και οι άλλοι θα το πιστέψουνε ότι θα βγεις, αλλά δε θα σε ψηφίσουνε. Θα φηφίσουνε άλλους με τη στάμπα και τσους τεμενάδες».

«Και  τότενες, αφεντικό, γιατί να βγω; Χωρίς σανό και άλλα διάφορα;  Δε σε κατάλαβα, αλλά δε με γνοιάζει. Ρεζίλι θα γένω. Θα με κάμεις να ανεβώ  απά στη βάρκα μου, να ανοιχτώ στο πέλαο και δεν ξέρω κι εγώ πού θα θα πάω. Τσου πέντε ανέμους. Ίφου. Κι άμα δε με πνίξει κανένας ανεμορούφουλας, θα εγυρίσω οπίσω το χρόνο, θα ξαναπάω στην Αμερική και θα ματαξανάρτω με δολάρια, να μοιράσω στον κόσμο. Και τότενες, θα κατεβώ  τσι εκλογές. Και θα βγω. Δήμαρχος θα γενώ. Θα φκιάσω τη Νέα Κεφαλονιά. Αλλά μπριχού γενεί ευκειό, θα φκιάσω τη νέα Σάμη. Με τσου πύργου τση και τα αρκαία τση. Και το Ρακόσπιτο θα το φκιάσω πάλε λουτρά. Με ρωμαϊκές στολές. Όποιος θάρκεται θα βγάνει τη λέρα του κι αμά θα ντύνεται Ρωμαίος, θα πασαλείβεται με αρώματα τση Ανατολής. Οδαλίσκες θα χορεύουνε απά τσι φλόγες και αοιδοί με αυλούς θα τραγουδάνε τα πάθη εκειού του Σαμικού που επόρθησε την Τροία».

Κι εκεί που εμίλια και το κεφάλι μου εκοίταε πέρα στα βουνά, ετρύπαε τα βουνά κι έσκιζε τσου ορίζοντες, απά στο καρούμπαλό μου έπεσε μια κοτσιλιά ενός κότσυφα, οπού επέτουνε κακαρίζοντας.

Το τέρας, εσάρτισε, όχι τώρα επειδή είχε μπει μέσα του ο διάουλος, αλλά από  το θέαμα τση θεσπέσιας κοτσιλιάς. « Μπράβο μάγκα μου, έτσι σε θέλω, κουρλό κι αλαφροίσκιωτο, φαφλατά και ουτοπία. Με όραμα. Με ιστορία. Πλάσε ιστορίες, κάνε τσου ρεντίκολο και αμά πήαινε όπου θέλεις. Αυτά, το λοιπό και αμαρτίαν ουκ έχω και θα ματαξανάρτω να δω τι έκαμες». Είπε το τέρας κι με ένα σούρσιμο εξαφανίστηκε, ακριβώς όπως ήρτε.

Επήρα τσι γίδες μου και εκατηφόρισα. Διάουλε, εμπήκα σε σκέψες. Τι να κάμω δεν ξέρω. Κατηφορίζοντας στο μονοπάτι, εξανακούντρισα απά στο πατερό και το αποφάσισα. Θα βγω τσι εκλογές. Τόμου θα πάω στο κονάκι μου, θα βγάλω και όνομα, θα βγάλω και άλλες ρετσέτες. Ομπρός, λοιπό, θα κατεβώ, τσι εκλογές με ζήλο και με φούρια και θα βάλω τα δυνατά μου για να μην έβγω. Για να ευχαριστήσω και το τέρας. Οι γίδες μου, η Σιόρα Κάτε και η Σιόρα Βιτώρια έβλεπα, τώρα, μου χαμογελούσαν, με σημασία.  Θα τσι εβύζαινα σε λίγο. Μια σκέψη χαράχτηκε στο εκλογικό μου μυαλό. Σανό οι άλλοι; Γάλα εγώ. Εφώναξα και τα βουνά το πήρανε κι οι κάμποι αχολογήσανε. «ΣΑΝΟΟΟΟΟ, οι άλλοι; ΓΑΑΑΑΛΑΑΑΑ, εγώ!»

ΜΕΜΑΣ ΜΠΡΑΤΣΕΤΟΣ

Δ. Τζανετάτος - η αναβάθμιση της ενορίας μας

Χρόνια πολλά σε όλους μας.

Ο «πήχης» που είχε αφήσει ο εκλιπών πατήρ Χρυσόστομος στο Εκκλησίασμά του, ήταν αρκετά υψηλός, δύσκολα πιστεύαμε ότι θα παραμείνει εκεί πόσο δε ότι μπορεί να ανεβεί κι άλλο.

Διαπίστωσα όμως εγώ και κατά γενική ομολογία, νέων, εφήβων, μεγάλων, καθώς και των δύσκολων κριτών -των ηλικιωμένων και των παιδιών - ότι αυτός ανεβαίνει ευχάριστα.

Ο λόγος οφείλεται στο νεοφερθέντα ποιμένα αρχιμανδρίτη Παΐσιο και στους άξιους συνεργάτες του, που πράγματι έχουν αναβαθμίσει την ενορία μας.

Δείχνει και είναι ακούραστος, επιτελεί πνευματικό και υλικό έργο αξιόλογο, έχει ξαναφέρει τη νεολαία στην Εκκλησία και έχει πράγματι χαροποιήσει την παλαιά γενια με τις κατανυκτικές και εξαίσιες Λειτουργίες του.

Εύχομαι στην συνέχεια του θεάρεστου έργου του και στην αμέριστη βοήθεια του ποιμνίου του.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω και το Σεβασμιώτατο Σπυρίδωνα που έδειξε οτι αγαπούσε την 

περιοχή και την ενορία μας με τον διορισμό του άξιου αρχιμανδρίτη στη θέση του εκλιπόντος παπα-Χρυσόστομου.

Συμπέρασμα των ανωτέρω είναι ότι στη δύσκολη εποχή μας στην πολιτική απαξίωση, στην πολιτιστική κατηφόρα και οικονομική ανέχεια, αν έχουμε άξιους ηγέτες με ικανούς συνεργάτες μπορούμε να ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΤΟΥΜΕ. 

Παράδειγμα η ενορία μας.

Στις επικείμενες εκλογές αυτό το παράδειγμα ας είναι οδηγός μας.

Δημήτριος Τζανετάτος

CAPTAIN JIMMY

Σύντομο σχόλιο στην συνέντευξη του Αλ. Καλαφάτη.

Διαβάσαμε στο KefaloniaPress τη συνέντευξη που παραχώρησε ο υπ. Δήμαρχος κ. Αλέκος Καλαφάτης στα τοπικά Μ.Μ.Ε. και θα θέλαμε να σχολιάσουμε το τμήμα εκείνο που αφορούσε στη Σάμη. Προφανώς, αναφορά μας είναι το απομαγνητοφωνημένο κείμενο όπως δημοσιεύτηκε στο KefaloniaPress, το οποίο έχει ως εξής:

Ελένη Χιόνη (Kefalonia press)  Nα μείνουμε στα τοπικά πρόβλήματα  κύριε Καλαφάτη. Δεν είναι μόνο το Ληξούρι που έχει εγκαταλειφθεί. Η Σάμη το πρώτο λιμάνι του νησιού τις περασμένες δεκαετίες σήμερα έχει ερημώσει και η παραδοσιακή γραμμή του νησιού με την Πάτρα έχει σταματήσει.   Οι κατοικοι θεωρούν βασικό υπεύθυνο για αυτή την κατάσταση, τον νυν Δήμαρχο .Τι θα κάνετε έτσι ώστε να ζωντανέψει και πάλι η Σάμη και να επανασυνδεθεί ακτοπλοϊκά με την Πάτρα;

   

Αλέκος Καλαφάτης

Πρώτη ενέργεια που θα κάνουμε είναι να καθιερώσουμε την αντιδημαρχία Σάμης με χαρακτηριστικά παραπλήσια της Παλικής, όπως θα κάνουμε και στους Πρόνους, και τις άλλες περιοχές υλοποιώντας στην πράξη την προγραμματική μας αρχή για την Τετράπολη.  Έτσι θα έχουμε ένα ισχυρό θεσμικό όργανο, που θα μπορεί να μας συμβουλεύει, να παίρνει αποφάσεις και να προωθεί ενέργειες και έργα στην περιοχή της Σάμης.

Από κει και πέρα δεν μπορώ να σας πω ψέματα.  Διότι, το να σας πω ότι θα βάλω πλοίο εκεί, δεν θα γίνει γιατί δεν είμαι πλοιοκτήτης. Αν είχα πλοίο στη διάθεση μου το βάζω και προχωράμε! Ούτε και ο Δήμος μπορεί να επιβάλλει κανενός είδους δρομολόγιο. Εκείνο που μπορεί να κάνει ο Δήμος είναι να θέσει τις ναυτιλιακές εταιρείες προ των ευθυνών τους, ούτως ώστε να μπορέσει να διασυνδεθεί η Σάμη με την Πάτρα για να μπορέσει να τονωθεί.

Από κει και πέρα.

Ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας δεν είναι επιχειρηματίας για να μας λέει τι είναι βιώσιμο και τι όχι. Ο Υπουργός και συνολικά η πολιτική ηγεσία ενός τόπου δεν είναι το αρμόδιο όργανο για να καθορίζει τις επιχειρηματικές δραστηριότητες. Είναι μόνο για να τις ρυθμίζει. Εάν η γραμμή Σάμη – Πάτρα είναι βιώσιμη ή όχι θα το κρίνει η αγορά, δεν θα το κρίνει ο Υπουργός. Ούτε βέβαια ο Δήμος θα το ρυθμίσει. Εμείς μπορεί να θέλουμε να έχουμε ένα καράβι κάθε μία ώρα.

Τι πάει να πει, θα το κάνουμε; Η Δημοκρατία λειτουργεί με κανόνες. Όποιος διασαλεύει αυτούς τους κανόνες, είναι αυτός που διαλύει την Δημοκρατία.Εγώ σέβομαι και τις αποφάσεις του ΥΕΝ και των επιχειρηματιών. Όμως θα τους φέρω μπροστά στις ευθύνες τους, διότι η Σάμη πρέπει να αναζωογονηθεί. Και τρίτον, πιστεύω ότι στη Σάμη θα πρέπει να γίνουν ενισχυμένα έργα, επειδή είναι στην απέξω. Και όταν η Σάμη προσφέρει στον Δήμο Κεφαλονιάς με τα δύο σπήλαια της τόσα έσοδα θα πρέπει να έχει κάτι περισσότερο από αυτό που της αναλογεί. Δηλαδή δεν θα πρέπει να δούμε κάτι το τοπικό σε αυτή την περίπτωση;

Όταν ζητάμε κάτι από τις ανεμογεννήτριες δεν θα πρέπει να κάτι αντίστοιχο να ζητήσει ένας πρώην Δήμος για την περιοχή του; Λέω λοιπόν ότι θα πρέπει να υπάρξει ένα τέλος επί πλέον για τη Σάμη για έργα εξωραϊσμού.

Η ευρύτερη περιοχή έχει εντελώς εγκαταλειφθεί. Είχα πάει προχθές στο Πυργί και μου είπανε «δεν έχουμε δει τον Δήμαρχο παρά μόνο σε ένα πανηγύρι που τον ξανάδαμε από τότε που βγήκε» !!! Και προσθέσανε πως «Υπάρχει ο δρόμος προς το νεκροταφείο του χωριού που δεν περνάει άνθρωπος. Αυτά θα μας κάνεις κι εσύ;».

Πηγή:  http://kefaloniapress.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=49169&Itemid=152 

Ρουπάκι: 

Νομίζουμε ότι δεν είναι τόσο βέβαιο ότι θα αναζωογονηθεί η Σάμη και η ευρύτερη περιοχή αν επιστρέψει το δρομολόγιο στη Σάμη. Άσχετα με αυτό, υπάρχει ένα ...παράδοξο: από τη μια προτάσσεται η βιωσιμότητα της γραμμής για να δικαιολογήσει την μη δρομολόγηση πλοίου ως τώρα αλλά αμέσως μετά αναφέρεται ως κύριο μέτρο πίεσης στην ακτοπλοΐα οι ευθύνες των πλοιοκτητών. Ποιές είναι αυτές οι ευθύνες; απέναντι στο νησί και στους πολίτες του; Δεν νομίζουμε ότι παρόμοια επιχειρηματολογία στέκεται εύκολα. Διαβάσαμε για σχετική ερώτηση στη Βουλή όπου η Κεφαλονιά αναφέρεται ώς "αποκλεισμένη". Κοιτάζοντας στα δρομολόγια της Kefalonian Lines και της Ionian Ferries (από 5 μέχρι 8 ημερησίως) βγάζει ακριβώς το αντίθετο συμπέρασμα. Τώρα, αν τελικά τα τόσα δρομολόγια εξυπηρετούν όλες τις περιοχές του νησιού και όλους τους κατοίκους είναι άλλη κουβέντα που εμπλέκει και το ΚΤΕΛ. Αναμένουμε, λοιπόν, τους άξονες πάνω στους οποίους θα οργανωθεί αυτή η προσπάθεια, να παρουσιαστεί δηλάδή η γραμμή Σάμη - Πάτρα ώς επιχειρηματικά ελκυστική. Έχει δίκιο ο κ. Καλαφάτης όταν υποστηρίζει ότι δεν είναι θέμα του Δήμου ή κάποιου άλλου φορέα. 

Η περιοχή έχει όντως αφεθεί στη μοίρα της. Και όταν απουσιάζουν οι κανόνες και το οργανωμένο κράτος, εμφανίζεται η αυθαιρεσία είτε συγκυριακή είτε οργανωμένη. Η περιοχή μας έχει ανάγκη από όραμα και κατεύθυνση. 

Τί θέλουμε τη Σάμη; τουριστικό θέρετρο; λιμάνι; δεν είναι και τα δύο δυνατά στον ίδιο βαθμό. Άλλες απαιτήσεις έχει ο τουρισμός, άλλη επιβάρυνση φέρνει ένα λιμάνι. Ας αποφασίσουμε. 

Από τον υποψήφιο Δήμαρχο όμως αναμένουμε συγκεκριμένο σχέδιο. Και αυτή τη φορά ακούσαμε γενικές αναφορές, προφανώς θετικές, οι οποίες όμως δεν αρκούν. 

Να βοηθήσουμε λίγο:

• Η περιοχή δεν καλύπτεται συγκοινωνιακά ούτε καν με τις κοντινές παραλίες και αξιοθέατα
• Δεν υπάρχει πνευματικό κέντρο αλλά υπάρχει το κτήριο των προσκόπων, κλειστό και έρημο
• Το Γηροκομείο;
• Το Μουσείο;
• Οι ανασκαφές στην Ακρόπολη;
• Η παραλία; Διαμορφώθηκε η ...μισή τη δεκαετία του '80 και από τότε η άλλη μισή είναι με τσιμέντο και πρόσφατα με ...ασφαλτοτάπητα
• Το Κέντρο Υγείας;
• Ο αμίαντος στις στέγες των σπιτιών;

...για να αναφέρουμε τα πιο οφθαλμοφανή.

Ελπίζουμε ότι θα δούμε συγκεκριμένα σχέδια και προτάσεις. Είναι μια πρόταση η καθιέρωση τέλους για τη Σάμη αλλά δεν είμαστε σίγουροι ότι μπορεί να ισχύσει - ίσως και λόγω αντιδράσεων από τις άλλες περιοχές, δικαίως ή αδίκως. Πως όμως τα "ενισχυμένα έργα" στην αρχή έγιναν "έργα εξωραϊσμού" στη συνέχεια της απάντησης του κ. Καλαφάτη; Λανθάνουσα γλώττα;

Καλή επιτυχία στην προσπάθεια του κ. Καλαφάτη. 

Αναμένουμε!

Σύντομο σχόλιο στην ανάληψη καθηκόντων του νέου Αντιδημάρχου Σάμης

Διαβάσαμε στην "Εφημερίδα Κεφαλονιά" τα παρακάτω:

Πηγή:  http://efimeridakefalonia.gr/?p=26209

Ο Διονύσης Κοκκόσης ανέλαβε κι επίσημα τα νέα του καθήκοντα ως Αντιδήμαρχος Σάμης και από σήμερα, Παρασκευή, σήκωσε… μανίκια, επιχειρώντας να λύσει όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή.

Και, δυστυχώς, είναι πολλά και σοβαρά, όπως μας εξομολογήθηκε στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Κ». Ο ακούραστος πρόεδρος του ΟΚΑΠ, ο οποίος επέδειξε σημαντικό έργο τόσο την περίοδο των σεισμών όσο και στη γενικότερη θητεία του μέχρι σήμερα, μας μίλησε για τις συνθήκες που συνάντησε στις βασικές δομές της περιοχής. «Σήμερα είναι η πρώτη ημέρα που επισκέφθηκα τη Σάμη από την ανάληψη των καθηκόντων μου σαν Αντιδήμαρχος στην περιοχή και διαπίστωσα πολλά προβλήματα. Η Σάμη, όπως ξέρουμε, είναι μια περιοχή που προσφέρει σε χρήματα τα περισσότερα έσοδα προς τον Δήμο. Ειναι μια περιοχή, η οποία δεν ξέρω για ποιους λόγους, έχει πολλά προβλήματα. Καταρχήν δεν υπάρχει προσωπικό, δεν υπάρχουν εργάτες καθαριότητας, δεν υπάρχουν αυτοκίνητα JCB για να μπορεί να συντηρηθεί αυτή η περιοχή. Παρουσιάζει πολλά προβλήματα και η Σάμη σαν κωμόπολη αλλά και τα χωριά της. Γι αυτό το λόγο, χρειάζεται ο Δήμος να προσέξει αυτή την περιοχή και να της δώσει αυτά που δικαιούται να έχει». Βέβαια, και ο ίδιος αναγνωρίζει ότι η χρονική περίοδος που διανύουμε λόγω της προεκλογικής περιόδου δεν επιτρέπει να λυθούν αυτά τα ζητήματα. «Τώρα ακολουθούν οι γιορτινές ημέρες του Πάσχα, η προεκλογική περίοδος και η κατάσταση είναι δύσκολη. Εν πάσει περιπτώσει, θα προσπαθήσουμε και θα κάνουμε ότι είναι δυνατόν. Είναι γεγονός ότι σ’ αυτό το διάστημα δεν μπορούν να γίνουν πολλά πράγματα γιατί έπρεπε να έχει προσεχθεί από πιο νωρίς η Σάμη, να έχει δρομολογηθεί, να έχει βρει το ρυθμό της και να έχει αυτά που πρέπει ώστε να μπορέσουν να αξιοποιηθεί και να αποδώσει. Εφόσον δεν υπάρχουν εργάτες, δεν υπάρχει υποδομή, δεν υπάρχει τίποτα, φαντάσου πόσο δύσκολο είναι να κάνεις μια δουλειά αξιόλογη”.

 «Ο συνδυασμός του Παρίση θα επικρατήσει»

Πάντως, δεν θέλησε σε καμία περίπτωση να επιρρίψει ευθύνες στους προκατόχους του για την κατάσταση που βρήκε στη Σάμη. «Νομίζω ότι και οι προηγούμενοι αντιδήμαρχοι πριν από μένα είχαν αντιμετωπίσει τα ίδια προβλήματα. Ισως να μην τους κατάλαβαν οι υπηρεσίες, ακόμα και ο Δήμαρχος ίσως να μην κατάλαβε κάποια πράγματα και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχουν σήμερα αυτά τα προβλήματα . Εκτιμώ, όμως, ότι υπάρχει χρόνος και όλα πρέπει να διορθωθούν έτσι ώστε η Σάμη να προωθηθεί και να την προσέξουν ιδιαιτέρως». Καταλήγοντας, ζητήσαμε από τον κ. Κοκκόση τις εκτιμήσεις του για τις δημοτικές εκλογές του Μαϊου, με αφορμή τη συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο της «Ισχυρής Κεφαλονιάς» του Αλέξανδρου Παρίση. «Νομίζω ότι ο συνδυασμός του Παρίση θα επικρατήσει και μετά θα έχουμε όλο το χρόνο και τη Σάμη να φτιάξουμε και την υπόλοιπη Κεφαλονιά. Όπως ξέρουμε κληρονομήσαμε πολλά προβλήματα από τις προηγούμενες δημοτικές ενότητες. Παρά τις δύσκολες οικονομικές καταστάσεις που υπάρχουν, τώρα έχουν μπει κάποια πράγματα στη σειρά τους και σε σωστή βάση. Οπότε πιστεύω ότι η επόμενη θητεία μας θα είναι πιο εύκολη και θα μπορέσουμε να αποδώσουμε περισσότερα». Όσο για τις υπόλοιπες υποψηφιότητες που θα διεκδικήσουν τον Δήμο αρκέστηκε να σχολιάσει: «Όλοι είναι αξιόλογοι και ο κόσμος θα είναι αυτός που θα επιλέξει και θα κρίνει ποιοι είναι οι πιο κατάλληλοι».

Αφού ευχηθούμε ειλικρινά καλή επιτυχία στο νέο Αντιδήμαρχο Σάμης, θα μας επιτρέψετε να αναρωτηθούμε, εντελώς πρόχειρα και χωρίς την παραμικρή διάθεση προσωπικής αντιδικίας με τον κ. Κοκκόση:

1. Τί είναι αυτό - πέρα από τις εκλογές βέβαια - που κατέστησε -επιτέλους - δυνατό τον ορισμό αντιδημάρχου Σάμης, ή αντιστρόφως τί ήταν αυτό που τόσο καιρό την εμπόδιζε;

2. Νομίζουμε ότι είναι υποχρέωσή του να μάθει τους λόγους για τους οποίους η περιοχή της Σάμης έχει τόσα προβλήματα, τα οποία και διαπίστωσε. Εκτός αν μπορεί να ξεκινήσει ή να σχεδιάσει την επίλυσή τους χωρίς να γνωρίζει τους λόγους ύπαρξής τους. Δεν "προσαρτήθηκε" χτες η Σάμη στο δήμο Κεφαλονιάς. Είχε κανονικό Τοπικό Συμβούλιο και κανονική επροσώπηση στο Δημοτικό Συμβούλιο. Προφανώς λοιπόν και οι δύο φορείς δεν κατάφεραν να ενημερώσουν το Δημοτικό Συμβούλιο για τους λόγους που υπάρχουν τα προβλήματα. Και αυτό, αν έχει συμβεί, δεν είναι αποτυχία του κ. Κοκκόση αλλά, πιθανότατα, του Τ.Σ. και των δημοτικών συμβούλων της περιοχής. 

3. Ναι, προφανώς χρειάζεται ο Δήμος να προσέξει αυτήν την περιοχή. Προφανώς όμως ο κ. Κοκκόσης αναφέρεται στην δημοτική αρχή που θα αναλάβει από 1η Σεπτεμβρίου, αλλιώς θα μας ενημέρωνε για τις άμεσες προτεραιότητες της αντιδημαρχίας του πέρα από το "θα κάνω ό,τι μπορώ". Ενίοτε, με τον κατάλληλο σχεδιασμό, απαιτείται λιγότερο από ό,τι μπορούμε. Μπορούμε, λοιπόν, να συμπεράνουμε, ότι ο Δήμος δεν είχε ποτέ σχέδιο για τη Σάμη. Αν είχε, ο νέος αντιδήμαρχος, θα έπρεπε να γνωστοποιήσει τις αναγκαίες αλλαγές που θα κάνει στο σχέδιο αυτό και από που θα ξεκινήσει. Αν όμως έχει, ας μας εκπλήξει ευχάριστα γνωστοποιώντας 2-3 άμεσους στόχους και μέσα επίτευξής τους.

4. Καταλαβαίνουμε, επίσης, ότι ο Δήμος δεν πρόσεξε τη Σάμη αλλά αυτή η, τελικά, απόλυτη αποτυχία μάλλον οφείλεται στην έλλειψη υποδομών, εργατών, και πόρων. Αυτό όμως είναι ξεκάθαρη ομολογία αποτυχίας διότι σε αυτά τα χρόνια ο Δήμος Κεφαλονιάς δεν κατάφερε να δημιουργήσει υποδομές, μάλιστα δε ούτε που προσπάθησε να αξιοποιήσει υπάρχουσες υποδομές (π.χ. Γηροκομείο).  Αλήθεια τί γίνεται με το Μουσείο; 

5. Μαθαίνουμε ότι το κύριο πρόβλημα της δημοτικής αρχής ήταν αυτό της αλληλοκατανόησης από το Δήμαρχο, τους προηγούμενους αντιδημάρχους και τις υπηρεσίες. Όπως ίσως έλεγε και ο Καβάφης "οι άνθρωποι αυτοί ήταν μια κάποια λύσις" (Κ. Π. Καβάφη, "Περιμένοντας τους βαρβάρους").

Ρουπάκι.

Π. Καλλιβωκά - Καταγγελία για το Κ.Υ. Σάμης

Ρουπάκι: Θεωρούμε ότι η επώνυμη αυτή καταγγελία αποτελεί ισοδύναμο αρθρογραφίας που αφορά την λειτουργία του Κέντρου Υγείας Σάμης και ως τέτοια την αναρτήσαμε. Αναμένουμε, ως πολίτες, τις ενέργειες του Κ.Υ. Σάμης ή/και του Νοσοκομείου Αργοστολίου στο οποίο υπάγεται. Θεωρούμε ότι το ελάχιστο είναι η διενέργεια Ε.Δ.Ε.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Σήμερα 9 Απριλίου 2014 και ώρα 15:30 παρουσιάσθηκα στο Κέντρο Υγείας Σάμης, συνοδεύοντας τον υιό μου, ετών 14,5   με έντονα αναπνευστικά προβλήματα (πόνους στο στήθος και το θώρακα) και μεγάλη δυσκολία κατάποσης. Εζήτησα να εξετασθεί άμεσα από ΕΦΗΜΕΡΕΎΟΝΤΑ ΙΑΤΡΌ λόγω της κατάστασής του.

Η Αδελφή Νοσοκόμα έσπευσε να καλέσει την εφημερεύουσα Ιατρό αφού της περιέγραψε από το τηλέφωνο τα συμπτώματα του παιδιού.

Η Εφημερεύουσα Ιατρός  μετά περίπου 5 λεπτά, ενεφανίσθη στο χώρο αναμονής του Κέντρου Υγείας και χωρίς να απευθυνθεί σε εμάς που περιμέναμε κατευθύνθηκε στον πάγκο της υποδοχής, επήρε κάποια έγγραφα και τα κοίταξε και μετά ήρθε σε εμάς και μας οδήγησε στο ιατρείο του  Κέντρου Υγείας.

Αφού κάθισε στο γραφείο μας ερώτησε τι συμπτώματα παρουσιάζει το παιδί.

Περιγράψαμε σε αυτήν το παιδί και εγώ πλήρως την κατάστασή του.

Χωρίς να εξετάσει το παιδί, με ψυχρό και επιθετικό τρόπο μας είπε:

Θεωρείς το περιστατικό αυτό επείγον για να με ενοχλήσεις αυτή την ώρα;

Τι έκανες όλη την ημέρα;

Εγώ με σεβασμό και κρατώντας την ψυχραιμία μου, την παρακάλεσα και πάλι να εξετάσει το παιδί, εξηγώντας της ότι για σοβαρούς οικογενειακούς λόγους ήμουν στην Αθήνα με τον σύζυγό μου και έτσι δεν αντιληφθήκαμε εξ αρχής την σοβαρότητα της κατάστασης της υγείας του παιδιού, αλλά μόνο το μεσημέρι σήμερα, οπότε και ξαφνικά επιδεινώθηκε η υγεία του,  το παιδί απευθύνθηκε σε εμένα  ζητώντας να τον εξετάσει Ιατρός, επειδή δεν μπορούσε να αναπνεύσει καλά και να καταπιεί. Αμέσως πήρα το παιδί και πήγα στο Κέντρο Υγείας.

Η εφημερεύουσα Ιατρός παρά τις αναλυτικές εξηγήσεις και την επανειλημμένη παράκληση  μου να εξετάσει το παιδί, μας έδιωξε με άσχημο τρόπο, λέγοντάς μας ότι το περιστατικό δεν είναι έκτακτο, η ώρα είναι ακατάλληλη και να σηκωθούμε να φύγουμε από το κέντρο Υγείας.

Επίσης μου είπε ότι έπρεπε να πάω το παιδί το πρωί που ήταν οι Ιατροί εκεί.

Η εφημερεύουσα Ιατρός, ακολούθως μας γύρισε την πλάτη της και έφυγε.

Όλα αυτά έγιναν είτε παρουσία της Αδελφής Νοσοκόμου είτε σε πλήρη αντίληψη αυτής δεδομένου ότι έγιναν είτε μπροστά της είτε με την πόρτα του ιατρείου ανοικτή και για τον λόγο αυτό επικαλούμαι την μαρτυρία της.

Απελπισμένη πήρα το παιδί μου και πήγα στο σπίτι του Διευθυντή του Κέντρου Υγείας Σάμης όπου όμως βρήκα μόνο την σύζυγό του, η οποία αν και προσπάθησε δεν κατόρθωσε να επικοινωνήσει μαζί του λόγω μη επαφής του κινητού τηλεφώνου του (εκτός δικτύου).

Ακολούθως απευθύνθηκα τηλεφωνικά σε άλλο γιατρό του Κέντρου Υγείας, ο οποίος ακούγοντας τα συμπτώματα, μου είπε να πάω σπίτι του, όπου εξέτασε αμέσως το παιδί, διαπιστώνοντας ότι το παιδί είχε κρίση άσθματος και λαρυγγίτιδας και του έδωσε τις πρώτες βοήθειες, μεταξύ των οποίων και ένεση κορτιζόνης, οπότε και η κατάσταση του παιδιού βελτιώθηκε άμεσα, συνιστώντας να ακολουθήσει και την απαραίτητη φαρμακευτική αγωγή.

Από αυτά που συνέβησαν αισθάνθηκα ότι λόγω της συμπεριφοράς της Εφημερεύουσας Ιατρού  και του τρόπου αντιμετώπισης του παιδιού μου από αυτήν  και βασικά από το γεγονός ότι αρνήθηκε να εξετάσει το παιδί, το παιδί βρέθηκε σε κίνδυνο.

Αν δεν είχα βρει τον άλλο Ιατρό, το παιδί θα είχε κινδυνεύσει σοβαρά με άγνωστες σε εμένα συνέπειες, ενώ από τις πρώτες βοήθειες που του παρασχέθηκαν από τον άλλο Ιατρό και την άμεση βελτίωση της υγείας του που προέκυψε από την παροχή αυτών, προκύπτει ότι η παροχή της άμεσης βοήθειας ήταν για το παιδί απαραίτητη και επείγουσα.

Διερωτώμαι κατά πόσο η συμπεριφορά της Εφημερεύουσας Ιατρού του Κέντρου Υγείας Σάμης (9 Απριλίου 2014 και ώρα 15:10)  συνάδει προς το Ιατρικό Λειτούργημα και τον όρκο του Ιπποκράτη.

Πόπη Καλλιβωκά

9 Απριλίου 2014

Σάμη Κεφαλληνίας

Γαβριήλ Μανωλάτος - Εγκληματική πράξη το 5ετές ομόλογο

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Εγκληματική πράξη το 5ετές ομόλογο

Γράφει ο

Γαβριήλ Μανωλάτος

 Καθηγητής οικονομικών και ανάπτυξης

Εγκληματική ενέργεια μικρόνοων και ανεύθυνων πολιτικάντηδων αποτελεί η έκδοση πενταετούς ομολόγου του δημοσίου με επιτόκιο 5,5% περίπου.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος και καμία ανάγκη για την έκδοση αυτού του ομολόγου με τόσο υψηλό επιτόκιο όταν μάλιστα η ανάπτυξη της οικονομίας μας είναι μηδενική ή αρνητική. Μόνο μικροπολιτικές σκοπιμότητες και μίζεροι πολιτικάντηκοι υπολογισμοί, εν όψει των επερχόμενων εκλογών, ώθησαν στην έκδοση του πενταετούς ομολόγου.

Οι λόγοι, απλά, είναι οι εξής:

1. Προσθέτει στο δημόσιο χρέος και το επαυξάνει, αντί να το εξυπηρετεί, αφού το 5,5% είναι πολύ μεγαλύτερο από το 1,5% που δανείζεται η Ελλάδα από τον μηχανισμό στήριξης. Με τον τρόπο αυτό γίνεται το δημόσιο χρέος μας πιο προβληματικό και μη βιώσιμο σε μεγαλύτερο βαθμό.
2. Ενώ το δημόσιο χρέος μας γίνεται πιο προβληματικό, με την έκδοση του 5ετούς ομολόγου, αποδυναμώνονται τα επιχειρήματα για την αναγκαιότητα αναδιάρθρωσης του και κουρέματός του.
3. Δημιουργεί ψευδαισθήσεις, ότι το δημόσιο χρέος, έπαψε να είναι μη βιώσιμο. Οι αγορές όμως, γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.

Αυτά τα γνωρίζουν τα στελέχη της κυβέρνησης κι ακόμα πιο πολύ ο υπουργός οικονομικών και ο πρωθυπουργός. Εξάλλου, πάντα οι αγορές χρηματοδοτούσαν με βραχυπρόθεσμο δανεισμό την Ελλάδα.

Η ανευθυνότητα των κυβερνόντων είναι μεγάλη. Η αδιαφορία για τη σωστή διαχείριση της κρίσης και της δύσκολης κατάστασης που βρισκόμαστε κολοσσιαία.

Θα πρέπει να παρέμβει ο εισαγγελέας. Διότι για μικροπολιτικές σκοπιμότητες διακυβεύονται τα συμφέροντα της πατρίδας και το μέλλον του λαού και των πολιτών.

Κύριε, κυρία εισαγγελεύ, ιδού θέμα επείγον και κακουργηματικό για να παρέμβεις.

Άφησε το κυνήγι μαγισσών με τα υποκλαπέντα τηλεοπτικοακουστικά βίντεο και δοξάσου, υπηρετώντας το λαό και τους πολίτες, προσφέροντας, συγχρόνως, υπηρεσίες στην πατρίδα.

Μάκης Μεταξάς: Οφειλόμενες απαντήσεις πριν μας ζητήσουν την ψήφο μας.

Διαβάσαμε στο KefaloniaPress από τον Μάκη Μεταξά: 

Μετά και από την επίσημη ανακοίνωση της Γενικής Γραμματέως του Υπουργείου Πολιτισμού ότι το Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου κρίθηκε οριστικά κατεδαφιστέο όλοι όσοι έχουν τις ευθύνες που τους αναλογούν για την λήψη των ενδεδειγμένων αποφάσεων και πρωτοβουλιών πρέπει να το κάνουν τώρα.

Δεν μπορούμε να κρυφτούμε πλέον πίσω από το δάκτυλό μας.  Η  σκληρή πραγματικότητα λέει  ότι  για την μελέτη, την ανέγερση, και την επανέκθεση  των ευρημάτων και των συλλογών θα απαιτηθούν αρκετά χρόνια από το σήμερα και εφόσον βεβαίως  όλα θα πάνε κατ’ ευχήν και δεν θα υπάρξουν οι γνωστές αστοχίες και οι καθυστερήσεις που ξεκινούν  από την φάση της μελέτης  και φθάνουν μέχρι την φάση της δημοπράτησης - παράδοσης  ενός έργου.

Το ερώτημα είναι  από σήμερα μέχρι τα εγκαίνια ενός νέου Μουσείου  στην πρωτεύουσα του νομού μας τι θα κάνουμε;  Έχουμε αναλογισθεί τι σημαίνει η Κεφαλληνία να παραμείνει για πολλά χρόνια από τώρα χωρίς κεντρικό  Αρχαιολογικό Μουσείο; (θα έλεγα Μουσεία αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια).

Η ανακοίνωση και μόνο ότι το Αρχαιολογικό Μουσείο θα παραμένει κλειστό  για πολλά χρόνια είναι αρκετό για να ακυρώσει οργανωμένες επισκέψεις  χιλιάδων τουριστών αλλά κυρίως Κρουαζιερόπλοιων  όπου τα σημαντικά αλλά και τα θεματικά Μουσεία είναι ένας από τις κυριότερους λόγους που επιλέγουν τους τόπους  προορισμού τους.

Επειδή πλησιάζουν οι Δημοτικές εκλογές ως απλός πολίτης πριν ψηφίσω θα με ενδιέφερε να ακούσω από τους Υποψήφιους Δημάρχους:

Είναι έτοιμοι να  παραδώσουν άμεσα τα κλειδιά του νέου Δημαρχείου (κτήριο που πληροί όλες τις προϋποθέσεις από θέμα ασφάλειας)  στο Υπουργείο Πολιτισμού και στην αρχαιολογική Υπηρεσία εάν κριθεί σκόπιμο ότι εκεί μπορεί και πρέπει να μεταστεγαστεί το αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου μέχρι να κτιστεί το νέο Μουσείο όποτε και σε όποιο σημείο της πόλης θα επιλεγεί ότι πρέπει να γίνει;

Είναι έτοιμοι να αγωνιστούν μαζί με το Υπουργείο Πολιτισμού  και να υποστηρίξουν το έργο του  Εφόρου Αρχαιοτήτων κύριου Ανδρέα  Σωτηρίου για την κατεπείγουσα αποπεράτωση και λειτουργία του Αρχαιολογικού Μουσείου Σάμης;

Είναι έτοιμοι να δρομολογήσουν την κατασκευή του θεματικού Μουσείου των Πρόννων σύμφωνα με την πρόταση του τ. Γενικού Δ/του αρχαιοτήτων Δρ. Λάζαρου Κολώνα και μέχρι τότε να παραδώσουν το κτήριο του τ. Τουριστικού Ξενώνα Πόρου στο Υπουργείο Πολιτισμού για την μόνιμη  έκθεση  των  ευρημάτων του Σπηλαίου της Δράκαινας  σύμφωνα με την έκθεση που τους είχε υποβάλει η Δρ. Γεωργία Στρατούλη και ο τ. Έφορος  Δρ Αντώνης Βασιλάκης και να επανορθώσουν ένα έγκλημα που έγινε στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Κεφαλληνίας;

Είναι έτοιμοι να αξιοποιήσουν με ιδέες και προτάσεις το άνευ περιεχομένου και αναξιοποίητο  κτήριο που είχε προβλεφθεί για Μουσείο  στο Ληξούρι και αφού επιδιορθώσουν το διατηρητέο προσεισμικό  κτήριο του Δημοτικού  Σχολείου να δρομολογήσουν δράσεις και να ενισχύσουν μια περιοχή που θέλει άμεση βοήθεια και προβολή;

Είναι έτοιμοι να αξιοποιήσουν το έργο και τον αγώνα του  Άγγελου Μπενετάτου και αποπερατώσουν το Ναυτικό Μουσείο Φάρσων;

Είναι έτοιμοι να αξιοποιήσουν το πολιτιστικό κτήριο της Σκάλας και  να αφουγκραστούν μερικές από τις ιδέες που έχει καταθέσει ο τ. Δήμαρχος Πρόννων Κώστας Ζαπάντης;

Είναι έτοιμοι να μας δημοσιοποιήσουν τις προτάσεις  τους και τις  θέσεις  τους για την προστασία, την  ανάδειξη και την προβολή του Πολιτιστικού μας αποθέματος πριν μας ζητήσουν την ψήφο μας;  

Εάν έχουν άποψη με πολύ ενδιαφέρον θα την ακούσουμε.

Εγώ προσωπικά δεν θα ήθελα να είχα ως  Δήμαρχο  Κεφαλληνίας  κάποιον που δεν έχει συγκροτημένη άποψη  τουλάχιστον για τα θέματα της πολιτιστικής μας  υπόστασης  και εν κατακλείδι όποιον  θα επιθυμούσε  μετά από τα όσα συνέβησαν στον τόπο μας  να έχει την έδρα του σε  ένα κτήριο  το οποίο  αγοράστηκε για να υπηρετήσει τις πολιτιστικές ανάγκες αυτού του νησιού όταν το διπλανό του  κτίριο  του τέως  πλέον Αρχαιολογικού Μουσείου που μέχρι σήμερα  διαφύλαττε και προέβαλε  την πολιτιστική ταυτότητα αυτού του νησιού  θα παραμένει  για πολλά χρόνια κλειστό.

Μάκης Μεταξάς

Πηγή: http://kefaloniapress.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=47899&Itemid=38 

Ρουπάκι: Συνήθως οι υποψήφιοι προεκλογικά αναζητούν τέτοιες αναρτήσεις για να πάρουν ιδέες και να μετατρέψουν - ενίοτε με θράσος - τα ερωτήματα σε "δεσμεύσεις" και "πλάνα" δικά τους. Θα θέλαμε απλά να υπενθυμίσουμε:

1. Την ημερίδα "Σάμη - ένα ανοικτό μουσείο" που έγινε αρχές Ιουνίου του 2011. Πατήστε εδώ αν δεν την καλοθυμάστε.
2. Την μετέωρη δέσμευση του Δήμου Κεφαλλονιάς μέσω του τότε Αντιδημάρχου Σάμης κ. Κουνάδη ότι "το καλοκαίρι (σσ του 2012) το μουσείο της Σάμης θα είναι έτοιμο". Πατήστε εδώ αν δε το καλοθυμάστε ούτε αυτό.

Ας μην βιαστούν λοιπόν να σπεύσουν να δεσμευτούν. Ας το σκεφτούν καλύτερα και αν το κάνουν να δώσουν πληροφορίες για χρονοδιαγράμματα, χρηματοδότησεις και άλλα συναφή.

Περί "εθελοντισμού"....

Εκλογές έρκουνται, βεραμέντες. 

Κι ούλοι τσου, παρασέρνουνε και άλλους καλόπιστους και σέρνουνται με τσι τσουγκράνες, τα τσαπιά και τα φκιάρια και μουντίζουνε τα μουράγια, σγαρλίζουνε τσι αυλές και ξεριζώνουνε τσι στουβιές και τσου ασβελαχτούς. 

Ο εθελοντισμός στην υπερεσία των εκλογώνε. Αμέ; 

Κι εγώ εκουρλάθηκα τόμου είδα ευκειές τσι φωτογραφίες. 

Σκέφτουμαι να σκάψω ένα χαλέπεδο οπού έχω απά στα Διχάλια και να φυτέψω κάβολε, πουράτζινα το χειμώνα, κομεντοριές και μωρόπουλα για το καλοκαίρι και ό,τι βγάνει να το μεράζω σ'εκειούς που δεν έχουνε. 

Και αρωτάω: άμα καλέσω ευκειούς τσου εθελοντάδες και εκειούς που τσου εμαζέψανε, θα ρτούνε; να σκάψουνε, να φυτέψουνε, να μαζέψουνε και να μεράσουνε. "Άμα τσου δεις, να μου τελεγραφήσεις", μου είπε ο κολέας μου, ο Ντορέτος ο Γριτζάτζουλας. 


Το λοιπό, σιγά που θα πάω εγώ. 

Εγώ, δε θα τσου ψηφίσω ό,τι και α κάμουνε. 

Μόνε τσου λέω ετούτο: "Άμα, ωρές δεν προλάβετε να βγάλετε τσου ασβελαχτούς και τα σπάρτα στην αϊπάνουθε μεριά που δε φαίνεται από το δρόμο, σας προσκαλώ την άλλη μέρα από τσι εκλογές, να ρτείτε ούλοι να τσου βγάλουμε. Θα είμαι εκεί και θα σας περιμένω με μαλιγκουνία". 

Γιατί εγώ, από εκείνη τη μέρα θα είμαι εθελοντής. 

Εθελοντής και για άλλα πράματα. 

Για να φκιαχτεί ένα Μουσείο, για να περιφραχτούνε τα αρκαία και να καλέσουμε δημοσιογράφους να μάθει ο κόσμος γιατί οι αρκόντοι αδιαφορούνε και "ωρές; το εξεχάσετε ωρές; να καθαρίσουμε και να βάψουμε εκειό το χτίριο των προσκόπωνε...!" 


Την άλλη μέρα, το λοιπό, από τσι εκλογές, λεβέντες, σας περιμένω με τα εργαλεία σας να ρτείτε. Στο Γεροκομείο. Με μαλιγκουνία και ατζάρδο. Και μετά να πάμε και αλλού. Χαιρετώ, σας. 
Εγώ, ο …μετεκλογικός εθελοντής. 

Σας το ματαλέω: Ελάτε, μετά τσι εκλογές. Να πανηγυρίσουμε και για τσου χαμένους και για τσου νικητάδες. Να πιούμε και μέντα και ρομπόλα. 

Γιατί ο αληθινός εθελοντισμός δεν κατέχει από τέτοια.

ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ

Πλίνθοι επι κεράμων...

Ο καθηγητής κος Τσελέντης είπε στον κο Δήμαρχο (μας) ότι η Κεφαλονιά δεν είναι ΠΕΡΟΚΕ!! Ψάχνω, ο αδαής, στο λεξικό και μαθαίνω ότι περοκέ λένε τον παπαγάλο. Μήπως ήθελε να πει κάτι άλλο ο "ποιητής";;

Προς τα ψάρια της περιοχής: Προσοχή, προσοχή, στα νερά μας κυκλοφορούν σακούλες!! Υπάρχει κίνδυνος να τις καταπιούν και να πάνε από ασφυξία...

Πολλοί περιμένουν τον 5+ ( διαβάζεται και 5R plus) για να κοιμηθούνε χωρίς παπούτσια και μπουφάν. Και γω θυμάμαι τον παππού μου που έλεγε πως μετά Χριστόν πας προφήτης γάιδαρος...

Σε μάς έσπασε το ρήγμα, στην Αγγλία σπάσαν τα νερά... καλά γεννητούρια και βίοι παράλληλοι: εκεί φωνάζουν του δημάρχου που δεν έδωσε τσουβάλια με άμμο, ενώ εδώ τσιμουδιά. Τόση τσιμουδιά που μέχρι και ο Δήμαρχος τό ΄ριξε στα ...νοήματα. Βαθιά νοήματα και βάθη αμέτρητα!..

Α, ο Σωτηράκης μόλις έμαθε για το γηροκομείο της Σάμης! Τόσο καιρό δεν διάβαζε, δεν έβλεπε. Αυτό θα πει "πολιτικός τουρισμός"!! Άντε και καλή (νέα) τετραετία. Τα πρώτα δέκα χρόνια είναι τα δύσκολα, μετά μαθαίνεις...

Εθελοντισμός για να λειτουργήσει το γηροκομείο. Και απαραίτητος ...συντονισμός, που γίνεται ...σφετερισμός για να προ(σ)καλέσει και τα συχαρίκια από πρώην. Και με δελτία τύπου κατα παραγγελία. Δι ενεργειών μου σας λέω, εγώ το άνοιξα!

Το γηροκομείο που άνοιξε (;) ο ....σεισμός. Πλίνθοι και κέραμοι και αντί τσιμέντο θράσος. Απύθμενο. Σαν το ρήγμα...

Ολιγαρχικοί

Γιατι δεν αξιοποιείται το κλειστό Γηροκομείο Σάμης;

Αναδημοσιεύουμε από το KefaloniaPress και αναμένουμε τα σχόλιά σας μια προσπάθεια λειτουργίας του Γηροκομείου της Σάμης.

Οι κάτοικοι της Σάμης παίρνουν την πρωτοβουλία και προτείνουν στον δήμο να... θυμηθεί το ξεχασμένο υπερπολυτελέστατο γηροκομείο στην Σάμη το οποίο κατασκευάστηκε από δωρεά της οικογένειας Τζανετάτου και δεν έχει λειτουργήσει ούτε μία ημέρα από το 2007. Το epta.tv μεταφέρει αποκλειστικά πλάνα από ένα σύγχρονο κτίριο το οποίο μπορεί να προσφέρει στέγη άμεσα στους σεισμοπαθείς.

Συγκινητική η πρόσκληση των κατοίκων της Σάμης για εθελοντική βοήθεια στους πληγέντες της Παλικής. Παράλληλα ετοιμάζουν επιστολή προς τον υπουργο Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη με αίτημα την λειτουργία του κτιρίου. Η εικόνα αδιάψευστος μάρτυρας ότι οι σεισμοί δεν έχουν προκαλέσει την παραμικρή ζημιά. 

See more at: http://www.epta.tv

Δείτε το video με κλικ στην εικόνα.

H σεισμική ανακολουθία της Κυβέρνησης

Υποκρισία με πολλά Ρίχτερ

Την ίδια ακριβώς ημέρα που ο Πρωθυπουργός της χώρας επισκέφτηκε εκτάκτως την Κεφαλονιά για να διαπιστώσει ο ίδιος το μέγεθος του προβλήματος και λίγο μετά τη διατύπωση δηλώσεων για τη “Κεφαλονιά που άντεξε” και τη “Κυβέρνηση που στέκεται και θα σταθεί δίπλα στα προβλήματα που άφησε ο σεισμός”, ο πολλά υποσχόμενος Υπουργός – Ειδικός επί των ενεργειακών ζητημάτων της χώρας, ο κος Μανιάτης, έσπευδε στην Αθήνα να πανηγυρίσει για την ολοκλήρωση της επεξεργασίας των δεδομένων από τις σεισμικές έρευνες για υδρογονάναθρακες στο Ιόνιο (και τη Νότια Κρήτη) και τη μεταμόρφωσή τους σε μια βάση δεδομένων προσβάσιμες σε πετρελαϊκές εταιρείες, με σκοπό τη προκήρυξη διαγωνισμού για παραχώρηση στη διεθνή πετρελαϊκή βιομηχανία των “εμπορεύσιμων” θαλασσίων οικοπέδων. Για το σκοπό αυτό μάλιστα, πραγματοποιήθηκε την ημέρα αυτή σύσκεψη υπό τον Υπουργό, με συμμετοχή στελεχών του Υπουργείου, των εκπροσώπων της νορβηγικής εταιρείας PGS και του γαλλικού οίκου BEICIP (θυγατρική εταιρεία του Γαλλικού Ινστιτούτου Πετρελαίων).

Η ανιστόρητη και “αφύσικη” αυτή προτεραιότητα της Κυβέρνησης (όπως και των αμέσως προηγούμενων) έρχεται με εντελώς ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ τρόπο την ίδια στιγμή που η Κεφαλονιά, προσπαθεί να ξεπεράσει τη σεισμική δοκιμασία και να επιστρέψει σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Εκτός δε απο ανιστόρητη και προκλητική, η μόλις χθεσινή τοποθέτηση του αρμόδιου Υπουργού, δηλώνει με σαφή και συγκεκριμένο τρόπο την κυνική και πραγματική αδιαφορία της συγκεκριμένης αυτής “ενεργειακής” πολιτικής για το Ιόνιο, τα νησιά και τις τοπικές κοινωνίες, μια αδιαφορία που αγγίζει τα όρια της πιο απροκάλυπτης αναλγησίας καθώς αντί το επίσημο κράτος να ανασυγκροτεί ένα σχέδιο αποκατάστασης και επανόρθωσης των συνεπειών από έναν καταστροφικό σεισμό στο Ιόνιο, κύριο μέλημα, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΗΜΕΡΑ,αποτελεί η προώθηση στις διεθνείς αγορές θαλασσίων οικοπέδων του Ιονίου με ενεργειακό ενδιαφέρον. (Προκαλεί δε ακόμη περισσότερο η σχεδόν ταυτόχρονη αντικατάσταση στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων της σημερινής ημέρας (30-1-2014) του χάρτη της "σεισμικής" Κεφαλονιάς με τον χάρτη μιας άλλης Κεφαλονιάς γεμάτης ενεργειακά "πλούτη", που σημειολογικά και περίεργα ακολουθούν εικόνες με τον "κατα φαντασίαν" κατεστραμμένο Μύρτο. Αυτή την Κεφαλονιά, θέλουν;)

Φαντάζει δε τρομακτικό για τους κατοίκους της Κεφαλονιάς αλλά και των υπολοίπων περιοχών του Ιονίου, την ίδια στιγμή που αγνοείται με αντι-επιστημονικό και άρα εγκληματικό τρόπο η σεισμικότητα της περιοχής, σε μια συγκυρία που το νησί βιώνει την τραυματική εμπειρία ενός (ακόμη) μεγάλου σεισμού κι ενώ -την ίδια ημέρα- στην Ετήσια Ομιλία της Ελληνικής Γεωλογικής Εταιρίας με θέμα: «Η Πρόγνωση των Σεισμών», ο Καθηγητής Παπαζάχος δηλώνει πως “με βάση το μεσοπρόθεσμο μοντέλο πρόγνωσης σεισμών που χρησιμοποιούμε μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια θα υπάρξει σεισμός την περιοχή του Ιονίου στην Κεφαλονιά, ο οποίος θα είναι 7 ρίχτερ”, η Κυβέρνηση χωρίς καν τα τηρεί τα προσχήματα μιας ειλικρινούς και κυρίως έμπρακτης συμπάθειας για τους δοκιμαζόμενους κατοίκους του νησιού, έρχεται να διαφημίσει τα ενεργειακά πλούτη μιας τραυματισμένης από τις δονήσεις θάλασσας.

Προκύπτει δε άμεσα και αυτονόητα, το απλό ερώτημα του κάθε πολίτη της Κεφαλονιάς που βιώνει τη τρομακτική εμπειρία του σεισμού, τι θα συνέβαινε αν την ίδια στιγμή των 6,2 Ρίχτερ και της μεγάλης επιτάχυνσης του σεισμικού φαινομένου λόγω του επιφανειακού εστιακού βάθους, αν σε λίγα ναυτικά μίλια από τη νησί στέκονταν εγκατεστημένες οι δεξαμενές άντλησης και πρώιμης επεξεργασίας των υδρογονανθράκων; Ποιος εγγυάται ότι ένας παρηκμασμένος λόγω της μνημονιακής αποσύνθεσης και των μακροπρόθεσμων συνεπειών της οικονομικής κρίσης κρατικός μηχανισμός, θα μπορούσε να επέμβει δραστικά και αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση τέτοιων σεισμικών ατυχημάτων; Πόσο αδύνατη θα ήταν μια αποκατάσταση ζημιών από διαρροή αποβλήτων, όταν κρίνεται δύσκολη η αποκατάσταση πιο “αντιμετωπίσιμων” επιφανειακών ζημιών ; Και τέλος, στην επικείμενη “εμποροπανήγυρη” των θαλασσίων οικοπέδων του Ιονίου, με ποιο τρόπο η υπό οικονομική κατάρρευση Ελλάδα, θα επιβάλλει όρους σεισμικής επικινδυνότητας στην κατέχουσα τη δεσπόζουσα θέση σε μια τέτοια συναλλαγή, πετρελαϊκή βιομηχανία;

Ο Πρωθυπουργός, κατά το πέρας της επίσκεψής του στο νησί, έκανε λόγο για Κασσάνδρες που διαψεύστηκαν. Πόσο δίκιο να έχει άραγε, όταν προτεραιότητα της Κυβέρνησης του, δεν φαίνεται να είναι η ενίσχυση τοπικών παραδοσιακών τομέων οικονομικής δραστηριότητας που θα υποβληθούν αμέσως μετά το πρώτο σοκ του σεισμού σε δεινές περιπέτειες, αλλά – φευ- την ίδια ακριβώς στιγμή, η προώθηση ενεργειακών μεταπωλήσεων; Και πόσο υποκριτικό μπορεί να φαίνεται ένα ακόμη κι επιτόπιο ενδιαφέρον, όταν η στιγμή της καταστροφής κι ένα φυσικό φαινόμενο δεν εμπνέει τον ηγήτορα μιας χώρας να αλλάξει στάση, αντιλαμβανόμενος ότι σε μια από τις πιο σεισμικές περιοχές της Ευρασίας, δεν είναι δυνατόν να τοποθετούνται αντλίες εξάντλησης της φυσικής και φυσιολογικής αντοχής. Εκτός κι αν θέλει ο ίδιος να πάρει τη θέση της Κασσάνδρας, αν και τότε θα έχει ήδη δοκιμάσει τις δονήσεις της δικής μας ανοχής, που ήδη συλλέγει ο κυνικά και προκλητικά αδιάφορος -για όλους εμάς- κ. Μανιάτης. Ο οποίος θα πρέπει εκτός από “Κασσάνδρα”, να θεωρεί τον εαυτό του για την Κεφαλονιά, persona non grata, καθώς επέλεξε το “φτηνό” πετρελαϊκό παζάρι, την ίδια ακριβώς ημέρα που θα όφειλε με την ιδιότητά του αυτή, να παρίσταται σε συσκέψεις και πρωτοβουλίες για το καλό του νησιού και του Ιονίου συνολικά. Κρίμα!!!

Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Κεφαλονιάς για τους Υδρογονάνθρακες

Αγρυπνία για τους σεισμούς της Κεφαλονιάς

Ιδιαίτερο χαρακτήρα προσλαμβάνει εφέτος, η καθιερωμένη μικρή Αγρυπνία για την εύρεση των Ιερών Λειψάνων των Αγίων Γρηγορίου, Θεοδώρου και Λέοντος των εν Κεφαλληνία Φανέντων, η οποία τελείται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Καβούρι.

Λόγω του καταστρεπτικού σεισμού που έπληξε την Κεφαλονιά, η προσευχή μας θα είναι αφιερωμένη στους συγγενείς, τους φίλους και τους γνωστούς που διαμένουν στο νησί και αυτές τις μέρες δοκιμάζονται σκληρά.

Ας δεηθούμε, ο παντοδύναμος Θεός, με τις πρεσβείες των τιμωμένων Αγίων Φανέντων και όλων των Αγίων της Κεφαλονιάς, να δίνει υπομονή, υγεία και δύναμη στους σεισμόπληκτους συμπατριώτες μας, που πέρα από την υλική υποστήριξη έχουν ανάγκη και τις θερμές προσευχές μας.

Κατά την Αγρυπνία, που θα αρχίσει στις 9.00 το βράδυ της Παρασκευής  31ης  Ιανουαρίου και θα τελειώσει περίπου την 1η πρωινή του Σαββάτου, θα αναπέμψουμε ικεσίες για τους σεισμούς, θα τεθούν σε προσκύνηση τα Ιερά Λείψανα των Αγίων Φανέντων και θα ψαλλούν τα εγκώμιά τους.

Δικέλης Βλιχός - Κεφαλονιά 2014

Το νησί μου
Πέτρα κι ασβέστης
Στα σωθικά του βουητά
Χαράδρες πυρός και σιδήρου
Χαλασμός και γενέθλια δύναμη
Στο σύρε κι έλα του κόσμου
Κλυδωνίζεται ασπαίρον
Στην κόψη του χάους 
Θα πέσει, λεν, δε θα πέσει;
Λες και υπογράφει ισόβια
Την ατέλεια του πλανήτη
Στην εντροπία του σύμπαντος.

Το νησί μου αιώνιος κύκλος 
Γένεση και Πάθη, Δοξαστικό,
Πάθη και Γένεση
Και τα τέκνα του 
Στα οχτώ του ορίζοντα στήθη
Σπέρνοντας μνήμη
Ζουν μετεικάσματα εικόνων
Και σε Προ Σεισμού
Και Μετά Σεισμόν εποχές
Μετράνε την ύπαρξή τους.

Το νησί μου
Τα τέκνα του
Στο πριν και στο τώρα
Στο πάντα ως τη συντέλεια
Στέκονται αντικρύ
Στο αιώνιο ερώτημα
Ποντοπόροι ελπίδων
Ζωής που μαίνεται πλήρης θριάμβου
Με μουσική και με γλώσσα
Με στεντόρειες φωνές 
Και με χαίνουσες τις πληγές εσαεί
Των γκρεμών, των στιγμών, των ερώτων
Απαντούν 
Δίνοντας σημασία στην ταχύτητα του φωτός :

Κεφαλονιάάά στους Αιώνες!…

ΔΙΚΕΛΗΣ ΒΛΙΧΟΣ 

Μετα-σεισμικά ή αναδεικνύοντας σκοπιμότητες....

...ανεθυνότητα και ελαφράς καρδίας!

Βομβαρδιζόμενοι από άμεσες αντιδράσεις, καταστροφές, πληγές και προβλήματα, ρεπορτάζ και πλειοδοσία στο μέγεθος της καταστροφής, σας προτρέπουμε να διαβάσετε τις παρακάτω απόψεις από το IthacaNet.

Θα επανέλθουμε κι εμείς όταν "η περίστασις συγχωρήσει"...


IthacaNet: Μετασεισμική γιορτή ή σεισμικόν μεθεόρτιον

IthacaNet: Ήρθαν οι "επιτόπου": Ο σεισμός ως αξιοθέατο καιαξιοβίωτη ψυχαγωγία

IthacaNet: Προς τους "δώρα φέροντες": Να δηλώσουμε όλοι τιςζημιές μας.

Το μοναδικό ελληνικό βιβλιοπωλείο στη Ν. Υόρκη το άνοιξε Νιγηριανός!

Μοιραζόμαστε το παρακάτω video όχι σαν είδηση, αλλά σαν άποψη! Ακολουθεί ο σχολιασμός/παρουσίαση από τον χρήστη του YouTube που ανέβασε το video. 

"Όταν οι Έλληνες της Αμερικής ανοίγουν σουβλατζίδικα, ο Νιγηριανός οδοντίατρος Sam Chekwas, λάτρης της ελληνικής γραμματείας, άνοιξε ελληνικό βιβλιοπωλείο, με στόχο να διαφυλάξει την ελληνική γλώσσα, να.μυήσει σ΄αυτή και την λογοτεχνία της και τους Αμερικανούς!

Το μοναδικό ελληνικό βιβλιοπωλείο στη Νέα Υόρκη! Εύγε του... και ντροπή μας!"

Πατήστε εδώ για να δείτε το video στο YouTube. Δείτε το μέχρι το τέλος και αν μπορείτε διαδώστε το!

Διαβάστε και την είδηση από το Greek Reporter εδώ.

Η βόλτα στο λιμάνι

 Εντυπώσεις από μια επίσκεψη στη Σάμη

 Αρπεδονάπτου του Ξωμερίτη

  

Είναι η μοίρα των λιμανιών να τα εγκαταλείπεις. Τα λιμάνια χωρίζουν ανθρώπους, ενώνουν ανθρώπους, γίνονται αφετηρίες ή προορισμοί όμως είναι συνήθως μοναχικά και οι επισκέπτες τους κατά κανόνα περαστικοί. Αυτή τη μοίρα κουβαλάνε ακόμα και τα μεγαλύτερα λιμάνια του κόσμου. Τα μικρά λιμάνια είναι απλά περισσότερο μοναχικά και οι επισκέπτες τους πιο περαστικοί από τους άλλους. Μελαγχολική η διάθεση όταν κοιτάζεις από τη στεριά τα πλοία να φεύγουν. Αβάσταχτη η διάθεση όταν σου στερούν πλοία που πηγαινοέρχονται. Κι εμείς οι ταξιδιώτες πάντοτε απορροφημένοι σε σκέψεις και πορείες σπάνια προσέχουμε τα λιμάνια - που γίνονται οι αφετηρίες και οι προορισμοί μας - όσο τους πρέπει. Αφήνουμε μόνο λίγο χώρο στο υποσυνείδητο μας για να φυλάξουμε κρυμμένες τις εικόνες των λιμανιών που αποχωριζόμαστε ή επισκεπτόμαστε μαζί με τις λύπες ή τις χαρές, τις απογοητεύσεις ή τις ελπίδες που τα συνόδεψαν.

Να όμως που αρκεί ένα ήρεμο απόγευμα και μια χειμωνιάτικη βραδιά σε ένα λιμάνι ορφανεμένο από τα πλοία και τους επισκέπτες του, ένα λιμάνι που έχεις αφήσει πίσω σου και έχεις αποζητήσει να ξαναγναντέψεις εκατοντάδες φορές, για να αλλάξει για πάντα η σχέση σου μαζί του. Κανένας δεν αγαπάει τα λιμάνια περισσότερο από αυτούς που κοιμούνται δίπλα τους και μόνο αυτοί είναι ικανοί να σε κάνουν να τα αγαπήσεις και εσύ. Και μπορεί η Σάμη να παραμένει προσωρινά ένα μισο-ορφανεμένο από επιβάτες λιμάνι αλλά αυτοί που πραγματικά την αγαπάνε δεν την έχουν εγκαταλείψει. Είναι εκεί και ζουν τον αγώνα και την αγωνία της δίνοντας της ακόμα ζωή αλλά και ελπίδα για τα πράγματα που σίγουρα θα αλλάξουν και πάλι, για το μέλλον που έρχεται.

Ακόμα και στους πιο όμορφους και ευλογημένους τόπους την πραγματική ομορφιά την κάνουν οι άνθρωποι. Αυτοί είναι που σε κάνουν να αγαπήσεις έναν τόπο, μόνο μέσα από αυτούς παίρνει ψυχή, μόνο μέσα από τα μάτια τους μπορείς να τον δεις όπως πραγματικά είναι. Γιατί εσύ ο λαθρεπιβάτης προσπαθείς να ξεκλέψεις μόνο λίγες στιγμές, ενώ στα μάτια και τις καρδιές των ντόπιων είναι χαραγμένη η ζωή του τόπου. Όχι μόνο αυτά που έζησαν οι άνθρωποι αλλά και αυτά που έζησαν και πόνεσαν οι πέτρες. Εσύ βλέπεις ένα ήρεμο χειμωνιάτικο απόγευμα ενώ η ψυχή του ντόπιου που σε συντροφεύει έχει και λιακάδες και λιοβόρια και καταιγίδες και απογοητεύσεις και  ελπίδες που χώρεσαν πάνω ακριβώς στα ίδια βήματα που περπατάς.

Όταν πηγαίνεις σε έναν τόπο σαν την Σάμη μην κοιτάζεις τον τόπο. Ούτε τα σπίτια, ούτε τα μαγαζιά, ούτε τα καφενεία. Δεν έχει νόημα να ψάξεις τα ίχνη «της ταινίας» πάνω σε ετούτο τον τόπο. Δεν έχει σημασία να αναζητήσεις τις επιπτώσεις της ορφάνιας του καραβιού. Δεν αξίζει τον κόπο να μετρήσεις τη Σάμη με τα όσα γράφουν οι τουριστικοί οδηγοί. Τούτος ο τόπος ήταν εδώ αιώνες πριν ανακαλυφθεί ο κινηματογράφος και σίγουρα πολύ πριν τα πλοία γίνουν από τρόπος ζωής αντικείμενο εκμετάλλευσης. 

Όταν βρεθείς στην Σάμη κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια του ανθρώπου που σε συναπαντάει ή σε συντροφεύει σε μια βόλτα στο λιμάνι. Δεν έχει σημασία αν είναι ο φίλος που μόλις έκανες ή ο φίλος που σε λίγο θα κάνεις. Μέσα στα μάτια του θα δεις την Σάμη, την Αντίσαμο, το Ρουπάκι και τ' Αγρίλια. Μέσα στα μάτια του θα δεις το δάκρυ που με βία συγκρατεί κάθε που αποχωρίζεται τούτο τον ευλογημένο τόπο. Μέσα στα μάτια του θα δεις το πείσμα και την επιμονή για το αύριο και το μέλλον τούτου του τόπου. Και αν βαθιά μέσα σε τέτοια μάτια κοιτάξεις να είσαι βέβαιος πως έχεις δει τη Σάμη όπως πραγματικά είναι και σίγουρα θα την επισκευθείς ξανά. Γιατί τα μάτια του Σαμικού δύσκολα γραδάρονται αλλά ψέματα δεν λένε.

Συνεδριάζει την Παρασκευή το Δημοτικό Συμβούλιο....

Μετά το "έκτακτο"  - από πολλές απόψεις - Δημοτικό Συμβούλιο στη Σάμη, το ΔΣ επανέρχεται στη "φυσιολογική" ροή θεματολογίας.

Από τα 22 θέματα ημερήσιας διάταξης δεν υπάρχει ούτε ....μισό που να αφορά άμεσα τη Σάμη (διαβάστε τα θέματα εδώ), ούτε καν μια πρόταση από τους Δημοτικούς Συμβούλους Σάμης για αξιολόγηση του ΔΣ στη Σάμη: Τί μας είπαν οι Σαμικοί; τί τους είπαμε; ποιές είναι οι επόμενες κινήσεις σε όλα όσα ακούστηκαν;

Υποθέτουμε ότι η αξιολόγηση του ΔΣ στη Σάμη έγινε με την - κατά πολλούς προσβλητική - ομιλία του προέδρου του ΔΣ στο τέλος της συνεδρίασης που "έμειναν λίγοι και χαλάρωσαν" κατα δήλωσή του.

Είναι φανερό ότι εκείνη  η συνεδρίαση θεωρείται εμβόλιμη και "στιγμιαία": έγινε, τελείωσε - όπως τελείωσε, να ζήσουμε να τη θυμόμαστε!

Στο διάστημα όμως αυτό:

Πέρασε η 15η Δεκεμβρίου και καράβι δεν ήρθε στη Σάμη όπως ανεμένετο.

Δημοσιεύματα μας ενημέρωσαν ότι η εταιρεία Στρίντζης ζήτησε την αποδρομολόγηση του "Επτάνησος". Σε αυτό αντέδρασε μόνο ο αντιπεριφερειάρχης με επιστολή του. Θυμίζουμε σχετικές δηλώσεις "να πάμε στην Αθήνα όπου θέλετε και όποτε θέλετε". Αναμένουμε λοιπόν μια αντίδραση τουλάχιστον από τους Συμβούλους Σάμης, την Παρασκευή.

Πληροφορηθήκαμε ότι το ΚΤΕΛ Αιτωλοακαρνανίας προσάρμοσε τα δρομολόγιά του για τον Αστακό ώστε να υπάρχει ανταπόκριση με το πλοίο για Ιθάκη. Για Σάμη; Ασχολήθηκε κανείς με αυτήν την επιλογή;


Για την ώρα μένουμε με τη γραμμή του Αστακού, και τα στρέμματα της "Παραλίας της Ασφάλτου".

Γέρων της Παραλίας

Γ. Κρεμμύδας - Το παρελθόν του μέλλοντος της Αυτοδιοίκησης

Το παρελθόν του μέλλοντος της Αυτοδιοίκησης

 Από το όραμα στην απογοήτευση: 70 χρόνια δρόμος!

Γιώργος Π. Κρεμμύδας

                               

Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1943, στην Ελεύθερη Ελλάδα, στις περιοχές που παρά την Γερμανική Κατοχή ήταν υπό τον έλεγχο των ανταρτών, πραγματοποιήθηκαν αυτοδιοικητικές εκλογές. Σε αυτές, για πρώτη φορά στην Ιστορία μας, ψήφισαν γυναίκες και οι νέοι από 17 ετών και πάνω. Το γεγονός ότι σε μια υπό ξένη κατοχή χώρα, με έναν εμφύλιο να προετοιμάζεται με πολλές αερομεταφερόμενες κάσες χρυσές λίρες Αγγλίας, οι αντιστασιακές δυνάμεις διενεργούν δημοτικές εκλογές θα αρκούσε από μόνο του για να καταδείξει την σημασία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Και πράγματι θα ήταν το πιο λαμπρό παράδειγμα που θα μπορούσε να προτάξει κανείς αν 70 χρόνια μετά δεν είχαμε μπροστά μας τις σημαντικότερες Αυτοδιοικητικές Εκλογές που γνώρισε ποτέ αυτός ο τόπος. Οι εκλογές του Μαΐου του 2014 ξεπερνούν σε βαρύτητα και ιστορική σημασία όλες τις προηγούμενες, συμπεριλαμβανομένων και αυτών της Κατοχής.

Γυναίκες ψηφίζουν στις αυτοδιοικητικές εκλογές στην Ελεύθερη Ελλάδα. Φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή.

Όσοι διατηρούν ακόμα ανοιχτά μάτια και καθαρό μυαλό για να δουν πέρα από τα προφανή, γνωρίζουν πολύ καλά ότι όσοι εκλεγούν στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του 2014, αφού αναλάβουν και έρθουν σε επαφή με την σκληρή πραγματικότητα, θα εύχονται το ρολόι να έδειχνε 71 χρόνια πίσω και να ήταν αιρετοί στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας του 1943. Γιατί, στατιστικές, νούμερα, οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα, μα πάνω απ' όλα ο αέρας στην ατμόσφαιρα της καθημερινότητας μας, όλα δείχνουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι στη θητεία τους θα αντιμετωπίσουν μια πρωτόγνωρη καταστροφή σε όλα τα πεδία των αρμοδιοτήτων τους. Και οι βιαστικοί που θα σπεύσουν να εγείρουν ενστάσεις για την αμετροέπεια και το ανιστόρητο της σύγκρισης του 1943 με το 2014 δεν έχουν παρά να συμβουλευτούν τα οικονομικά στοιχεία που κάθε μήνα που περνάει μοιάζουν ολοένα και περισσότερα με αυτά κατεστραμμένης από πόλεμο χώρας. Τουλάχιστον, το 1943 στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας, υπήρχε αισιοδοξία για ένα καλύτερο μέλλον, άσχετα αν αυτή πνίγηκε στο αίμα με ξένη βοήθεια. Στην Ελλάδα του 2013 οι Γερμανοί τοποτηρητές και Έλληνες Νενέκοι προσπάθησαν με όλα τα μέσα και πάση θυσία να εξαφανίσουν την ελπίδα και την αισιοδοξία. Ο τραγικός απολογισμός των αυτόχειρων μαρτυρά τον βαθμό επιτυχίας τους.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο δεν θα αντέξουν στην σκληρή πραγματικότητα οι παλιές λογικές του παραγοντισμού και της συναλλαγής με την κεντρική εξουσία. Ομοίως δεν θα αντέξουν και κάποιες νέες λογικές, παράγωγα της ιδεολογικής Βαβέλ που έφερε το σοκ της κρίσης και μιλάνε αοριστολογώντας για το «νέο» χωρίς να του προσδίδουν σαφή πολιτικά χαρακτηριστικά. Αόριστα «νέο» είναι και οι ομάδες που δέρνουν και σφάζουν στους δρόμους, αόριστα «νέο» είναι και οι «νεαροί» με τα Ζάσταβα στο χέρι. Από μόνη της η φρασεολογία για «το νέο που έρχεται», τους «νέους» και την «ανανέωση» δεν λέει τίποτε απολύτως. Αντιθέτως, χωρίς πολιτικές διευκρινήσεις είναι επικίνδυνη γιατί χωράει τα πάντα μέσα της από τα μυστριά της εργασίας και της προσφοράς μέχρι τα λοστάρια της επιβολής.

Οι επίδοξοι πολιτευτές των επόμενων Αυτοδιοικητικών Εκλογών - παλιοί και νέοι - δείχνουν να αναλώνονται σε επουσιώδη - για την ζοφερή καθημερινότητα της κοινωνίας που θεωρητικά προτίθενται να υπηρετήσουν - ζητήματα. Ο Καλλικράτης και η χωροταξία του είναι μεν σημαντικά τεχνικά θέματα, ωστόσο με ή χωρίς Καλλικράτη, με ένα Δήμο ή πολλούς (για να πάρουν όλοι από έναν και να χρωματιστεί ακίνδυνα ο χάρτης το Μάιο) οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες αυτού του τόπου δεν θα αλλάξουν. Είναι ιδιαίτερα ύποπτο που οι επίδοξοι πολιτευτές προτάσσουν την χωροταξία των βιλαετιών τους ενώ δεν λένε τσιμουδιά στον κόσμο που θα υπηρετήσουν για τους οικονομικούς πόρους και τις ελευθερίες που τους στέρησε με αντισυνταγματικά νομοθετήματα η υπό Γερμανική επιτήρηση κεντρική εξουσία πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων τις βασικότερες αρχές της αυτοδιοίκησης: την  διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια (Άρθρο 102 παράγραφος 2 του Συντάγματος). Όσο σημαντικά και αν είναι τα θέματα του Καλλικράτη που πρέπει να διορθωθούν (συμπεριλαμβανομένου του χωροταξικού) είναι παρωνυχίδες μπροστά στις θεσμικές εκτροπές περιορισμού και συρρίκνωσης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που συντελέστηκαν στο πλαίσιο των περιβόητων «μνημονιακών» νόμων και δεσμεύσεων μετά την ψήφιση του.

Δεν χρειάζονται μαγικές και προφητικές ικανότητες για να προβλέψει κανείς τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες στις οποίες θα λειτουργήσουν οι νέες Αυτοδιοικητικές Αρχές που θα αναλάβουν μετά τις εκλογές του ερχόμενου Μαΐου. Η Ελλάδα που θα παραδώσουν αυτές οι Αρχές στο τέλος της θητείας τους δεν θα μοιάζει σε τίποτα ούτε ακόμα και με αυτή την Ελλάδα του 2013. Δεν γνωρίζω αν πρέπει να θαυμάσει κανείς τους επίδοξους πολιτευτές για το θάρρος ή για το θράσος τους, για την γενναιότητα ή για την αμετροέπεια τους. Το σίγουρο είναι ότι μόνο αποκοτιά ή άγνοια κινδύνου μπορεί να οδηγεί τα βήματα τους όταν τους λείπει κάτι που το 1943 ήταν δεδομένο. Το 1943 οι τοπικοί άρχοντες που θα εκλέγονταν είχαν στο πλευρό τους ένα από τα ισχυρότερα και πιο υπερήφανα λαϊκά κινήματα που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη. Για αυτό το λαϊκό κίνημα, χρειάστηκε ο πανούργος Τσώρτσιλ, χιλιάδες σφαίρες για κάθε αντιστασιακό και αμερικανικές ναπάλμ για να κατατροπωθεί και να σκύψει το κεφάλι. Οι επίδοξοι τοπικοί άρχοντες του αύριο έχουν μπροστά τους έναν λαό πληγωμένο, ταπεινωμένο και πολιτικά απενεργοποιημένο. Αν σε αυτή του την αδυναμία επενδύσουν για να υφαρπάξουν την ψήφο ελπίδας ή έστω ανοχής του θα τους καταπιεί και αυτούς η Κρίση μαζί με κάθε προοπτική για ισχυροποίηση της Αυτοδιοίκησης, της τελευταίας ελπίδας που έχουμε να κρατήσουμε αυτή την κοινωνία στα πόδια της.

Έντυπη έκδοση ἔστω Νοεμβρίου 2013 - www.esto.gr

Αφιέρωμα: Τοπική Αυτοδιοίκηση

Major Arx - Από τη Δυστοπία στην Ουτοπία;

Χωρίς να ρωτήσουμε τον Major Arx κάναμε ένα σχόλιό του ανάρτηση και περιμένουμε και τα δικά σας. Οι τελευταίες μέρες ήταν γεμάτες αποκαλύψεις ανεπάρκειας, κενότητας. Περιμένοντας την ...Αποκάλυψη, διαβάστε τον Major Arx, πάντα έχει κάτι να πει.

Κατοικώ σε νησί στη μέση του πελάου τση Δυστοπίας. Και καθώς έψαχνα για ένα άλλο νησί του πελάου τση Ευτοπίας, μου ήρθανε κατακέφαλα ούλα. Και, παραδίνουμαι, ασκώνω τα χέρια. Δεν έχω τίποτις άλλο να πω. Άναυδος μένω λέξη δεν ημπορώ να αρθρώσω. Μάζευα λέξεις, οργή και μη έχοντας τι άλλο να κάμω μετά κατέληξα σε φιλοσοφίες του τύπου: «οι αθρώποι τόσα μπορούνε τόσα κάνουνε», «οι αθρώποι δε μπορούνε γι’αυτό δεν κάνουνε», «οι αθρώποι υποκρίνουνται πάντα, προσωπεία αλλάζουνε». “μα γιατί, οι αθρώποι μπορούνε τα πάντα». Μας το διδάξανε αυτό, το τελευταίο ιδίως, οι μεγάλοι μας ποιητές και φιλόσοφοι μα και οι κατά καιρούς εδικοί μας γίγαντες τση πένας , ποιητές και μαχητές του στίχου, του λόγου και των έργων. Κι όλα αυτά τα εσκεφτόμουνα όχι για τίποτις άλλο μα για να δικαιολογήσω τη νησιώτικη φάρα μου. Αλλά μπα! Κάτι άλλο με παρακινούσε να πω, όχι στη μέχρι τώρα φτιαγμένη γλώσσα μου αλλά στην εδική μου, άλλα, άλλα πράματα και να που τα γροικάω:


Όσο σκέφτουμαι πως στη γη ΕΚΕΙΝΟΥ ΠΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΤΣΟΥ ΑΚΛΗΡΟΥΣ και ονειρευόταν έναν κόσμο ευτυχίας, διαφεντεύει μια δράκα μαριονετών τόσο με πιάνει κουρλαμάδα και δεν μπορώ να καταπιώ ένα μύγαλο ψωμί, άμα το βρω, βέβαια, σε κανά σκουπιδοντενεκέ ελπίδων.


Όσο σκέφτουμαι πως στη γη ΕΚΕΙΝΟΥ ΠΟΥ ΕΞΟΡΙΣΜΕΝΟΣ ΕΓΡΑΦΕ ΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕ ΛΥΓΑΕ, δίνει εντολές ένα τσούρμο σαλτιμπάγκων τόσο με πιάνει το γλυκύ μου και μούρκεται να ανέβω συλίντρεχος και να κατέβω στα βουνά, μπας και συναντήσω κανά άνθρωπο τση προκοπής να σηκώσουμε μαζί τα χέρια στον ουρανό για να βρέξει επιτέλους καρφιά για να σπάσουνε οι φούσκες τση άνοιας, τση άγνοιας, τση αμορφωσιάς και τση ανικανότης.


Όσο σκέφτουμαι πως στη γη ΕΚΕΙΝΟΥ ΠΟΥ ΤΑ ΕΛΕΕ ΧΥΜΑ ΚΑΙ ΜΑΣΤΙΓΩΝΕ ΤΣΙ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, μια κουστωδία ανήμπορων που παπαγαλίζουν εκφράσεις ανούσιες, άνοστες και ασύντακτες, τόσο μούρκεται να απαγγείλω εκείνο το ποίημα που λέει "Κι όταν ο Θιός έφκιασε τον κόσμο..." και να το αλλάξω και να πω: "τσου άλλους τόπους χωρίς ετούτονε", γιατί μας κάνανε να τονε ψάχνουμε σε χάρτες και σε χέρσους αγρούς, σε μνημεία τση δόξας μονάχα.


Όταν σκέφτουμαι πως τη γη ΕΚΕΙΝΟΥ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΤΑΝΕ ΑΝΕΜΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΡΑΣΑ ΤΟΥ, την ορίζει ένας θίασος, δυστυχώς ορατός, ατάλαντων κομπάρσων, τόσο μούρκεται να ιερουργήσω στα βουνά και τσι θάλασσες με ένα λαό από ψάρια, πεταλούδες, μυρμήγκια και μπάμπουρες κι ύστερις να τα μεταμορφώσω σε αθρώπους και να τσου πω: «γιούργια ωρές να μυρίσουμε εκειό το λουλούδι που φύτρωσε απά στο βράχο…»!


Όσο μούρκεται πως τη γη ΕΚΕΙΝΟΥ ΠΟΥ ΥΨΩΝΕ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΠΑΝΤΙΕΡΕΣ πολιορκεί από αμάθεια ένας συρφετός από νήπιους, τόσο μούρκεται να δραπετέψω κι άλλη χώρα να φκιάσω παραδίπλα, εκεί στο νησάκι που βούλιαξε, μια γη υποθαλάσσια και να κάμω επίκληση στον Εγκέλαδο να την ανεβάσει, που θάναι μια χώρα ειρήνης από αθρώπους που έργα μονάχα θα φκιάνουνε χτήρια, και πάρκα και πάνου απόλα θα θεμελιώνουνε δικαιοσύνη όση εκειός ο επαναστάτης ονειρεύτηκε.


Όσο μούρκεται πως τη γη ΕΚΕΙΝΟΥ ΤΟΥ ΘΑΛΑΣΣΟΠΟΡΟΥ κι ΚΕΙΝΟΥ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΣΤΗ ΜΑΚΡΙΝΗ ΑΣΙΑΤΙΚΗ ΧΩΡΑ έχει αράξει ένα πλοίο σαπισμένο κι έχει κάμει τη γη μου ένα λιμάνι στάσιμο με λαδωμένα νερά, τόσο μούρκεται να το λύσω να το πάρω να ταξιδέψω στα πέλαγα και να κάμω το νησί που ονειρεύτηκα χώρα στη μέση του πελάου, εκεί στα στενά που εκειός ο θρυλικός ποντοπόρησε και άνοιξε νέους κόσμους και μεγάλωσε το μυαλό του αθρώπου.


Κι όσο μούρκεται πως στη γη που αγάπησα φυτοζωούν ζόρκοι σάλιαγκες, που εξαφάνισαν κάθε είδος πολιτισμού, μονάχα πέστε μου πού να βρω σήμερις τα τσούρμα εκείνα να τρέξουνε να οργώσουνε, να φυτέψουνε δέντρα, να σπείρουνε σπόρους…. Πού να βρω ένα μέρος για ένα νησί, βεραμέντες, τση Μεγάλης Ουτοπίας μου; Ένα παιδί που γεννήθηκε σήμερα μόλις μου χαμογέλασε. Θάρρητα πήρα, αναγάλλιασα και είπα: «Σίγουρα, ναι, τότε, αλλά γιατί να χρειαστεί η προσμονή τόσων χρόνων;» 

MAJOR ARX